Jesu under
Den lamme senkes gjennom taket
Fire menn senker en lam mann gjennom taket til Jesus, som tilgir hans synder og helbreder ham mens skriftlærde anklager ham for spott.
Markus 2,1-12
1Nokre dagar seinare kom han attende til Kapernaum, og det vart kjent at han var heime.
Καὶ ⸀εἰσελθὼν πάλιν εἰς Καφαρναοὺμ διʼ ⸀ἡμερῶν ἠκούσθη ὅτι ⸂ἐν οἴκῳ⸃ ἐστίν·
2Så mange samla seg at det ikkje lenger var plass, ikkje eingong framfor døra. Og han tala ordet til dei.
⸀καὶ συνήχθησαν πολλοὶ ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν, καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.
3Då kom dei til han med ein lam mann, boren av fire menn.
καὶ ἔρχονται ⸂φέροντες πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν⸃ αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων.
4Sidan dei ikkje kunne koma fram til han på grunn av folkemengda, tok dei av taket over den staden der han var. Dei laga ei opning og firte ned båra som den lamme låg på.
καὶ μὴ δυνάμενοι ⸀προσενέγκαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον ⸀ὅπου ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο.
5Då Jesus såg trua deira, sa han til den lamme: «Barn, syndene dine er tilgjevne.»
⸂καὶ ἰδὼν⸃ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· Τέκνον, ⸂ἀφίενταί σου⸃ αἱ ⸀ἁμαρτίαι.
6Men nokre av dei skriftlærde sat der og tenkte med seg sjølve:
ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν·
7«Kvifor talar han slik? Han spottar! Kven kan tilgje synder utan éin – Gud?»
Τί οὗτος οὕτως λαλεῖ; ⸀βλασφημεῖ· τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ θεός;
8Straks kjende Jesus i ånda si at dei tenkte slik, og han sa til dei: «Kvifor tenkjer de slik i hjarta dykkar?»
καὶ ⸀εὐθὺς ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι ⸀οὕτως διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς ⸀λέγει αὐτοῖς· Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
9Kva er lettast å seia til den lamme: 'Syndene dine er tilgjevne', eller å seia: 'Stå opp, ta båra di og gå'?
τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ· ⸀Ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν· ⸀Ἔγειρε καὶ ἆρον ⸂τὸν κράβαττόν σου⸃ καὶ περιπάτει;
10Men for at de skal vita at Menneskesonen har makt på jorda til å tilgje synder» – sa han til den lamme:
ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ⸂ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας⸃— λέγει τῷ παραλυτικῷ·
11«Eg seier deg: Stå opp, ta båra di og gå heim til huset ditt.»
Σοὶ λέγω, ⸀ἔγειρε ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.
12Då stod han opp, tok straks båra si og gjekk ut framfor auga på alle. Alle vart fulle av undring og prisa Gud og sa: «Noko slikt har vi aldri sett!»
καὶ ἠγέρθη ⸂καὶ εὐθὺς⸃ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ⸀ἔμπροσθεν πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν θεὸν λέγοντας ὅτι ⸂Οὕτως οὐδέποτε⸃ εἴδομεν.
Matteus 9,1-8
1Han gjekk om bord i båten, fór over sjøen og kom til heimbyen sin.
Καὶ ⸀ἐμβὰς ⸀εἰς πλοῖον διεπέρασεν καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν.
2Då bar dei fram til han ein lam mann som låg på ei seng. Då Jesus såg trua deira, sa han til den lamme: «Ver frimodig, son min! Syndene dine er tilgjevne.»
Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπεν τῷ παραλυτικῷ· Θάρσει, τέκνον· ⸀ἀφίενταί ⸂σου αἱ ἁμαρτίαι⸃.
3Då sa nokre av dei skriftlærde ved seg sjølve: «Denne mannen spottar Gud.»
καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπαν ἐν ἑαυτοῖς· Οὗτος βλασφημεῖ.
4Men Jesus kjende tankane deira og sa: «Kvifor tenkjer de vondt i hjarta dykkar?»
καὶ ⸀εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· ⸀Ἱνατί ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
5For kva er lettast å seia: 'Syndene dine er tilgjevne', eller å seia: 'Stå opp og gå'?
τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν· ⸀Ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν· ⸀Ἔγειρε καὶ περιπάτει;
6Men for at de skal vita at Menneskesonen har makt på jorda til å tilgje synder» – då sa han til den lamme: «Stå opp, ta senga di og gå heim!»
ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας— τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· ⸀Ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.
7Og han stod opp og gjekk heim.
καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
8Då folket såg det, vart dei fylte av ærefrykt og prisa Gud, som hadde gjeve menneske slik makt.
ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ⸀ἐφοβήθησαν καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.
Lukas 5,17-26
17Ein dag medan han underviste, sat det farisearar og lovlærarar der som var komne frå alle landsbyar i Galilea og Judea og frå Jerusalem. Og Herrens kraft var til stades så han kunne lækja.
Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν καὶ αὐτὸς ἦν διδάσκων, καὶ ἦσαν καθήμενοι Φαρισαῖοι καὶ νομοδιδάσκαλοι οἳ ἦσαν ἐληλυθότες ἐκ πάσης κώμης τῆς Γαλιλαίας καὶ Ἰουδαίας καὶ Ἰερουσαλήμ· καὶ δύναμις κυρίου ἦν εἰς τὸ ἰᾶσθαι ⸀αὐτόν.
18Då kom det nokre menn som bar ein lam mann på ei båre. Dei prøvde å få han inn og leggja han ned framfor Jesus.
καὶ ἰδοὺ ἄνδρες φέροντες ἐπὶ κλίνης ἄνθρωπον ὃς ἦν παραλελυμένος, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν εἰσενεγκεῖν καὶ ⸀θεῖναι ἐνώπιον αὐτοῦ.
19Men dei fann ikkje nokon måte å få han inn på grunn av folkemengda. Difor gjekk dei opp på taket og firte han ned gjennom taksteinen på båra, midt framfor Jesus.
καὶ μὴ εὑρόντες ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτὸν διὰ τὸν ὄχλον ἀναβάντες ἐπὶ τὸ δῶμα διὰ τῶν κεράμων καθῆκαν αὐτὸν σὺν τῷ κλινιδίῳ εἰς τὸ μέσον ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ.
20Då Jesus såg trua deira, sa han: «Menneske, syndene dine er tilgjevne.»
καὶ ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν ⸀εἶπεν· Ἄνθρωπε, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.
21Då tok dei skriftlærde og farisearane til å tenkja: «Kven er han som talar slik spott? Kven kan tilgje synder utan Gud åleine?»
καὶ ἤρξαντο διαλογίζεσθαι οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι λέγοντες· Τίς ἐστιν οὗτος ὃς λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ⸂ἁμαρτίας ἀφεῖναι⸃ εἰ μὴ μόνος ὁ θεός;
22Men Jesus kjende tankane deira, og sa til dei: «Kva er det de tenkjer i hjarto dykkar?»
ἐπιγνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν ἀποκριθεὶς εἶπεν πρὸς αὐτούς· Τί διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
23Kva er lettast å seia: 'Syndene dine er tilgjevne', eller å seia: 'Stå opp og gå'?
τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν· Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου, ἢ εἰπεῖν· ⸀Ἔγειρε καὶ περιπάτει;
24Men for at de skal vita at Menneskesonen har makt på jorda til å tilgje synder» – så sa han til den lamme: «Eg seier deg: Stå opp, ta båra di og gå heim!»
ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ⸂ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει⸃ ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας— εἶπεν τῷ παραλελυμένῳ· Σοὶ λέγω, ⸀ἔγειρε καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου.
25Og straks reiste han seg framfor dei, tok det han hadde lege på, og gjekk heim medan han lova Gud.
καὶ παραχρῆμα ἀναστὰς ἐνώπιον αὐτῶν, ἄρας ἐφʼ ὃ κατέκειτο, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ δοξάζων τὸν θεόν.
26Alle vart gripne av undring og lova Gud. Dei vart fylte av ærefrykt og sa: «Vi har sett utruleg ting i dag!»
καὶ ἔκστασις ἔλαβεν ἅπαντας καὶ ἐδόξαζον τὸν θεόν, καὶ ἐπλήσθησαν φόβου λέγοντες ὅτι Εἴδομεν παράδοξα σήμερον.