Urkyrkja
Den hvite hesten og den endelige seieren
Johannes ser himmelen åpne seg og en hvit hest med en rytter kalt Trofast og Sann. Øynene hans er som ildslue, han bærer mange diademer, og han er iført en kappe dyppet i blod. Navnet hans er Guds Ord, og på kappen står Kongenes Konge og Herrenes Herre. Himmelens hærer følger ham på hvite hester. Fra hans munn går et skarpt sverd som slår folkeslagene. En engel kaller fuglene til Guds store måltid. Dyret og den falske profeten blir grepet og kastet levende i ildsjøen som brenner med svovel, mens deres hærer drepes av sverdet fra rytterens munn.
Openberringa 19,11-21
11Og eg såg himmelen opna, og sjå, ein kvit hest! Han som sit på han, heiter Trufast og Sannferdig, og med rettferd dømer og strider han.
Καὶ εἶδον τὸν οὐρανὸν ἠνεῳγμένον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπʼ αὐτὸν ⸂πιστὸς καλούμενος⸃ καὶ ἀληθινός, καὶ ἐν δικαιοσύνῃ κρίνει καὶ πολεμεῖ.
12Auga hans var som eldsloge, og på hovudet hans var det mange kroner. Han hadde eit namn skrive som ingen kjenner utan han sjølv.
οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ ⸀αὐτοῦ φλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήματα πολλά, ⸀ἔχων ὄνομα γεγραμμένον ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ αὐτός,
13Han var kledd i ei kappe duppa i blod, og namnet hans er Guds Ord.
καὶ περιβεβλημένος ἱμάτιον ⸀βεβαμμένον αἵματι, καὶ ⸀κέκληται τὸ ὄνομα αὐτοῦ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ.
14Hærane i himmelen følgde han på kvite hestar, kledde i kvitt og reint fint lin.
καὶ τὰ στρατεύματα ⸀τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐφʼ ἵπποις λευκοῖς, ἐνδεδυμένοι βύσσινον λευκὸν καθαρόν.
15og han trør vinpressa med vinen av vreiden og harmen til Gud, Den allmektige.
καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ⸀ῥομφαία ὀξεῖα, ἵνα ἐν αὐτῇ πατάξῃ τὰ ἔθνη, καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος.
16Og på kappa si og på låret sitt har han eit namn skrive: Kongen over kongane og Herren over herrane.
καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον· Βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων.
17Og eg såg ein engel som stod i sola. Han ropa med høg røyst og sa til alle fuglane som flyg under himmelkvelven: «Kom og samla dykk til Guds store måltid,
Καὶ εἶδον ⸀ἕνα ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ, καὶ ⸀ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ λέγων πᾶσι τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι· Δεῦτε συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ θεοῦ,
18så de kan eta kjøtet av kongar og kjøtet av hærførarar og kjøtet av mektige menn, kjøtet av hestar og dei som sit på dei, og kjøtet av alle menneske, frie og trælar, små og store.»
ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων καὶ σάρκας χιλιάρχων καὶ σάρκας ἰσχυρῶν καὶ σάρκας ἵππων καὶ τῶν καθημένων ἐπʼ ⸀αὐτῶν, καὶ σάρκας πάντων ἐλευθέρων τε καὶ δούλων καὶ μικρῶν ⸀καὶ μεγάλων.
19Og eg såg dyret og kongane på jorda og hærane deira samla for å føra krig mot han som sat på hesten, og mot hæren hans.
καὶ εἶδον τὸ θηρίον καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι ⸀τὸν πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ.
20Og dyret vart gripen, og saman med det den falske profeten som hadde gjort teikn framfor det – teikn som han hadde villleia dei med som tok merket til dyret og dei som tilbad biletet av det. Desse to vart kasta levande i eldsjøen som brenn med svovel.
καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον καὶ ⸂μετʼ αὐτοῦ ὁ⸃ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησεν τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς ⸂τῆς καιομένης⸃ ἐν θείῳ.
21Og dei andre vart drepne med sverdet som gjekk ut frå munnen til han som sat på hesten, og alle fuglane åt seg mette av kjøtet deira.
καὶ οἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου τῇ ἐξελθούσῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν.