Paulus
Festus, anklagene mot Paulus og anken til keiseren
Den nye landshøvdingen Festus møter overprestenes anklager mot Paulus i Jerusalem og avviser deres plan om å få ham overført dit. I Cæsarea fremmer jødene mange alvorlige anklager uten bevis, og Paulus forsvarer seg. Da Festus foreslår rettssak i Jerusalem, anker Paulus saken til keiseren.
Apostelgjerningane 25,1-12
1Tre dagar etter at Festus hadde kome til provinsen, drog han frå Cæsarea opp til Jerusalem.
Φῆστος οὖν ἐπιβὰς τῇ ἐπαρχείᾳ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπὸ Καισαρείας,
2Der la overprestane og dei fremste av jødane fram klagemåla sine mot Paulus og bad han inntrengjande
ἐνεφάνισάν ⸀τε αὐτῷ ⸂οἱ ἀρχιερεῖς⸃ καὶ οἱ πρῶτοι τῶν Ἰουδαίων κατὰ τοῦ Παύλου, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν
3om den velviljen at han ville senda Paulus til Jerusalem. Dei planla nemleg å drepa han på vegen.
αἰτούμενοι χάριν κατʼ αὐτοῦ ὅπως μεταπέμψηται αὐτὸν εἰς Ἰερουσαλήμ, ἐνέδραν ποιοῦντες ἀνελεῖν αὐτὸν κατὰ τὴν ὁδόν.
4Men Festus svara at Paulus skulle haldast i varetekt i Cæsarea, og at han sjølv snart skulle reisa dit.
ὁ μὲν οὖν Φῆστος ἀπεκρίθη τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον ⸂εἰς Καισάρειαν⸃, ἑαυτὸν δὲ μέλλειν ἐν τάχει ἐκπορεύεσθαι·
5«Lat dei av dykk som har mynde, følgja med ned,» sa han, «og føra fram skuldingar mot mannen dersom han har gjort noko gale.»
Οἱ οὖν ⸂ἐν ὑμῖν, φησίν, δυνατοὶ⸃ συγκαταβάντες εἴ τί ἐστιν ἐν τῷ ἀνδρὶ ⸀ἄτοπον κατηγορείτωσαν αὐτοῦ.
6Festus vart hjå dei i ikkje meir enn åtte eller ti dagar, og så reiste han ned til Cæsarea.
Διατρίψας δὲ ἐν αὐτοῖς ἡμέρας ⸂οὐ πλείους ὀκτὼ⸃ ἢ δέκα, καταβὰς εἰς Καισάρειαν, τῇ ἐπαύριον καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκέλευσεν τὸν Παῦλον ἀχθῆναι.
7Då han kom, stilte jødane som hadde kome ned frå Jerusalem seg rundt han og kom med mange alvorlege skuldingar som dei ikkje kunne bevisa.
παραγενομένου δὲ αὐτοῦ περιέστησαν ⸀αὐτὸν οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβεβηκότες Ἰουδαῖοι, πολλὰ καὶ βαρέα αἰτιώματα ⸀καταφέροντες ἃ οὐκ ἴσχυον ἀποδεῖξαι,
8Paulus forsvara seg og sa: «Verken mot lova til jødane eller mot tempelet eller mot keisaren har eg gjort noko gale.»
⸂τοῦ Παύλου ἀπολογουμένου⸃ ὅτι Οὔτε εἰς τὸν νόμον τῶν Ἰουδαίων οὔτε εἰς τὸ ἱερὸν οὔτε εἰς Καίσαρά τι ἥμαρτον.
9Men Festus ville gjera jødane til lags og spurde Paulus: «Er du villig til å dra opp til Jerusalem og bli dømd der framfor meg i denne saka?»
ὁ Φῆστος δὲ ⸂θέλων τοῖς Ἰουδαίοις⸃ χάριν καταθέσθαι ἀποκριθεὶς τῷ Παύλῳ εἶπεν· Θέλεις εἰς Ἱεροσόλυμα ἀναβὰς ἐκεῖ περὶ τούτων ⸀κριθῆναι ἐπʼ ἐμοῦ;
10Paulus svara: «Eg står for keisaren sin domstol, og det er der eg skal dømmast. Eg har ikkje gjort jødane nokon urett, slik du òg godt veit.»
εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος· ⸂Ἐπὶ τοῦ βήματος Καίσαρος ἑστώς⸃ εἰμι, οὗ με δεῖ κρίνεσθαι. Ἰουδαίους οὐδὲν ⸀ἠδίκησα, ὡς καὶ σὺ κάλλιον ἐπιγινώσκεις.
11«Om eg har gjort urett og har gjort noko som fortener døden, så nektar eg ikkje å døy. Men dersom det ikkje er noko i det desse skuldar meg for, kan ingen gje meg over til dei. Eg ankar til keisaren!»
εἰ μὲν ⸀οὖν ἀδικῶ καὶ ἄξιον θανάτου πέπραχά τι, οὐ παραιτοῦμαι τὸ ἀποθανεῖν· εἰ δὲ οὐδέν ἐστιν ὧν οὗτοι κατηγοροῦσίν μου, οὐδείς με δύναται αὐτοῖς χαρίσασθαι· Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι.
12Etter å ha rådført seg med rådet sitt, svara Festus: «Du har anka til keisaren, og til keisaren skal du fara.»
τότε ὁ Φῆστος συλλαλήσας μετὰ τοῦ συμβουλίου ἀπεκρίθη· Καίσαρα ἐπικέκλησαι, ἐπὶ Καίσαρα πορεύσῃ.