FLOGVIT
.bible

JeremiaKapittel 16

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Herrens ord kom til meg:
Herrens ord kom til meg:
Du skal ikkje ta deg ei kone, og du skal ikkje få søner og døtrer på denne staden.
Du skal ikke ta deg en kone, og du skal ikke få sønner eller døtre på dette stedet.
For så seier Herren om sønene og døtrene som blir fødde på denne staden, og om mødrene som føder dei og fedrane som avlar dei i dette landet:
For så sier Herren om sønnene og døtrene som blir født på dette stedet, og om mødrene som føder dem og fedrene som får dem i dette landet:
Dei skal døy av dødelege sjukdomar. Ingen skal sørgja over dei eller gravleggja dei. Dei skal bli som gjødsel på marka. Dei skal bli øydelagde av sverd og svolt, og lika deira skal bli til mat for fuglane under himmelen og dyra på jorda.
De skal dø av dødelige sykdommer. Ingen skal sørge over dem eller begrave dem. De skal bli som gjødsel på marken. De skal bli fortært av sverd og hungersnød, og likene deres skal bli til mat for himmelens fugler og jordens dyr.
For så seier Herren: Gå ikkje inn i eit sørgjelags hus, og gå ikkje for å sørgja eller visa medkjensle med dei. For eg har teke bort freden min frå dette folket, seier Herren, ja, nåden og miskunna.
For så sier Herren: Gå ikke inn i et sørgehus, gå ikke for å holde klage, og vis dem ikke medlidenhet. For jeg har tatt min fred bort fra dette folket, sier Herren, min nåde og min barmhjertighet.
Store og små skal døy i dette landet. Dei skal ikkje gravleggjast, og ingen skal sørgja over dei. Ingen skal ripa seg eller raka hovudet for dei.
Store og små skal dø i dette landet. De skal ikke bli begravet, og ingen skal holde klage over dem. Ingen skal skjære seg eller rake hodet for dem.
Ingen skal bryta brød med dei som sørgjer for å trøysta dei over den døde. Ingen skal gje dei trøystens beger å drikka for far eller mor.
Ingen skal bryte brød for dem i sorgen for å trøste dem over den døde, og ingen skal gi dem trøstens beger å drikke for deres far eller mor.
Du skal heller ikkje gå inn i eit hus der det er gjestebod, for å sitja og eta og drikka med dei.
Du skal heller ikke gå inn i et hus hvor det holdes fest for å sitte sammen med dem og spise og drikke.
For så seier Herren over hærskarane, Israels Gud: Sjå, for auga dykkar og i dykkar dagar vil eg gjera slutt på lyden av jubel og glede, lyden av brudgom og brur på denne staden.
For så sier Herren over hærskarene, Israels Gud: Se, jeg lar lyden av fryd og glede forstumme på dette stedet, for deres øyne og i deres dager – røsten av brudgom og røsten av brud.
Når du forkynner alle desse orda for dette folket, og dei seier til deg: 'Kvifor har Herren kunngjort all denne store ulukka over oss? Kva er misgjerningen vår, og kva er synda vår som vi har synda mot Herren vår Gud?'
Når du forteller dette folket alle disse ordene, og de spør deg: 'Hvorfor har Herren talt all denne store ulykken over oss? Hva er vår skyld, og hva er vår synd som vi har begått mot Herren vår Gud?'
Då skal du seia til dei: Fordi fedrane dykkar forlét meg, seier Herren, og følgde andre gudar og tente dei og tilbad dei. Men meg forlét dei, og lova mi heldt dei ikkje.
Da skal du si til dem: Fordi fedrene deres forlot meg, sier Herren, og fulgte andre guder og tjente dem og tilba dem. Meg forlot de, og min lov holdt de ikke.
Og de har gjort verre enn fedrane dykkar. Sjå, kvar og ein av dykk følgjer sitt eige vonde og stivsinna hjarte og lyder ikkje meg.
Og dere har handlet enda verre enn fedrene deres. Se, hver av dere følger sitt onde og harde hjerte og vil ikke høre på meg.
Difor vil eg kasta dykk ut av dette landet, til eit land som verken de eller fedrane dykkar har kjent. Der skal de tena andre gudar dag og natt, for eg vil ikkje visa dykk nåde.
Derfor vil jeg kaste dere ut av dette landet til et land som verken dere eller fedrene deres har kjent. Der skal dere tjene andre guder dag og natt, for jeg vil ikke vise dere nåde.
Sjå, difor kjem det dagar, seier Herren, då ein ikkje lenger skal seia: 'Så sant Herren lever, han som førte Israels born opp frå Egypt.'
Se, derfor kommer dager, sier Herren, da det ikke lenger skal sies: 'Så sant Herren lever, han som førte Israels barn opp fra Egypt.'
Men ein skal seia: 'Så sant Herren lever, han som førte Israels born opp frå landet i nord og frå alle landa han hadde drive dei bort til.' For eg vil føra dei tilbake til landet deira som eg gav til fedrane deira.
Men: 'Så sant Herren lever, han som førte Israels barn opp fra landet i nord og fra alle landene dit han hadde drevet dem bort.' Og jeg vil føre dem tilbake til deres jord, den jeg ga til deres fedre.
Sjå, eg sender bod etter mange fiskarar, seier Herren, og dei skal fiska dei. Deretter sender eg bod etter mange jegerar, og dei skal jaga dei frå kvart fjell og kvar haug og frå bergsprekkar.
Se, jeg sender bud etter mange fiskere, sier Herren, og de skal fiske dem. Og deretter sender jeg bud etter mange jegere, og de skal jakte på dem fra hvert fjell og hver haug og fra fjellkløftene.
For auga mine ser alle vegane deira. Dei er ikkje gøymde for meg, og misgjerningane deira er ikkje skjulte for auga mine.
For mine øyne er rettet mot alle deres veier. De er ikke skjult for meg, og deres skyld er ikke gjemt for mine øyne.
Fyrst vil eg gje dei dobbelt att for misgjerningane og syndene deira, fordi dei har vanhelga landet mitt med åtsla av dei motbydelege avgudane sine og fylt arven min med styggedomar.
Først vil jeg gjengjelde deres skyld og synd dobbelt, fordi de har vanhelliget mitt land med sine avskyelige avgudskadavre og fylt min arv med sine styggedommer.
Herre, du er mi kraft og mi borg, mi tilflukt på naudsdagen. Til deg skal folkeslag koma frå heimsens endar og seia: Berre løgn arva fedrane våre, tomme ting som ikkje kan hjelpa.
Herre, du er min styrke og min festning, min tilflukt på nødens dag! Til deg skal folkeslagene komme fra jordens ender og si: Bare løgn har våre fedre arvet, tomhet og ting uten nytte.
Kan eit menneske laga seg gudar? Dei er ikkje gudar!
Kan et menneske lage seg guder? De er jo ikke guder!
Difor, sjå, denne gongen vil eg la dei få kjenna, eg vil la dei få kjenna handa mi og makta mi. Då skal dei vita at namnet mitt er Herren.
Derfor, se, jeg vil la dem kjenne, denne gangen vil jeg la dem kjenne min hånd og min makt. Da skal de vite at mitt navn er Herren.
←→