FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 28

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ve over den stolte krona til drukkenbolane i Efraim, over den visnande blomen, deira strålande pryd, som tronar over den frodige dalen til dei som er slegne ned av vin!
ה֗וֹי עֲטֶ֤רֶת גֵּאוּת֙ שִׁכֹּרֵ֣י אֶפְרַ֔יִם וְצִ֥יץ נֹבֵ֖ל צְבִ֣י תִפְאַרְתּ֑וֹ אֲשֶׁ֛ר עַל־רֹ֥אשׁ גֵּֽיא־שְׁמָנִ֖ים הֲל֥וּמֵי יָֽיִן׃ ‬
Sjå, Herren har ein som er sterk og mektig, lik ein haglstorm, ein øydeleggjande vind, lik ei flaum av veldige, fossande vatn. Han kastar dei til jorda med kraft.
הִנֵּ֨ה חָזָ֤ק וְאַמִּץ֙ לַֽאדֹנָ֔י כְּזֶ֥רֶם בָּרָ֖ד שַׂ֣עַר קָ֑טֶב כְּ֠זֶרֶם מַ֣יִם כַּבִּירִ֥ים שֹׁטְפִ֛ים הִנִּ֥יחַ לָאָ֖רֶץ בְּיָֽד׃ ‬
Under føtene skal ho bli tråkka ned, den stolte krona til drukkenbolane i Efraim.
בְּרַגְלַ֖יִם תֵּֽרָמַ֑סְנָה עֲטֶ֥רֶת גֵּא֖וּת שִׁכּוֹרֵ֥י אֶפְרָֽיִם׃ ‬
Og den visnande blomen, deira strålande pryd, som tronar over den frodige dalen, skal bli som eit tidleg moge fiken før sommaren. Den som ser det, sluker det medan han enno held det i handa.
וְֽהָ֨יְתָ֜ה צִיצַ֤ת נֹבֵל֙ צְבִ֣י תִפְאַרְתּ֔וֹ אֲשֶׁ֥ר עַל־רֹ֖אשׁ גֵּ֣יא שְׁמָנִ֑ים כְּבִכּוּרָהּ֙ בְּטֶ֣רֶם קַ֔יִץ אֲשֶׁ֨ר יִרְאֶ֤ה הָֽרֹאֶה֙ אוֹתָ֔הּ בְּעוֹדָ֥הּ בְּכַפּ֖וֹ יִבְלָעֶֽנָּה׃ ס ‬
På den dagen skal Herren over hærskarane vera ei vakker krone og ein herleg krans for den resten som er att av folket hans.
בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יִֽהְיֶה֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת לַעֲטֶ֣רֶת צְבִ֔י וְלִצְפִירַ֖ת תִּפְאָרָ֑ה לִשְׁאָ֖ר עַמּֽוֹ׃ ‬
Han skal vera ein rettferds ande for den som sit til doms, og styrke for dei som driv krigen tilbake til porten.
וּלְר֖וּחַ מִשְׁפָּ֑ט לַיּוֹשֵׁב֙ עַל־הַמִּשְׁפָּ֔ט וְלִ֨גְבוּרָ֔ה מְשִׁיבֵ֥י מִלְחָמָ֖ה שָֽׁעְרָה׃ ס ‬
Men også desse ragar av vin og vaklar av sterk drikk. Prest og profet ragar av sterk drikk, dei er overmanna av vin, dei vaklar av sterk drikk. Dei ragar når dei ser syner, dei snublar når dei dømer.
וְגַם־אֵ֙לֶּה֙ בַּיַּ֣יִן שָׁג֔וּ וּבַשֵּׁכָ֖ר תָּע֑וּ כֹּהֵ֣ן וְנָבִיא֩ שָׁג֨וּ בַשֵּׁכָ֜ר נִבְלְע֣וּ מִן־הַיַּ֗יִן תָּעוּ֙ מִן־הַשֵּׁכָ֔ר שָׁגוּ֙ בָּֽרֹאֶ֔ה פָּק֖וּ פְּלִילִיָּֽה׃ ‬
For alle bord er fulle av spy og skitt, det finst ikkje ein rein plass.
כִּ֚י כָּל־שֻׁלְחָנ֔וֹת מָלְא֖וּ קִ֣יא צֹאָ֑ה בְּלִ֖י מָקֽוֹם׃ ס ‬
«Kven vil han læra kunnskap? Kven vil han forklara bodskapen for? Er det born som nettopp er avvande frå mjølk, som nettopp er tekne frå brystet?»
אֶת־מִי֙ יוֹרֶ֣ה דֵעָ֔ה וְאֶת־מִ֖י יָבִ֣ין שְׁמוּעָ֑ה גְּמוּלֵי֙ מֵֽחָלָ֔ב עַתִּיקֵ֖י מִשָּׁדָֽיִם׃ ‬
For det er bod på bod, bod på bod, regel på regel, regel på regel, litt her, litt der.»
כִּ֣י צַ֤ו לָצָו֙ צַ֣ו לָצָ֔ו קַ֥ו לָקָ֖ו קַ֣ו לָקָ֑ו זְעֵ֥יר שָׁ֖ם זְעֵ֥יר שָֽׁם׃ ‬
Ja, med stammande lepper og framandt mål skal han tala til dette folket.
כִּ֚י בְּלַעֲגֵ֣י שָׂפָ֔ה וּבְלָשׁ֖וֹן אַחֶ֑רֶת יְדַבֵּ֖ר אֶל־הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃ ‬
Han som sa til dei: «Dette er kvila, lat den trøytte få kvila! Dette er staden for ro!» Men dei ville ikkje lyda.
אֲשֶׁ֣ר ׀ אָמַ֣ר אֲלֵיהֶ֗ם זֹ֤את הַמְּנוּחָה֙ הָנִ֣יחוּ לֶֽעָיֵ֔ף וְזֹ֖את הַמַּרְגֵּעָ֑ה וְלֹ֥א אָב֖וּא שְׁמֽוֹעַ׃ ‬
Så skal Herrens ord bli for dei: bod på bod, bod på bod, regel på regel, regel på regel, litt her, litt der. Så dei skal gå og snubla bakover, bli knuste, fanga i snara og tekne til fange.
וְהָיָ֨ה לָהֶ֜ם דְּבַר־יְהוָ֗ה צַ֣ו לָצָ֞ו צַ֤ו לָצָו֙ קַ֤ו לָקָו֙ קַ֣ו לָקָ֔ו זְעֵ֥יר שָׁ֖ם זְעֵ֣יר שָׁ֑ם לְמַ֨עַן יֵלְכ֜וּ וְכָשְׁל֤וּ אָחוֹר֙ וְנִשְׁבָּ֔רוּ וְנוֹקְשׁ֖וּ וְנִלְכָּֽדוּ׃ פ ‬
Difor, høyr Herrens ord, de spottarar som herskar over dette folket i Jerusalem!
לָכֵ֛ן שִׁמְע֥וּ דְבַר־יְהוָ֖ה אַנְשֵׁ֣י לָצ֑וֹן מֹֽשְׁלֵי֙ הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֖ר בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃ ‬
For de seier: «Vi har gjort ei pakt med døden, og med dødsriket har vi ein avtale. Når den fossande flaumen kjem, skal ho ikkje nå oss, for vi har gjort løgn til vår tilflukt og gøymt oss bak svik.»
כִּ֣י אֲמַרְתֶּ֗ם כָּרַ֤תְנֽוּ בְרִית֙ אֶת־מָ֔וֶת וְעִם־שְׁא֖וֹל עָשִׂ֣ינוּ חֹזֶ֑ה *שיט **שׁ֣וֹט שׁוֹטֵ֤ף כִּֽי־*עבר **יֽ͏ַעֲבֹר֙ לֹ֣א יְבוֹאֵ֔נוּ כִּ֣י שַׂ֧מְנוּ כָזָ֛ב מַחְסֵ֖נוּ וּבַשֶּׁ֥קֶר נִסְתָּֽרְנוּ׃ ס ‬
Difor, så seier Herren Gud: Sjå, eg legg ein grunnstein på Sion, ein prøvd stein, ein dyrebar hjørnestein, eit fast fundament. Den som trur, skal ikkje bli uroa.
לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנְנִ֛י יִסַּ֥ד בְּצִיּ֖וֹן אָ֑בֶן אֶ֣בֶן בֹּ֜חַן פִּנַּ֤ת יִקְרַת֙ מוּסָ֣ד מוּסָּ֔ד הַֽמַּאֲמִ֖ין לֹ֥א יָחִֽישׁ׃ ‬
Eg skal gjera rett til målesnor og rettferd til lodd. Haglet skal feia bort løgntilflukta, og vatnet skal fløyma over gøymestaden.
וְשַׂמְתִּ֤י מִשְׁפָּט֙ לְקָ֔ו וּצְדָקָ֖ה לְמִשְׁקָ֑לֶת וְיָעָ֤ה בָרָד֙ מַחְסֵ֣ה כָזָ֔ב וְסֵ֥תֶר מַ֖יִם יִשְׁטֹֽפוּ׃ ‬
Pakta dykkar med døden skal bli oppheva, og avtalen dykkar med dødsriket skal ikkje stå. Når den fossande flaumen kjem, skal de bli tråkka ned av han.
וְכֻפַּ֤ר בְּרִֽיתְכֶם֙ אֶת־מָ֔וֶת וְחָזוּתְכֶ֥ם אֶת־שְׁא֖וֹל לֹ֣א תָק֑וּם שׁ֤וֹט שׁוֹטֵף֙ כִּ֣י יַֽעֲבֹ֔ר וִהְיִ֥יתֶם ל֖וֹ לְמִרְמָֽס׃ ‬
Kvar gong han kjem, skal han ta dykk, for morgon etter morgon skal han koma, dag og natt. Berre redsle skal få dykk til å forstå bodskapen.
מִדֵּ֤י עָבְרוֹ֙ יִקַּ֣ח אֶתְכֶ֔ם כִּֽי־בַבֹּ֧קֶר בַּבֹּ֛קֶר יַעֲבֹ֖ר בַּיּ֣וֹם וּבַלָּ֑יְלָה וְהָיָ֥ה רַק־זְוָעָ֖ה הָבִ֥ין שְׁמוּעָֽה׃ ‬
For senga er for kort til å strekkja seg ut på, og teppet for smalt til å sveipa seg i.
כִּֽי־קָצַ֥ר הַמַּצָּ֖ע מֵֽהִשְׂתָּרֵ֑עַ וְהַמַסֵּכָ֥ה צָ֖רָה כְּהִתְכַּנֵּֽס׃ ‬
For Herren skal reisa seg som ved Perasim-fjellet, han skal rasa som i Gibeon-dalen for å gjera si gjerning – framand er gjerninga hans – og fullføra sitt verk – underleg er verket hans.
כִּ֤י כְהַר־פְּרָצִים֙ יָק֣וּם יְהוָ֔ה כְּעֵ֖מֶק בְּגִבְע֣וֹן יִרְגָּ֑ז לַעֲשׂ֤וֹת מַעֲשֵׂ֙הוּ֙ זָ֣ר מַעֲשֵׂ֔הוּ וְלַֽעֲבֹד֙ עֲבֹ֣דָת֔וֹ נָכְרִיָּ֖ה עֲבֹדָתֽוֹ׃ ‬
Så hald no opp med spotten, elles blir lenkjene dykkar endå sterkare. For eg har høyrt frå Herren, Herren over hærskarane, om øydelegging, fast avgjord over heile jorda.
וְעַתָּה֙ אַל־תִּתְלוֹצָ֔צוּ פֶּֽן־יֶחְזְק֖וּ מֽוֹסְרֵיכֶ֑ם כִּֽי־כָלָ֨ה וְנֶחֱרָצָ֜ה שָׁמַ֗עְתִּי מֵאֵ֨ת אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה צְבָא֖וֹת עַל־כָּל־הָאָֽרֶץ׃ ‬
Lyd og høyr mi røyst, gjev akt og høyr mine ord!
הַאֲזִ֥ינוּ וְשִׁמְע֖וּ קוֹלִ֑י הַקְשִׁ֥יבוּ וְשִׁמְע֖וּ אִמְרָתִֽי׃ ‬
Pløyer bonden heile tida for å så? Held han alltid på med å opna og harva jorda si?
הֲכֹ֣ל הַיּ֔וֹם יַחֲרֹ֥שׁ הַחֹרֵ֖שׁ לִזְרֹ֑עַ יְפַתַּ֥ח וִֽיַשַׂדֵּ֖ד אַדְמָתֽוֹ׃ ‬
Når han har jamna overflata, strør han ikkje då ut svartkarve og drysser ut karve? Legg han ikkje kveite i rekkjer og bygg på den merkte plassen og spelt langs kanten?
הֲלוֹא֙ אִם־שִׁוָּ֣ה פָנֶ֔יהָ וְהֵפִ֥יץ קֶ֖צַח וְכַמֹּ֣ן יִזְרֹ֑ק וְשָׂ֨ם חִטָּ֤ה שׂוֹרָה֙ וּשְׂעֹרָ֣ה נִסְמָ֔ן וְכֻסֶּ֖מֶת גְּבֻלָתֽוֹ׃ ‬
For Gud hans rettleier han og lærer han den rette måten.
וְיִסְּר֥וֹ לַמִּשְׁפָּ֖ט אֱלֹהָ֥יו יוֹרֶֽנּוּ׃ ‬
For svartkarve blir ikkje treskja med treskjeslede, og vognhjul blir ikkje rulla over karve. Men svartkarve blir slegen ut med stav, og karve med kjepp.
כִּ֣י לֹ֤א בֶֽחָרוּץ֙ י֣וּדַשׁ קֶ֔צַח וְאוֹפַ֣ן עֲגָלָ֔ה עַל־כַּמֹּ֖ן יוּסָּ֑ב כִּ֧י בַמַּטֶּ֛ה יֵחָ֥בֶט קֶ֖צַח וְכַמֹּ֥ן בַּשָּֽׁבֶט׃ ‬
Korn til brød blir malt, men ein treskar det ikkje i det uendelege. Sjølv om han driv vognhjulet og hestane sine over det, knuser han det ikkje.
לֶ֣חֶם יוּדָ֔ק כִּ֛י לֹ֥א לָנֶ֖צַח אָד֣וֹשׁ יְדוּשֶׁ֑נּוּ וְ֠הָמַם גִּלְגַּ֧ל עֶגְלָת֛וֹ וּפָרָשָׁ֖יו לֹֽא־יְדֻקֶּֽנּוּ׃ ‬
Også dette kjem frå Herren over hærskarane. Underfulle er hans råd, og stor er hans visdom.
גַּם־זֹ֕את מֵעִ֛ם יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת יָצָ֑אָה הִפְלִ֣יא עֵצָ֔ה הִגְדִּ֖יל תּוּשִׁיָּֽה׃ ס ‬
←→