FLOGVIT
.bible

JeremiaKapittel 22

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Så seier Herren: Gå ned til huset åt Judas konge og tal dette ordet der:
Så sier Herren: Gå ned til Judas kongeslott og tal dette ordet der:
Sei: Høyr Herrens ord, du Judas konge som sit på Davids trone, du og tenarane dine og folket ditt som går inn gjennom desse portane.
Si: Hør Herrens ord, du Judas konge som sitter på Davids trone, du og dine tjenere og ditt folk som går inn gjennom disse portene.
Så seier Herren: Gjer det som er rett og rettferdig! Berg den som er rana, frå undertrykkjaren! Ikkje krenk den framande, den farlause og enkja, og ikkje øv vald mot dei! Ikkje utaus uskuldig blod på denne staden!
Så sier Herren: Gjør det som er rett og rettferdig, redd den som blir plyndret fra voldsmannens hånd. Undertrykk ikke innflytteren, den farløse eller enken, og bruk ikke vold mot dem. Utgyt ikke uskyldig blod på dette stedet.
For dersom de verkeleg gjer etter dette ordet, skal kongar som sit på Davids trone, ri inn gjennom portane til dette huset, på vogner og hestar, både han og tenarane hans og folket hans.
For om dere virkelig gjør dette, skal konger som sitter på Davids trone komme inn gjennom portene til dette huset, ridende på vogner og hester – han selv, hans tjenere og hans folk.
Men dersom de ikkje høyrer på desse orda, sver eg ved meg sjølv, seier Herren, at dette huset skal verta til ein ruinhaug.
Men hvis dere ikke hører disse ordene, sverger jeg ved meg selv, sier Herren, at dette huset skal bli lagt i ruiner.
For så seier Herren om huset åt Juda-kongen: Du er som Gilead for meg, som toppen av Libanon. Men sanneleg, eg skal gjera deg til ei øydemark, til byar der ingen bur.
For så sier Herren om Judas kongehus: Du er som Gilead for meg, som Libanons topp. Men jeg vil sannelig gjøre deg til ørken, til byer uten innbyggere.
Eg vil vigsla øydeleggjarar mot deg, kvar mann med sine våpen. Dei skal hogga ned dei finaste sedrane dine og kasta dei på elden.
Jeg vil utruste ødeleggere mot deg, hver mann med sine våpen. De skal hogge ned dine fineste sedertrær og kaste dem på ilden.
Mange folkeslag skal gå forbi denne byen og spørja kvarandre: «Kvifor har Herren gjort slik mot denne store byen?»
Mange folkeslag skal dra forbi denne byen og si til hverandre: Hvorfor har Herren gjort slik mot denne store byen?
Og dei skal svara: «Fordi dei forlét pakta med Herren sin Gud og tilbad andre gudar og tente dei.»
Og de skal svare: Fordi de forlot pakten med Herren sin Gud og tilba andre guder og tjente dem.
Gråt ikkje over den døde, syrg ikkje over han! Gråt heller over han som dreg bort, for han skal aldri koma attende og sjå sitt heimland.
Gråt ikke over den døde, sørg ikke over ham. Gråt heller over ham som drar bort, for han skal aldri vende tilbake eller se sitt fødeland igjen.
For så seier Herren om Sjallum, son til Josjia, Juda-kongen, som vart konge etter Josjia, far sin, og som drog bort frå denne staden: Han skal aldri koma attende dit.
For så sier Herren om Sjallum, sønn av Josjia, Judas konge, som ble konge etter sin far Josjia og som dro bort fra dette stedet: Han skal aldri komme tilbake dit.
For han skal døy på den staden dei førte han bort til, og han skal aldri meir sjå dette landet.
For på det stedet hvor de førte ham bort, der skal han dø. Dette landet skal han aldri se igjen.
Ve den som byggjer huset sitt med urett og salane sine utan rettferd, som lèt landsmannen sin arbeida utan løn og ikkje gjev han det han har tent!
Ve den som bygger sitt hus uten rettferdighet og sine saler uten rett, som lar sin neste arbeide uten lønn og ikke gir ham betaling for arbeidet.
Han som seier: «Eg vil byggja meg eit stort hus med romslege salar!» Han skjer ut vindauge for seg, paneler med sedertre og målar med raudt.
Han som sier: Jeg vil bygge meg et stort hus med romslige saler! Han skjærer ut vinduer for seg, paneler med sedertre og maler det med rødt.
Vert du meir konge fordi du kappar om sedertre? Far din åt og drakk, men han gjorde det som var rett og rettferdig. Då gjekk det han godt.
Er du en konge fordi du konkurrerer med sedertre? Din far spiste og drakk også, men han gjorde det som var rett og rettferdig, og da gikk det ham vel.
Han hjelpte den fattige og naudlidande til sin rett. Då gjekk det godt. Er ikkje dette å kjenna meg? seier Herren.
Han hjalp den fattige og trengende til sin rett, da gikk det vel. Er ikke dette å kjenne meg? sier Herren.
Men dine auge og ditt hjarte er berre opptekne av eiga vinning, av å utausa uskuldig blod og av å gjera urett og vald.
Men dine øyne og ditt hjerte er bare rettet mot egen vinning, mot å utgyte uskyldig blod og mot å utøve undertrykkelse og vold.
Difor seier Herren så om Jojakim, son til Josjia, Juda-kongen: Dei skal ikkje halda dødsklage over han og seia: «Å, bror min! Å, syster mi!» Dei skal ikkje halda dødsklage over han og seia: «Å, herre! Å, hans majestet!»
Derfor sier Herren så om Jojakim, sønn av Josjia, Judas konge: De skal ikke holde sørgehøytid over ham og si: Å, min bror! Å, min søster! De skal ikke sørge over ham og si: Å, herre! Å, hans majestet!
Han skal gravleggjast som eit esel, dregen bort og kasta utanfor portane i Jerusalem.
Han skal begraves som et esel, slept bort og kastet utenfor Jerusalems porter.
Stig opp på Libanon og rop, lat røysta di ljoma i Basan! Rop frå Abarim, for alle dine elskarar er knuste!
Stig opp på Libanon og rop, la din røst høres i Basan! Rop fra Abarim, for alle dine elskere er knust.
Eg tala til deg då det gjekk deg godt, men du sa: «Eg vil ikkje høyra!» Slik har du vore frå ungdomen av, du har ikkje høyrt på mi røyst.
Jeg talte til deg da du hadde det trygt, men du sa: Jeg vil ikke høre. Slik har din vei vært fra ungdommen av, for du har ikke hørt på min røst.
Vinden skal driva bort alle gjetarane dine, og elskarane dine skal gå i fangenskap. Då skal du verta til skamme og vanæra for all din vondskap.
Vinden skal drive bort alle dine hyrder, og dine elskere skal gå i fangenskap. Da skal du bli til skamme og vanære for all din ondskap.
Du som bur på Libanon, du som har reir mellom sedrane, kor du skal stønna når fødselsrier kjem over deg, verk som hos ei fødande kvinne!
Du som bor på Libanon, du som har bygd rede i sedertrærne – hvor skal du stønne når veene kommer over deg, smerter som hos en fødende kvinne!
Så sant eg lever, seier Herren: Sjølv om Konja, son til Jojakim, Juda-kongen, var ein signetring på mi høgre hand, ville eg riva han av.
Så sant jeg lever, sier Herren: Selv om Konja, sønn av Jojakim, Judas konge, var en signetring på min høyre hånd, ville jeg rive deg av.
Eg vil gje deg i hendene på dei som står deg etter livet, i hendene på dei du fryktar, i hendene på Nebukadnesar, kongen i Babel, og i hendene på kaldearane.
Jeg vil overgi deg i hendene på dem som vil ta ditt liv, i hendene på dem du frykter, i hendene på Nebukadnesar, kongen av Babel, og i kaldeernes hender.
Eg vil kasta deg og mor di som fødde deg, bort til eit anna land der de ikkje er fødde, og der skal de døy.
Jeg vil kaste deg og din mor som fødte deg, bort til et annet land hvor dere ikke er født, og der skal dere dø.
Til det landet dei lengtar etter å venda attende til, dit skal dei aldri koma attende.
Til det landet de lengter etter å vende tilbake til, dit skal de aldri komme tilbake.
Er denne mannen Konja eit forakta, knust avgudsbilde, eit kar som ingen vil ha? Kvifor er han og ætta hans kasta bort og slengde til eit land dei ikkje kjenner?
Er denne mannen Konja et foraktet, knust leirkar, et kar ingen vil ha? Hvorfor er han og hans etterkommere kastet bort og slengt til et land de ikke kjenner?
Jord, jord, jord! Høyr Herrens ord!
Jord, jord, jord! Hør Herrens ord!
Så seier Herren: Skriv denne mannen opp som barnlaus, ein mann som ikkje skal lukkast i sine dagar. For ingen av ætta hans skal lukkast i å sitja på Davids trone og råda over Juda meir.
Så sier Herren: Skriv denne mannen opp som barnløs, en mann som ikke skal lykkes i sine dager. For ingen av hans etterkommere skal lykkes med å sitte på Davids trone og herske over Juda igjen.
←→