FLOGVIT
.bible

2. KorinterneKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
For eg tok denne avgjerda for meg sjølv: at eg ikkje ville koma til dykk igjen med sorg.
For jeg bestemte meg for dette: at jeg ikke igjen skulle komme til dere med sorg.
For om eg gjer dykk sorgfulle, kven er det då som gjer meg glad, om ikkje den som eg har gjort sorgfull?
For hvis jeg gjør dere bedrøvet, hvem er det da som kan glede meg, om ikke den som jeg har gjort bedrøvet?
Og eg skreiv nettopp dette for at eg ikkje skulle koma og få sorg frå dei som burde gje meg glede, for eg har tillit til dykk alle om at mi glede er gleda til dykk alle.
Jeg skrev nettopp dette for at jeg ikke skulle komme og få sorg fra dem som burde gi meg glede, i tillit til dere alle om at min glede er deres alles glede.
For eg skreiv til dykk ut frå stor naud og angst i hjartet, med mange tårer, ikkje for at de skulle bli sorgfulle, men for at de skulle kjenna den store kjærleiken eg har til dykk.
For ut av stor trengsel og angst i hjertet skrev jeg til dere med mange tårer, ikke for at dere skulle bli bedrøvet, men for at dere skulle kjenne den overstrømmende kjærligheten jeg har til dere.
Men om nokon har valda sorg, så er det ikkje meg han har gjort sorgfull, men – for ikkje å leggja for mykje på dykk – til ein viss grad dykk alle.
Men hvis noen har voldt sorg, har han ikke gjort meg bedrøvet, men til en viss grad – for ikke å legge for stor vekt på det – dere alle.
For ein slik person er det nok med den straffa han har fått frå fleirtalet.
For denne personen er den irettesettelsen som flertallet har gitt, tilstrekkelig.
Så no bør de heller tilgje og trøysta han, så han ikkje skal bli overvelden av for stor sorg.
Derfor bør dere tvert imot tilgi og trøste ham, så han ikke blir overveldet av for stor sorg.
Difor bed eg dykk om å stadfesta kjærleiken dykkar til han.
Derfor formaner jeg dere til å bekrefte deres kjærlighet til ham.
For det var òg difor eg skreiv, for å få vita om de har stått prøva, om de er lydige i alt.
For dette var også grunnen til at jeg skrev: for å få vite om dere holder prøven, om dere er lydige i alt.
Den de tilgjev, tilgjev eg òg. For det eg har tilgjeve, om eg har hatt noko å tilgje, har eg gjort for dykkar skuld framfor Kristi åsyn.
Den dere tilgir noe, tilgir også jeg. For det jeg har tilgitt – hvis jeg har hatt noe å tilgi – har jeg tilgitt for deres skyld, for Kristi åsyn.
Dette for at Satan ikkje skal få overtaket på oss, for vi kjenner godt til planane hans.
Dette for at Satan ikke skal få overtaket på oss, for vi er ikke uvitende om hans planer.
Då eg kom til Troas for å forkynna evangeliet om Kristus, og ei dør var opna for meg i Herren,
Da jeg kom til Troas for å forkynne Kristi evangelium, og det ble åpnet en dør for meg i Herren –
fekk eg likevel ikkje ro i ånda mi fordi eg ikkje fann Titus, bror min. Så eg tok farvel med dei og drog til Makedonia.
hadde jeg likevel ingen ro i min ånd fordi jeg ikke fant min bror Titus. Så jeg tok farvel med dem og dro videre til Makedonia.
Men Gud vere takk, han som alltid fører oss i sigerstog i Kristus og gjennom oss openberrar dufta av kunnskapen om han på kvar ein stad.
Men takk være Gud, som alltid fører oss i triumftog i Kristus og gjennom oss sprer duften av kunnskapen om ham overalt.
For vi er Kristi vellukt for Gud, blant dei som blir frelste og blant dei som går fortapt.
For vi er en Kristi vellukt for Gud blant dem som blir frelst og blant dem som går fortapt.
For dei eine er det ein lukt frå død til død, for dei andre ein lukt frå liv til liv. Og kven er dugande til dette?
For noen er det en duft fra død til død, for andre en duft fra liv til liv. Og hvem er i stand til dette?
For vi er ikkje som dei mange som driv handel med Guds ord. Nei, vi talar med reinleik, som sendt frå Gud, framfor Guds åsyn, i Kristus.
For vi er ikke som de mange som driver handel med Guds ord. Nei, som i oppriktighet, som fra Gud, taler vi for Guds ansikt i Kristus.
←→