Profetane
Dommen over utnyttende ledere og profeter
Mika fordømmer Israels ledere, prester og profeter for å utnytte folket, dømme for bestikkelser og spå for penger. Han kunngjør at Sion skal pløyes som en åker og Jerusalem bli til en ruinhaug på grunn av deres synd.
Mika 3,1-12
1Eg sa: Høyr no, de leiarar i Jakob og hovdingar i Israels hus! Er det ikkje de som skulle kjenna retten?
וָאֹמַ֗ר שִׁמְעוּ־נָא֙ רָאשֵׁ֣י יַעֲקֹ֔ב וּקְצִינֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל הֲל֣וֹא לָכֶ֔ם לָדַ֖עַת אֶת־הַמִּשְׁפָּֽט׃
2De som hatar det gode og elskar det vonde, de som riv huda av dei og kjøtet av beina deira.
שֹׂ֥נְאֵי ט֖וֹב וְאֹ֣הֲבֵי *רעה **רָ֑ע גֹּזְלֵ֤י עוֹרָם֙ מֵֽעֲלֵיהֶ֔ם וּשְׁאֵרָ֖ם מֵעַ֥ל עַצְמוֹתָֽם׃
3Dei et kjøtet av folket mitt, flår huda av dei og knuser beina deira. Dei breier dei ut som i ei gryte, som kjøt midt i ein kjel.
וַאֲשֶׁ֣ר אָכְלוּ֮ שְׁאֵ֣ר עַמִּי֒ וְעוֹרָם֙ מֵעֲלֵיהֶ֣ם הִפְשִׁ֔יטוּ וְאֶת־עַצְמֹֽתֵיהֶ֖ם פִּצֵּ֑חוּ וּפָרְשׂוּ֙ כַּאֲשֶׁ֣ר בַּסִּ֔יר וּכְבָשָׂ֖ר בְּת֥וֹךְ קַלָּֽחַת׃
4Då skal dei ropa til Herren, men han vil ikkje svara dei. Han skal gøyma andletet sitt for dei på den tida, fordi dei har gjort vonde gjerningar.
אָ֚ז יִזְעֲק֣וּ אֶל־יְהוָ֔ה וְלֹ֥א יַעֲנֶ֖ה אוֹתָ֑ם וְיַסְתֵּ֨ר פָּנָ֤יו מֵהֶם֙ בָּעֵ֣ת הַהִ֔יא כַּאֲשֶׁ֥ר הֵרֵ֖עוּ מַעַלְלֵיהֶֽם׃ פ
5Så seier Herren om profetane som fører folket mitt på villspor: Når dei får noko å bita i, ropar dei «Fred!» Men mot den som ikkje gjev dei noko i munnen, lyser dei ut krig.
כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה עַל־הַנְּבִיאִ֖ים הַמַּתְעִ֣ים אֶת־עַמִּ֑י הַנֹּשְׁכִ֤ים בְּשִׁנֵּיהֶם֙ וְקָרְא֣וּ שָׁל֔וֹם וַאֲשֶׁר֙ לֹא־יִתֵּ֣ן עַל־פִּיהֶ֔ם וְקִדְּשׁ֥וּ עָלָ֖יו מִלְחָמָֽה׃
6Difor skal det verta natt for dykk, utan syn, og mørker for dykk, utan spådom. Sola skal gå ned over profetane, og dagen skal verta svart over dei.
לָכֵ֞ן לַ֤יְלָה לָכֶם֙ מֵֽחָז֔וֹן וְחָשְׁכָ֥ה לָכֶ֖ם מִקְּסֹ֑ם וּבָ֤אָה הַשֶּׁ֙מֶשׁ֙ עַל־הַנְּבִיאִ֔ים וְקָדַ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם הַיּֽוֹם׃
7Sjåarane skal verta til skamme, og spåmennene skal blygjast. Dei skal alle dekka til munnen sin, for det kjem ikkje noko svar frå Gud.
וּבֹ֣שׁוּ הַחֹזִ֗ים וְחָֽפְרוּ֙ הַקֹּ֣סְמִ֔ים וְעָט֥וּ עַל־שָׂפָ֖ם כֻּלָּ֑ם כִּ֛י אֵ֥ין מַעֲנֵ֖ה אֱלֹהִֽים׃
8Men eg er fylt med kraft, med Herrens Ande, med rett og styrke, til å forkynna for Jakob hans brot og for Israel hans synd.
וְאוּלָ֗ם אָנֹכִ֞י מָלֵ֤אתִי כֹ֙חַ֙ אֶת־ר֣וּחַ יְהוָ֔ה וּמִשְׁפָּ֖ט וּגְבוּרָ֑ה לְהַגִּ֤יד לְיַֽעֲקֹב֙ פִּשְׁע֔וֹ וּלְיִשְׂרָאֵ֖ל חַטָּאתֽוֹ׃ ס
9Høyr no dette, de leiarar i Jakobs hus og hovdingar i Israels hus, de som avskyr det som er rett og gjer alt det beine kroket.
שִׁמְעוּ־נָ֣א זֹ֗את רָאשֵׁי֙ בֵּ֣ית יַעֲקֹ֔ב וּקְצִינֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל הַֽמֲתַעֲבִ֣ים מִשְׁפָּ֔ט וְאֵ֥ת כָּל־הַיְשָׁרָ֖ה יְעַקֵּֽשׁוּ׃
10De byggjer Sion med blod og Jerusalem med urett.
בֹּנֶ֥ה צִיּ֖וֹן בְּדָמִ֑ים וִירוּשָׁלַ֖͏ִם בְּעַוְלָֽה׃
11Leiarane hennar dømer for stikkpengar, prestane hennar lærer for betaling, og profetane hennar spår for sølv. Likevel støttar dei seg på Herren og seier: «Er ikkje Herren midt iblant oss? Det skal ikkje koma ulukke over oss.»
רָאשֶׁ֣יהָ ׀ בְּשֹׁ֣חַד יִשְׁפֹּ֗טוּ וְכֹהֲנֶ֙יהָ֙ בִּמְחִ֣יר יוֹר֔וּ וּנְבִיאֶ֖יהָ בְּכֶ֣סֶף יִקְסֹ֑מוּ וְעַל־יְהוָה֙ יִשָּׁעֵ֣נוּ לֵאמֹ֔ר הֲל֤וֹא יְהוָה֙ בְּקִרְבֵּ֔נוּ לֹֽא־תָב֥וֹא עָלֵ֖ינוּ רָעָֽה׃
12Difor, på grunn av dykk, skal Sion verta pløgd som ein åker, Jerusalem skal verta til ruinhopar, og tempelberget til skogkledde haugar.
לָכֵן֙ בִּגְלַלְכֶ֔ם צִיּ֖וֹן שָׂדֶ֣ה תֵֽחָרֵ֑שׁ וִירוּשָׁלִַ֙ם֙ עִיִּ֣ין תִּֽהְיֶ֔ה וְהַ֥ר הַבַּ֖יִת לְבָמ֥וֹת יָֽעַר׃ פ