FLOGVIT
.bible

1. KongebokKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då kom ein gudsmann frå Juda til Betel med eit ord frå Herren. Jeroboam stod ved altaret for å brenna røykjelse.
Og se, en Guds mann kom fra Juda til Betel på Herrens ord, mens Jeroboam sto ved alteret for å tenne offerild.
Han ropa mot altaret med eit ord frå Herren og sa: «Altar, altar! Så seier Herren: Sjå, ein son skal fødast i Davids hus, Josjia skal han heita. På deg skal han ofra prestane frå offerhaugane, dei som brenner røykjelse på deg, og menneskeknoklar skal brennast på deg.»
Han ropte mot alteret på Herrens ord og sa: «Alter, alter! Så sier Herren: Se, en sønn skal bli født i Davids hus, Josjia skal han hete. På deg skal han ofre offerhøydenes prester som tenner offerild på deg, og menneskeknokler skal bli brent på deg.»
Same dagen gav han eit teikn og sa: «Dette er teiknet på at Herren har tala: Sjå, altaret skal rivna, og oska som er på det, skal renna ut.»
Samme dag ga han et tegn og sa: «Dette er tegnet som Herren har talt: Se, alteret skal revne, og asken som er på det, skal bli spredt.»
Då kong Jeroboam høyrde ordet som gudsmannen ropa mot altaret i Betel, rette han ut handa si frå altaret og sa: «Grip han!» Men handa han hadde rekt ut mot han, visna, og han kunne ikkje dra ho tilbake til seg.
Da kongen hørte ordet som Guds mann ropte mot alteret i Betel, rakte Jeroboam hånden ut fra alteret og sa: «Grip ham!» Men hånden han rakte ut mot ham, visnet, og han kunne ikke trekke den tilbake til seg.
Altaret rivna, og oska rann ut frå altaret, etter det teiknet gudsmannen hadde gjeve med eit ord frå Herren.
Alteret revnet, og asken ble spredt fra alteret, etter tegnet som Guds mann hadde gitt på Herrens ord.
Då tok kongen til orde og sa til gudsmannen: «Bønnfall Herren din Gud og be for meg, så handa mi kan koma tilbake til meg.» Gudsmannen bønnfallte Herren, og handa til kongen kom tilbake og vart som før.
Kongen tok til orde og sa til Guds mann: «Bønnfall Herren din Gud og be for meg, så hånden min kan bli som før.» Guds mann bønnfalt Herren, og kongens hånd ble som før igjen.
Kongen sa til gudsmannen: «Kom heim med meg og få deg mat, så skal eg gje deg ei gåve.»
Kongen sa til Guds mann: «Kom med meg hjem og styrk deg med mat, så vil jeg gi deg en gave.»
Men gudsmannen sa til kongen: «Om du gav meg halve huset ditt, ville eg ikkje gå med deg. Eg vil ikkje eta brød eller drikka vatn på denne staden.
Men Guds mann sa til kongen: «Om du ga meg halvparten av ditt hus, ville jeg ikke gå med deg. Jeg vil ikke spise brød eller drikke vann på dette stedet.
For slik fekk eg påbod gjennom eit ord frå Herren: Du skal ikkje eta brød og ikkje drikka vatn, og du skal ikkje venda tilbake same vegen du kom.»
For slik har Herren befalt meg i sitt ord: Du skal ikke spise brød og ikke drikke vann, og du skal ikke vende tilbake den veien du kom.»
Så gjekk han ein annan veg og vende ikkje tilbake same vegen han hadde kome til Betel.
Så gikk han en annen vei og vendte ikke tilbake den veien han var kommet til Betel.
I Betel budde det ein gammal profet. Sønene hans kom og fortalde honom alt det gudsmannen hadde gjort den dagen i Betel, og dei orda han hadde sagt til kongen. Dei fortalde det til far sin.
Det bodde en gammel profet i Betel. Hans sønn kom og fortalte ham alt det Guds mann hadde gjort den dagen i Betel, og ordene han hadde talt til kongen. De fortalte det til sin far.
Far deira spurde dei: «Kva veg gjekk han?» Sønene hadde sett kva veg gudsmannen som kom frå Juda, hadde teke.
Faren spurte dem: «Hvilken vei gikk han?» Sønnene hans hadde sett veien som Guds mann fra Juda hadde tatt.
Han sa til sønene sine: «Sal eselet for meg!» Dei sala eselet, og han sette seg på det.
Han sa til sønnene sine: «Sal eselet for meg!» De salte eselet for ham, og han red av sted.
Han følgde etter gudsmannen og fann han sitjande under ei eik. Han spurde: «Er du gudsmannen som kom frå Juda?» Han svara: «Ja, det er eg.»
Han dro etter Guds mann og fant ham sittende under en terebinte. Han spurte ham: «Er du den Guds mann som kom fra Juda?» Han svarte: «Ja, det er jeg.»
Då sa han til han: «Kom heim med meg og et brød.»
Da sa han til ham: «Kom hjem med meg og spis.»
Eg kan ikkje venda om med deg eller gå heim med deg.
Men han svarte: «Jeg kan ikke vende tilbake med deg eller følge deg. Jeg kan ikke spise brød eller drikke vann med deg på dette stedet.
For eit ord frå Herren kom til meg og sa: Du skal ikkje eta brød og ikkje drikka vatn der. Du skal ikkje venda tilbake same vegen du gjekk.»
For det kom et ord til meg fra Herren: Du skal ikke spise brød og ikke drikke vann der. Du skal ikke vende tilbake den veien du gikk.»
Då sa han til han: «Eg er òg ein profet som du, og ein engel tala til meg med eit ord frå Herren og sa: Før han med deg tilbake til huset ditt, så han kan eta brød og drikka vatn.» Men han laug for han.
Da sa han: «Jeg er også en profet som du, og en engel talte til meg på Herrens ord og sa: Få ham med deg tilbake til ditt hus, så han kan spise brød og drikke vann.» Men han løy for ham.
Så vende han tilbake med han og åt brød i huset hans og drakk vatn.
Så vendte han tilbake med ham og spiste brød i hans hus og drakk vann.
Medan dei sat ved bordet, kom Herrens ord til profeten som hadde fått han til å venda om.
Mens de satt til bords, kom Herrens ord til profeten som hadde fått ham til å vende tilbake.
Han ropa til gudsmannen som var komen frå Juda: «Så seier Herren: Fordi du har sett deg opp mot Herrens ord og ikkje halde det bodet Herren din Gud gav deg,
Han ropte til Guds mann som var kommet fra Juda: «Så sier Herren: Fordi du har vært ulydig mot Herrens ord og ikke holdt det budet Herren din Gud ga deg,
men vende tilbake og åt brød og drakk vatn på den staden der han sa til deg at du ikkje skulle eta brød eller drikka vatn – difor skal liket ditt ikkje koma i grava til fedrane dine.»
men vendte tilbake og spiste brød og drakk vann på det stedet der han sa til deg at du ikke skulle spise brød eller drikke vann – derfor skal ditt legeme ikke komme i dine fedres grav.»
Etter at han hadde ete brød og drukke, sala profeten som hadde fått han til å venda om, eselet for han.
Etter at han hadde spist brød og drukket, salte profeten som hadde fått ham til å vende tilbake, eselet for ham.
Han drog av stad, men ei løve møtte han på vegen og drap han. Liket hans låg slengt på vegen, og eselet stod attmed det. Løva stod òg attmed liket.
Han dro av sted, men en løve møtte ham på veien og drepte ham. Liket hans lå slengt på veien, og eselet sto ved siden av det. Løven sto også ved siden av liket.
Nokre menn som gjekk forbi, såg liket liggja slengt på vegen og løva stå attmed liket. Dei kom og fortalde om det i byen der den gamle profeten budde.
Noen menn kom forbi og så kroppen ligge slengt på veien og løven stå ved siden av den. De kom inn i byen der den gamle profeten bodde, og fortalte om det.
Då profeten som hadde fått han til å venda om frå vegen, høyrde det, sa han: «Det er gudsmannen som sette seg opp mot Herrens ord. Difor gav Herren han til løva, og ho reiv han sund og drap han, slik som Herren hadde sagt til han.»
Da profeten som hadde fått ham til å vende tilbake fra veien, hørte det, sa han: «Det er Guds mann som var ulydig mot Herrens ord. Herren ga ham til løven, og den sønderrev ham og drepte ham, slik Herren hadde sagt til ham.»
Han sa til sønene sine: «Sal eselet for meg!» Og dei sala det.
Han sa til sønnene sine: «Sal eselet for meg!» Og de salte det.
Han drog av stad og fann liket hans liggja slengt på vegen. Eselet og løva stod attmed liket. Løva hadde ikkje ete av liket og ikkje rive sund eselet.
Han dro av sted og fant kroppen hans liggende slengt på veien. Eselet og løven sto ved siden av kroppen. Løven hadde ikke spist av kroppen og ikke revet i stykker eselet.
Profeten tok opp liket av gudsmannen, la det på eselet og førte det tilbake. Han kom til byen der den gamle profeten budde, for å halda sørgjehøgtid og gravleggja han.
Profeten løftet opp kroppen til Guds mann, la den på eselet og førte den tilbake. Han kom til den gamle profetens by for å holde sørgehøytid og begrave ham.
Han la liket i si eiga grav, og dei sørgde over han: «Å ve, bror min!»
Han la kroppen i sin egen grav, og de sørget over ham og sa: «Å, min bror!»
Etter gravferda sa han til sønene sine: «Når eg døyr, skal de gravleggja meg i den grava der gudsmannen ligg. Legg knoklane mine attmed knoklane hans.
Etter at han hadde gravlagt ham, sa han til sønnene sine: «Når jeg dør, skal dere begrave meg i den graven der Guds mann ligger. Legg mine knokler ved siden av hans knokler.
For det ordet han ropa med eit ord frå Herren mot altaret i Betel og mot alle offerhaughusa i Samaria-byane, skal sanneleg gå i oppfylling.»
For det ordet han ropte ut på Herrens ord mot alteret i Betel og mot alle offerhøydenes hus i Samarias byer, skal visselig gå i oppfyllelse.»
Etter dette vende ikkje Jeroboam om frå sin vonde veg. Han heldt fram med å setja inn prestar ved offerhaugane frå alle lag i folket. Kven som helst som ville, kunne han vigsla, så dei vart prestar ved offerhaugane.
Etter dette vendte Jeroboam ikke om fra sin onde vei, men fortsatte å innsette prester fra alle lag av folket til å tjene ved offerhøydene. Hvem som helst som ønsket det, kunne han vigsle, så de ble prester ved offerhøydene.
Dette vart til synd for Jeroboams hus, så det vart utsletta og utrydda frå jorda.
Dette ble til synd for Jeroboams hus og førte til at det ble utryddet og utslettet fra jordens overflate.
←→