FLOGVIT
.bible

1. JohannesKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Mine born, dette skriv eg til dykk så de ikkje skal synda. Og om nokon syndar, har vi ein talsmann hos Faderen, Jesus Kristus, den rettferdige.
Og han er soningsofferet for syndene våre, og ikkje berre for våre, men òg for syndene til heile verda.
Og på dette veit vi at vi har lært han å kjenna: om vi held boda hans.
Den som seier: «Eg kjenner han,» men ikkje held boda hans, er ein løgnar, og sanninga er ikkje i han.
Men den som held ordet hans, i han er kjærleiken til Gud i sanning fullenda. På dette veit vi at vi er i han.
Den som seier at han blir i han, må sjølv ferdast slik som han ferdast.
Mine kjære, det er ikkje eit nytt bod eg skriv til dykk, men eit gammalt bod som de har hatt frå byrjinga. Det gamle bodet er ordet som de har høyrt.
Likevel skriv eg eit nytt bod til dykk, noko som er sant i han og i dykk, for mørkret vik bort og det sanne lyset skin alt no.
Den som seier at han er i lyset, men hatar bror sin, er enno i mørkret.
Den som elskar bror sin, blir i lyset, og det finst ikkje noko i han som fører til fall.
Men den som hatar bror sin, er i mørkret og vandrar i mørkret. Han veit ikkje kvar han går, for mørkret har blinda auga hans.
Eg skriv til dykk, mine born, fordi syndene dykkar er tilgjevne for hans namn skuld.
Eg skriv til dykk, fedrar, fordi de har lært å kjenna han som er frå byrjinga. Eg skriv til dykk, unge menn, fordi de har sigra over den vonde.
Eg har skrive til dykk, born, fordi de har lært å kjenna Faderen. Eg har skrive til dykk, fedrar, fordi de har lært å kjenna han som er frå byrjinga. Eg har skrive til dykk, unge menn, fordi de er sterke, og Guds ord blir i dykk, og de har sigra over den vonde.
Elsk ikkje verda eller det som er i verda. Om nokon elskar verda, er ikkje kjærleiken til Faderen i han.
For alt som er i verda – lysta i kjøtet, lysta i auga og hovmod over livsførsla – er ikkje frå Faderen, men frå verda.
Og verda forgår med si lyst, men den som gjer Guds vilje, blir til evig tid.
Born, det er den siste timen. Og slik de har høyrt at Antikrist kjem, så har det alt no stått fram mange antikristar. Av dette veit vi at det er den siste timen.
Dei gjekk ut frå oss, men dei var ikkje av oss. For hadde dei vore av oss, ville dei ha blitt verande hos oss. Men det hende for at det skulle bli openbert at ikkje alle er av oss.
Og de har salving frå Den heilage, og de veit det alle.
Eg skreiv ikkje til dykk fordi de ikkje kjenner sanninga, men fordi de kjenner henne, og fordi inga løgn kjem frå sanninga.
Kven er løgnaren, om ikkje den som nektar at Jesus er Kristus? Dette er Antikrist, den som fornektar Faderen og Sonen.
Kvar den som fornektar Sonen, har heller ikkje Faderen. Den som vedkjenner Sonen, har òg Faderen.
Lat det de har høyrt frå byrjinga, bli verande i dykk. Om det de høyrde frå byrjinga, blir i dykk, skal de òg bli i Sonen og i Faderen.
Og dette er lovnaden han gav oss: det evige livet.
Dette har eg skrive til dykk om dei som fører dykk vill.
Og salvinga de fekk frå han, blir i dykk, og de treng ikkje at nokon lærer dykk. Men slik salvinga hans lærer dykk om alle ting – og ho er sann og ikkje løgn – bli då i han, slik ho har lært dykk.
Og no, mine born, bli i han, så vi kan ha frimod og ikkje bli til skamme framfor han når han kjem att.
Når de veit at han er rettferdig, så forstår de at kvar den som gjer det som er rett, er fødd av han.
←→