FLOGVIT
.bible

EsekielKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Han sa til meg: «Menneskebarn, reis deg opp på føtene dine, så vil eg tala til deg.»
Han sa til meg: «Menneske, reis deg opp og stå på føttene dine, så vil jeg tale til deg.»
Då han tala til meg, kom Anden inn i meg og reiste meg opp så eg stod på føtene mine. Og eg høyrde den som tala til meg.
Da han talte til meg, kom Ånden inn i meg og reiste meg opp så jeg sto på føttene mine, og jeg hørte ham som talte til meg.
Han sa til meg: «Menneske, eg sender deg til Israels born, til eit opprørsk folk som har gjort opprør mot meg. Dei og fedrane deira har synda mot meg heilt fram til denne dag.»
Han sa til meg: «Menneske, jeg sender deg til Israels barn, til et opprørsk folk som har gjort opprør mot meg. De og deres fedre har forbrutt seg mot meg helt til denne dag.
Borna er hardnakka og har eit hardt hjarte. Eg sender deg til dei, og du skal seia til dei: 'Så seier Herren Gud.'»
Det er et folk med harde ansikter og hårde hjerter. Jeg sender deg til dem, og du skal si til dem: Så sier Herren Gud.
Anten dei høyrer eller lèt vera – for dei er eit opprørsk hus – så skal dei vita at ein profet har vore midt iblant dei.
Enten de hører eller lar være – for de er en gjenstridig ætt – skal de vite at en profet har vært iblant dem.
Og du, menneske, ver ikkje redd for dei, og ver ikkje redd for orda deira. For tistlar og tornar er kring deg, og du bur mellom skorpionar. Ver ikkje redd for orda deira, og lat deg ikkje skremma av andleta deira, for dei er eit opprørsk hus.
Men du, menneske, frykt ikke for dem, og frykt ikke for ordene deres. For det er tistler og torner omkring deg, og du bor blant skorpioner. Frykt ikke for ordene deres, og vær ikke redd for ansiktene deres, for de er en gjenstridig ætt.
Du skal tala orda mine til dei, anten dei høyrer eller lèt vera, for dei er opprørske.
Du skal tale mine ord til dem, enten de hører eller lar være, for de er gjenstridige.
Men du, menneske, høyr det eg seier til deg. Ver ikkje opprørsk som dette opprørske huset. Opna munnen din og et det eg gjev deg.
Men du, menneske, hør det jeg sier til deg: Vær ikke gjenstridig som denne gjenstridighets ætt. Åpne munnen og spis det jeg gir deg.»
Då såg eg, og sjå, ei hand var rekt ut mot meg, og sjå, i ho var det ein bokrull.
Da så jeg, og se – en hånd var rakt ut mot meg, og i den var en bokrull.
Han rulla han ut framfor meg, og han var skriven på både framsida og baksida. Der stod skrive klagesongar, sukk og verop.
Han rullet den ut foran meg, og den var skrevet på både forsiden og baksiden. Det som var skrevet, var klagesanger, sukk og ve.
←→