JesajaKapittel 64

Som når eld får kvist til å brenna, som når eld får vatn til å koka, kom for å gjera namnet ditt kjent for fiendane dine, så folkeslag skal skjelva for andletet ditt.
Då du gjorde skremmande ting som vi ikkje venta, steig du ned, og fjella skalv for andletet ditt.
Frå eldgammal tid har ingen høyrt, ikkje har øyre lytta, ikkje har auge sett ein Gud utanom deg, som handlar for den som ventar på han.
Du møter den som er glad og gjer det som er rett, dei som hugsar deg på dine vegar. Sjå, du vart vreid, og vi synda. Vi har vandra i dei lenge – kan vi då bli frelste?
Vi har alle vorte som ureine, og all vår rettferd er som skitne klede. Vi visnar alle som eit lauv, og syndene våre fører oss bort som vinden.
Det er ingen som kallar på namnet ditt, ingen som reiser seg for å halda fast ved deg. For du har løynt andletet ditt for oss og gjeve oss over i syndene våre si makt.
Men no, Herre, du er far vår. Vi er leiret, og du er den som formar oss. Vi er alle eit verk av di hand.
Ver ikkje så overlag vreid, Herre, og kom ikkje synda i hug for alltid. Sjå på oss, vi bed deg, vi er alle folket ditt.
Dei heilage byane dine har vorte til ørken. Sion har vorte ei ørken, Jerusalem ligg i ruinar.
Vårt heilage og herlege hus, der fedrane våre lova deg, er brent opp med eld, og alt det kjære vi hadde, ligg i ruinar.
Vil du halda deg tilbake trass i alt dette, Herre? Vil du teia og audmjuka oss så hardt?