FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 94

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Herre, du hemnens Gud, du hemnens Gud, stig fram i glans!
Hevnens Gud, Herre, hevnens Gud, tre fram i stråleglans!
Reis deg, du som dømer jorda, lat dei overmodige få si løn!
Reis deg, du som dømmer jorden, gi de hovmodige deres lønn!
Kor lenge, Herre, kor lenge skal dei ugudelege jubla?
Hvor lenge skal de ugudelige, Herre, hvor lenge skal de ugudelige juble?
Dei fløymer over, dei talar frekke ord, alle som gjer urett, skryt av seg sjølve.
De spyr ut frekke ord, alle som gjør urett skryter og hoverer.
Dei knuser folket ditt, Herre, og undertrykkjer arven din.
Ditt folk knuser de, Herre, din arv undertrykker de.
Dei drep enkja og den framande, dei myrdar farlause born.
Enker og fremmede dreper de, farløse myrder de.
Dei seier: «Herren ser det ikkje, Jakobs Gud forstår det ikkje.»
De sier: «Herren ser det ikke, Jakobs Gud forstår det ikke.»
Skjøn dette, de tankelause i folket! De dårar, når vil de få vit?
Forstå da, dere uforstandige i folket! Dere dårer, når vil dere bli kloke?
Han som planta øyret, skulle ikkje han høyra? Han som forma auga, skulle ikkje han sjå?
Han som plantet øret, skulle han ikke høre? Han som formet øyet, skulle han ikke se?
Han som refsar folkeslaga, skulle ikkje han tukta? Han som lærer menneska kunnskap?
Han som tukter folkeslagene, skulle han ikke straffe? Han som lærer mennesket kunnskap!
Herren kjenner tankane til menneska, han veit at dei er berre eit pust.
Herren kjenner menneskets tanker, han vet at de er tomhet.
Sæl er den du refsar, Herre, den du lærer ut frå di lov.
Salig er den du tukter, Herre, den du underviser ut fra din lov,
Du gjev han ro i vonde dagar, til det blir grave ei grav for den ugudelege.
så han får ro fra onde dager, til graven er gravd for den ugudelige.
For Herren støyter ikkje frå seg folket sitt, han forlèt ikkje arven sin.
For Herren forkaster ikke sitt folk, sin arv forlater han ikke.
For domen skal venda attende til rettferd, og alle med ærleg hjarte skal følgja han.
For retten skal vende tilbake til rettferd, og alle med oppriktig hjerte skal følge den.
Kven reiser seg for meg mot dei vonde? Kven står opp for meg mot dei som gjer urett?
Hvem reiser seg for meg mot de onde? Hvem står opp for meg mot dem som gjør urett?
Hadde ikkje Herren vore mi hjelp, hadde sjela mi snart budd i det stille.
Hadde ikke Herren vært min hjelp, hadde min sjel snart bodd i stillheten.
Når eg sa: «Foten min glipp,» då held di miskunn meg oppe, Herre.
Når jeg sa: «Min fot vakler,» holdt din nåde meg oppe, Herre.
Når urolege tankar fyller mitt indre, då gler trøysta di sjela mi.
Når mange engstelige tanker fyller mitt indre, gir din trøst min sjel glede.
Kan ein øydeleggande trone ha fellesskap med deg, ein som skaper ulukke gjennom lover?
Kan fordervelsens trone ha samfunn med deg, de som skaper ulykke gjennom lovbud?
Dei går saman mot den rettferdige og dømer uskuldige skuldige.
De samler seg mot den rettferdiges liv og dømmer uskyldig blod skyldig.
Men Herren har vorte mi borg, min Gud er klippen der eg finn ly.
Men Herren er blitt min festning, min Gud er klippen der jeg finner ly.
Han lèt uretten deira falla attende på dei, han utrydar dei for deira vondskap. Herren, vår Gud, utrydar dei.
Han lar deres urett falle tilbake på dem, og for deres ondskap utrydder han dem. Herren vår Gud utrydder dem.
←→