FLOGVIT
.bible

JobKapittel 11

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då tok Sofar frå Na'ama til orde og sa:
Skal ein ordflom bli utan svar? Skal ein mann med mange ord reknast som rettferdig?
Skal pratet ditt få folk til å teia? Skal du spotta utan at nokon set deg på plass?
Du seier: «Læra mi er rein, og eg er utan skuld i dine auge.»
Å, om berre Gud ville tala og opna leppene sine mot deg!
Då ville han visa deg løyndomane i visdomen, for den er dobbelt i innsikt. Så vit at Gud gløymer noko av skulda di.
Kan du granska Guds djupne? Kan du nå fram til Den Allmektiges fullkommenheit?
Han er høgare enn himmelen – kva kan du gjera? Djupare enn dødsriket – kva kan du vita?
Lengre enn jorda er målet hans, og breiare enn havet.
Om han fer forbi og stengjer inne og kallar saman til dom, kven kan då hindra han?
For han kjenner dei falske, han ser uretten utan å måtte granska.
Ein hol mann kan få vit, like sannsynleg som at eit villeselføl blir fødd som menneske.
Om du vender hjarta ditt rett og strekkjer hendene dine ut mot han,
om det er urett i handa di, så driv det bort, og lat ikkje vondskap bu i telta dine.
Då kan du lyfte andletet utan skam, du skal stå stødig og ikkje frykta.
Då skal du gløyma møda di, som vatn som har runne bort skal du minnast henne.
Livet ditt skal reisa seg klarare enn middagssola, og sjølv mørkret skal bli som morgonlys.
Du skal vera trygg fordi det finst von, du skal granska rundt deg og leggja deg trygt til ro.
Du skal kvila, og ingen skal skremma deg, og mange skal søkja velviljen din.
Men auga til dei ugudlege skal tærast bort, kvar utveg er stengd for dei, og vona deira er som det siste andedrag.
←→