FLOGVIT
.bible

JeremiaKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Dette er ordet som kom til Jeremia frå Herren:
Dette er ordet som kom til Jeremia fra Herren:
«Stå opp og gå ned til huset åt pottemakaren. Der vil eg la deg høyra orda mine.»
«Stå opp og gå ned til pottemakerens hus. Der vil jeg la deg høre mine ord.»
Så gjekk eg ned til huset åt pottemakaren, og sjå, han arbeidde ved dreieskiva.
Så gikk jeg ned til pottemakerens hus, og se, han arbeidet ved dreieskiven.
Men karet han laga av leira, vart mislukka i handa hans. Då laga han det om til eit anna kar, slik det høvde for pottemakaren å gjera.
Men karet han laget av leire ble ødelagt i pottemakerens hånd, så han formet det om til et annet kar, slik det syntes rett for pottemakeren å gjøre.
Då kom Herrens ord til meg:
Da kom Herrens ord til meg:
«Kan ikkje eg gjera med dykk som denne pottemakaren, Israels hus? seier Herren. Sjå, som leira i handa åt pottemakaren, slik er de i mi hand, Israels hus.
«Kan jeg ikke gjøre med dere, Israels hus, slik denne pottemakeren gjør?» sier Herren. «Se, som leiren i pottemakerens hånd, slik er dere i min hånd, Israels hus.
Eitt augeblink kan eg tala om eit folk eller eit rike at eg vil rykkja opp, riva ned og øydeleggja.
I ett øyeblikk kan jeg tale om et folk eller et rike at jeg vil rykke opp, rive ned og ødelegge det.
Men om det folket eg har tala om, vender om frå vondskapen sin, då vil eg angra det vonde eg hadde tenkt å gjera mot det.
Men hvis det folket jeg har talt imot, vender om fra sin ondskap, da vil jeg angre den ulykken jeg hadde tenkt å føre over det.
Eit anna augeblink kan eg tala om eit folk eller eit rike at eg vil byggja og planta.
Og i et annet øyeblikk kan jeg tale om et folk eller et rike at jeg vil bygge og plante det.
Men om det gjer det som er vondt i mine auge og ikkje høyrer på mi røyst, då vil eg angra det gode eg hadde lova å gjera mot det.
Men hvis det gjør det som er ondt i mine øyne og ikke hører på min røst, da vil jeg angre det gode jeg hadde sagt at jeg ville gjøre mot det.
Sei no til Juda-mennene og til dei som bur i Jerusalem: Så seier Herren: Sjå, eg formar ulukke mot dykk og legg planar mot dykk. Vend om, kvar og ein frå sin vonde veg! Gjer vegane dykkar og gjerningane dykkar gode!
Si nå til Judas menn og til Jerusalems innbyggere: Så sier Herren: Se, jeg forbereder en ulykke mot dere og legger planer mot dere. Vend om, hver og en fra sin onde vei, og gjør deres veier og gjerninger gode!»
Men dei seier: «Det nyttar ikkje! Vi vil følgja våre eigne tankar, og kvar av oss vil handla etter sitt vonde og harde hjarte.»
Men de sier: «Det nytter ikke! Vi vil følge våre egne planer, og hver av oss vil handle etter sitt onde, harde hjerte.»
Difor seier Herren så: Spør mellom folkeslaga! Kven har høyrt noko slikt? Jomfrua Israel har gjort noko reint forferdeleg.
Derfor sier Herren: Spør blant folkeslagene! Hvem har hørt noe slikt? Israels jomfru har gjort noe fryktelig.
Forsvinn vel snøen frå Libanons fjellklipper? Tørkar vel dei kalde, rennande vatna frå fjerne kjelder ut?
Forsvinner vel snøen fra Libanons fjelltopp? Tørker vel de kalde, rennende bekkene fra fjerne steder ut?
Men folket mitt har gløymt meg, dei brenner røykjelse for avgudar som er inkje verde. Dei har fått dei til å snubla på vegane sine, dei eldgamle stigane, og dei går no på stiar, på ein veg som ikkje er opparbeidd.
Men mitt folk har glemt meg. De brenner røkelse for det som er tomhet, og har snublet på sine veier, de eldgamle stiene, for å gå på uprøvde stier, en vei som ikke er jevnet.
Dei gjer landet sitt til ei øydemark, til spott for alltid. Alle som fer framom, skal verta forfærde og rista på hovudet.
De gjør sitt land til en ødemark, til evig spott. Alle som går forbi, blir forferdet og rister på hodet.
Som ein austavind skal eg spreia dei framfor fienden. Ryggen og ikkje andletet vil eg syna dei på ulukkedagen deira.
Som en østenvind vil jeg spre dem foran fienden. Jeg vil vise dem ryggen og ikke ansiktet på ulykkens dag.
Då sa dei: «Kom, lat oss leggja planar mot Jeremia! For lova skal ikkje gå tapt frå presten, ikkje råd frå den vise og ikkje ord frå profeten. Kom, lat oss slå han med tunga og ikkje bry oss om noko av det han seier!»
Da sa de: «Kom, la oss legge planer mot Jeremia! For loven skal ikke gå tapt fra presten, råd fra den vise eller ord fra profeten. Kom, la oss slå ham med tungen og ikke gi akt på noe av det han sier!»
Høyr på meg, Herre, og lytt til røysta åt motstandarane mine!
Herre, hør på meg! Lytt til mine motstanderes røst!
Skal vondt løna for godt? For dei har grave ei grav for livet mitt. Kom i hug at eg stod framfor deg og talte godt for dei, for å venda vreiden din bort frå dei.
Skal ondt gjengjeldes for godt? For de har gravd en grop for mitt liv. Husk at jeg sto for ditt ansikt for å tale godt for dem og vende din vrede bort fra dem.
Gjev difor borna deira til svolt og gjev dei over til sverdet! Lat konene deira bli barnlause og enkjer, lat mennene deira bli drepne av døden, og ungdomane deira bli slått av sverdet i krigen!
Overgi derfor deres barn til hungersnøden og overgi dem til sverdets makt! La deres kvinner bli barnløse og enker! La deres menn bli slått i hjel av pest og deres unge menn bli drept av sverdet i krig!
Lat det høyrast skrik frå husa deira når du brått fører fiendeflokkar over dei! For dei har grave ei grav for å fanga meg, og dei har løynt snarer for føtene mine.
La skrik høres fra deres hus når du plutselig sender røverskarer over dem! For de har gravd en grop for å fange meg og lagt snarer for mine føtter.
Men du, Herre, kjenner alle planane deira mot meg for å drepa meg. Tilgjev ikkje deira misgjerning, og stryk ikkje ut synda deira frå ditt åsyn! Lat dei snubla framfor deg, handla mot dei i din vreidestund!
Men du, Herre, kjenner alle deres planer mot meg om å drepe meg. Tilgi ikke deres skyld, og slett ikke ut deres synd fra ditt åsyn! La dem snuble for ditt ansikt. Handle mot dem i din vredes tid!
←→