FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 45

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Så seier Herren til sin salva, til Kyros, som eg har gripe i høgre handa hans for å leggja folkeslag under han og løysa beltet av kongars hofter, for å opna dører framfor han så portar ikkje skal vera stengde:
Så sier Herren til sin salvede, til Kyros, som jeg har grepet ved hans høyre hånd for å legge folkeslag under ham og løse beltet fra kongers hofter, for å åpne dører foran ham, så porter ikke skal bli stengt:
Eg vil gå føre deg og jamna ut høgdene. Bronsedører vil eg bryta sund, og jernbommar vil eg hogga av.
Jeg vil gå foran deg og jevne ut det som er humpete. Bronsedører vil jeg bryte i stykker, og jernbommer vil jeg hogge av.
Eg vil gje deg skattar som ligg i mørkret, og rikdomar som er gøymde på løynde stader, så du skal kjenna at eg er Herren, Israels Gud, som kallar deg ved namn.
Jeg vil gi deg skatter som er gjemt i mørket, og rikdommer fra skjulte steder, for at du skal kjenne at jeg er Herren, Israels Gud, som kaller deg ved navn.
For min tenar Jakobs skuld, og for Israel, min utvalde, kalla eg deg ved namn. Eg gav deg eit heidersnamn, endå du ikkje kjende meg.
For min tjener Jakobs skyld og for Israel, min utvalgte, kalte jeg deg ved navn. Jeg gav deg et hedersnavn, selv om du ikke kjente meg.
Eg er Herren, og det finst ingen annan. Utanom meg finst det ingen Gud. Eg rusta deg, endå du ikkje kjende meg,
Jeg er Herren, og det er ingen annen. Foruten meg er det ingen Gud. Jeg rustet deg, selv om du ikke kjente meg,
så dei skal kjenna frå soloppgang til solnedgang at det ingen er utanom meg. Eg er Herren, og det finst ingen annan.
for at de skal kjenne, fra solens oppgang til dens nedgang, at det ikke er noen foruten meg. Jeg er Herren, og det er ingen annen.
Eg formar lyset og skapar mørkret, eg gjer fred og skapar ulukke. Eg, Herren, gjer alt dette.
Jeg former lyset og skaper mørket, jeg skaper fred og skaper ulykke. Jeg, Herren, gjør alt dette.
Lat jorda opna seg så frelse spirer fram, og lat rettferd gro opp med henne. Eg, Herren, har skapt det.
Drypp ned, dere himler, fra oven, og la skyene strømme med rettferdighet! La jorden åpne seg så frelsen kan spire fram, og rettferdighet vokse opp sammen med den. Jeg, Herren, har skapt det.
Ve den som tretar med sin skapar, eit leirskår mellom leirskår frå jorda! Seier leiret til den som formar det: 'Kva lagar du?' Eller verket ditt: 'Han har ingen hender'?
Ve den som tretter med sin skaper, et leirskår blant leirskår av jord! Kan leiren si til ham som former den: Hva lager du? Eller kan verket si: Han har ingen hender?
Ve den som seier til ein far: 'Kva avlar du?' Eller til ei kvinne: 'Kva føder du?'
Ve den som sier til sin far: Hva er det du avler? Eller til kvinnen: Hva er det du føder?
Så seier Herren, Israels Heilage og hans skapar: Vil de spørja meg om det som skal koma? Vil de gje meg påbod om mine born og mine henders verk?
Så sier Herren, Israels Hellige og hans skaper: Vil dere spørre meg om det som skal komme? Vil dere gi meg påbud om mine barn og mine henders verk?
Det var eg som skapte jorda og menneska på henne. Mine hender spente ut himmelen, og heile hennar hær baud eg ut.
Det er jeg som har skapt jorden og mennesket på den. Mine hender har spent ut himmelen, og hele dens hær har jeg gitt mine befalinger.
Eg har vekt han opp i rettferd, og alle vegane hans vil eg jamna. Han skal byggja byen min og senda dei bortførte mine heim, ikkje for betaling og ikkje for løn, seier Herren over hærskarane.
Han skal bygge min by og sette mine fanger fri, ikke for betaling og ikke for bestikkelse, sier Herren, hærskarenes Gud.
Så seier Herren: Arbeidsinntekta frå Egypt og handelsvarene frå Kusj og sabearane, dei høgvaksne mennene, skal koma over til deg og vera dine. Dei skal følgja etter deg, i lenkjer skal dei gå. Dei skal bøya seg for deg og be til deg: 'Sanneleg, hos deg åleine er Gud, og det finst ingen annan, ingen gud.'
Så sier Herren: Egypts rikdom og Kusjs handelsvarer og sabeerne, de høyvokste menn, skal komme over til deg og tilhøre deg. De skal følge etter deg, i lenker skal de gå. De skal bøye seg for deg og be til deg: Sannelig, hos deg alene er Gud, og det finnes ingen annen, ingen annen Gud.
Sanneleg, du er ein Gud som løyner seg, Israels Gud, ein frelsar.
Sannelig, du er en Gud som skjuler seg, du Israels Gud, du frelser.
Dei vert til skamme og vanæra alle saman, i vanære går dei bort, dei som lagar gudebilete.
De blir til skamme og til spott, alle sammen. De som lager avgudsbilder, går alle bort i vanære.
Israel blir frelst ved Herren med ei evig frelse. De skal ikkje bli til skamme og ikkje vanæra i all æve.
Men Israel blir frelst ved Herren med en evig frelse. Dere skal ikke bli til skamme og ikke til spott i all evighet.
For så seier Herren, som skapte himmelen, han som er Gud, som forma jorda og laga henne, han som grunnla henne – ikkje til øyde skapte han henne, men til bustad forma han henne: Eg er Herren, og det finst ingen annan.
For så sier Herren, som skapte himmelen, han som er Gud, som formet jorden og laget den, han som grunnfestet den – han skapte den ikke til å være øde, men formet den til å bebos: Jeg er Herren, og det er ingen annen.
Eg har ikkje tala i løynd, på ein stad i eit mørkt land. Eg sa ikkje til Jakobs ætt: 'Søk meg til fånyttes!' Eg, Herren, talar rettferd og forkynner det som er rett.
Jeg har ikke talt i det skjulte, på et sted i mørkets land. Jeg sa ikke til Jakobs ætt: Søk meg forgjeves! Jeg, Herren, taler rettferdighet, jeg forkynner det som er rett.
Samla dykk og kom, gå saman hit, de som har sloppe unna frå folkeslaga! Dei forstår ikkje, dei som ber på tregudar og bed til ein gud som ikkje kan frelsa.
Samle dere og kom! Kom hit sammen, dere som har sluppet unna fra folkeslagene! De vet ingenting, de som bærer sine utskårne trebilder og ber til en gud som ikke kan frelse.
Kunngjer og legg fram saka, ja, lat dei rådslå saman! Kven har kunngjort dette frå gammal tid, frå fordums dagar? Var det ikkje eg, Herren? Det finst ingen annan gud enn meg, ein rettferdig Gud og frelsar, det finst ingen utanom meg.
Forkynn og legg fram saken! La dem rådslå sammen! Hvem har kunngjort dette fra gammel tid, forkynt det for lenge siden? Er det ikke jeg, Herren? Det finnes ingen annen Gud enn meg, en rettferdig Gud og frelser, det finnes ingen foruten meg.
Vend dykk til meg og bli frelste, alle jordens endar! For eg er Gud, og det finst ingen annan.
Vend dere til meg og bli frelst, alle jordens ender! For jeg er Gud, og det er ingen annen.
Ved meg sjølv har eg svore, eit ord i rettferd har gått ut frå min munn, eit ord som ikkje skal vendast tilbake: For meg skal kvart kne bøya seg, kvar tunge skal sverja.
Ved meg selv har jeg sverget, fra min munn har et ord gått ut i rettferdighet, og det skal ikke vende tilbake: For meg skal hvert kne bøye seg, hver tunge skal sverge.
Berre i Herren, skal ein seia om meg, er rettferd og styrke. Til han skal dei koma, og alle som harmar seg mot han, skal bli til skamme.
Bare i Herren, skal man si om meg, er rettferdighet og styrke. Til ham skal de komme og stå til skamme, alle som harmes mot ham.
I Herren skal heile Israels ætt få rettferd og rosa seg.
I Herren skal hele Israels ætt bli rettferdiggjort og rose seg.
←→