FLOGVIT
.bible

1. KorinterneKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då eg kom til dykk, sysken, kom eg ikkje med overlegen talekunst eller visdom då eg forkynte Guds vitnemål for dykk.
Da jeg kom til dere, søsken, kom jeg ikke med overlegne ord eller overlegen visdom da jeg forkynte Guds vitnesbyrd for dere.
For eg hadde bestemt meg for ikkje å vita av noko anna blant dykk enn Jesus Kristus, og han krossfest.
For jeg hadde bestemt meg for ikke å vite noe blant dere, uten Jesus Kristus, og ham korsfestet.
Eg kom til dykk i veikskap, med frykt og mykje skjelving.
Jeg var hos dere i svakhet, i frykt og i stor beven.
Og ordet mitt og forkynninga mi kom ikkje med overtydande visdomsord, men med prov frå Anden og kraft.
Min tale og min forkynnelse kom ikke med overtalende visdomsord, men med Åndens og kraftens bevis,
Dette var for at trua dykkar ikkje skulle kvila på menneskeleg visdom, men på Guds kraft.
for at deres tro ikke skulle være grunnet på menneskers visdom, men på Guds kraft.
Likevel talar vi visdom blant dei som er mogne, men ikkje visdom frå denne tidsalderen eller frå herskarane i denne tidsalderen, dei som går til grunne.
Likevel forkynner vi visdom blant de modne, men ikke en visdom fra denne verden eller fra denne verdens herskere, som går til grunne.
Nei, vi talar Guds visdom i eit mysterium, den løynde visdomen som Gud hadde fastsett før tidene tok til, til vår herlegdom.
Nei, vi forkynner Guds visdom, skjult i en hemmelighet, som Gud før tidenes begynnelse forutbestemte til vår herlighet.
Ingen av herskarane i denne tidsalderen kjende denne visdomen. For hadde dei kjent han, ville dei ikkje ha krossfest herlegdomens Herre.
Ingen av denne verdens herskere kjente den, for hadde de kjent den, ville de ikke ha korsfestet herlighetens Herre.
Men som det står skrive: Det som auge ikkje såg, og øyre ikkje høyrde, og som ikkje steig opp i noko menneskehjarte – alt det har Gud gjort ferdig for dei som elskar han.
Men som det står skrevet: Det som intet øye har sett og intet øre har hørt, og som ikke er oppkommet i noe menneskes hjerte, det har Gud forberedt for dem som elsker ham.
For oss har Gud openberra det ved Anden. For Anden granskar alt, jamvel djupnene i Gud.
For oss har Gud åpenbart det ved Ånden. For Ånden utforsker alle ting, også Guds dybder.
Kven blant menneske kjenner det som høyrer mennesket til, utan menneskets ånd som er i han? På same vis kjenner heller ingen det som høyrer Gud til, utan Guds Ande.
For hvem blant mennesker kjenner det som hører mennesket til, uten menneskets egen ånd som er i ham? Slik kjenner heller ingen det som hører Gud til, uten Guds Ånd.
Vi har ikkje fått verdas ånd, men Anden som er frå Gud, så vi kan kjenna det som Gud i nåde har gjeve oss.
Vi har ikke fått verdens ånd, men Ånden som er fra Gud, for at vi skal kjenne det som Gud i sin nåde har gitt oss.
Dette talar vi òg om, ikkje med ord som menneskeleg visdom lærer, men med ord som Anden lærer, når vi tolkar åndelege ting med åndelege ord.
Dette forkynner vi også, ikke med ord lært av menneskelig visdom, men med ord lært av Ånden, idet vi forklarer åndelige ting med åndelige ord.
Det sjelelege mennesket tek ikkje imot det som høyrer Guds Ande til. For det er dårskap for det, og det kan ikkje forstå det, fordi det må dømmast åndeleg.
Men det sjelelige mennesket tar ikke imot det som hører Guds Ånd til, for det er dårskap for ham. Han kan ikke forstå det, for det bedømmes åndelig.
Men det åndelege mennesket dømer alt, og blir sjølv ikkje dømt av nokon.
Det åndelige mennesket derimot bedømmer alle ting, men blir selv ikke bedømt av noen.
For kven har kjent Herrens sinn, så han kunne rettleia han? Men vi har Kristi sinn.
For hvem har kjent Herrens sinn, slik at han kan undervise ham? Men vi har Kristi sinn.
←→