Profetane
Klagesang over farao og Egypt
I det tolvte året får Esekiel befaling om å stemme i en klagesang over farao, Egypts konge. Farao lignes med en ung løve blant folkene og et sjøuhyre i havene som roter opp vannet med føttene. Herren skal kaste sitt garn over ham, dra ham opp og slenge ham på land, der fugler og villdyr skal mette seg på ham. Kjøttet skal legges utover fjellene og blodet vanne landet. Himmelen skal formørkes, stjernene slukkes og folkeslagenes konger skjelve når Babels konge kommer med sverd mot Egypt. Landet skal legges øde, og folkenes døtre skal synge klagesangen over Egypts undergang.
Esekiel 32,1-16
1I det tolvte året, i den tolvte månaden, på den første dagen i månaden, kom Herrens ord til meg:
וַֽיְהִי֙ בִּשְׁתֵּ֣י עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֔ה בִּשְׁנֵי־עָשָׂ֥ר חֹ֖דֶשׁ בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֑דֶשׁ הָיָ֥ה דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2Menneske, stem i ein klagesong over farao, kongen av Egypt, og sei til han: Du likna ei ung løve blant folka, men du er som eit sjøuhyre i hava. Du braut fram i elvane dine, rørte opp vatnet med føtene dine og trampa elvane deira skitne.
בֶּן־אָדָ֗ם שָׂ֤א קִינָה֙ עַל־פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֔יִם וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֔יו כְּפִ֥יר גּוֹיִ֖ם נִדְמֵ֑יתָ וְאַתָּה֙ כַּתַּנִּ֣ים בַּיַּמִּ֔ים וַתָּ֣גַח בְּנַהֲרוֹתֶ֗יךָ וַתִּדְלַח־מַ֙יִם֙ בְּרַגְלֶ֔יךָ וַתִּרְפֹּ֖ס נַהֲרוֹתָֽם׃
3Så seier Herren Gud: Eg skal kaste garnet mitt over deg med ein stor folkeskare, og dei skal dra deg opp i nota mi.
כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וּפָרַשְׂתִּ֤י עָלֶ֙יךָ֙ אֶת־רִשְׁתִּ֔י בִּקְהַ֖ל עַמִּ֣ים רַבִּ֑ים וְהֶעֱל֖וּךָ בְּחֶרְמִֽי׃
4Eg skal kaste deg på land, slenge deg ut på marka. Eg skal la alle fuglane under himmelen slå seg ned på deg, og dyra på heile jorda skal mette seg på deg.
וּנְטַשְׁתִּ֣יךָ בָאָ֔רֶץ עַל־פְּנֵ֥י הַשָּׂדֶ֖ה אֲטִילֶ֑ךָ וְהִשְׁכַּנְתִּ֤י עָלֶ֙יךָ֙ כָּל־ע֣וֹף הַשָּׁמַ֔יִם וְהִשְׂבַּעְתִּ֥י מִמְּךָ֖ חַיַּ֥ת כָּל־הָאָֽרֶץ׃
5Eg skal leggje kjøtet ditt på fjella og fylle dalane med den store kroppen din.
וְנָתַתִּ֥י אֶת־בְּשָׂרְךָ֖ עַל־הֶֽהָרִ֑ים וּמִלֵּאתִ֥י הַגֵּאָי֖וֹת רָמוּתֶֽךָ׃
6Eg skal vatne landet med det som renn ut av deg, med blodet ditt heilt opp til fjella, og bekkefara skal fyllast av deg.
וְהִשְׁקֵיתִ֨י אֶ֧רֶץ צָפָתְךָ֛ מִדָּמְךָ֖ אֶל־הֶֽהָרִ֑ים וַאֲפִקִ֖ים יִמָּלְא֥וּן מִמֶּֽךָּ׃
7Når eg sløkkjer deg, skal eg dekkje himmelen og mørkleggje stjernene. Sola skal eg dekkje med skyer, og månen skal ikkje lyse.
וְכִסֵּיתִ֤י בְכַבּֽוֹתְךָ֙ שָׁמַ֔יִם וְהִקְדַּרְתִּ֖י אֶת־כֹּֽכְבֵיהֶ֑ם שֶׁ֚מֶשׁ בֶּעָנָ֣ן אֲכַסֶּ֔נּוּ וְיָרֵ֖חַ לֹא־יָאִ֥יר אוֹרֽוֹ׃
8Alle lysande himmellysa skal eg mørkleggje over deg, og eg skal leggje mørker over landet ditt, seier Herren Gud.
כָּל־מְא֤וֹרֵי אוֹר֙ בַּשָּׁמַ֔יִם אַקְדִּירֵ֖ם עָלֶ֑יךָ וְנָתַ֤תִּי חֹ֙שֶׁךְ֙ עַֽל־אַרְצְךָ֔ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
9Eg skal uroe hjarta til mange folk når eg fører fallet ditt inn blant folkeslaga, til land du ikkje kjenner.
וְהִ֨כְעַסְתִּ֔י לֵ֖ב עַמִּ֣ים רַבִּ֑ים בַּהֲבִיאִ֤י שִׁבְרְךָ֙ בַּגּוֹיִ֔ם עַל־אֲרָצ֖וֹת אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יְדַעְתָּֽם׃
10Eg skal få mange folk til å fasa over deg, og kongane deira skal skjelve av redsle for deg når eg svingar sverdet mitt framfor dei. Dei skal skjelve kvart einaste augeblink, kvar mann for sitt eige liv, på dagen du fell.
וַהֲשִׁמּוֹתִ֨י עָלֶ֜יךָ עַמִּ֣ים רַבִּ֗ים וּמַלְכֵיהֶם֙ יִשְׂעֲר֤וּ עָלֶ֙יךָ֙ שַׂ֔עַר בְּעוֹפְפִ֥י חַרְבִּ֖י עַל־פְּנֵיהֶ֑ם וְחָרְד֤וּ לִרְגָעִים֙ אִ֣ישׁ לְנַפְשׁ֔וֹ בְּי֖וֹם מַפַּלְתֶּֽךָ׃ ס
11For så seier Herren Gud: Sverdet til Babylon-kongen skal kome over deg.
כִּ֛י כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה חֶ֥רֶב מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל תְּבוֹאֶֽךָ׃
12Med sverd frå krigarar skal eg felle folkemengda di – dei mest fryktelege blant folkeslaga, alle saman. Dei skal øydeleggje Egypts stoltheit, og heile folkemengda skal bli utsletta.
בְּחַרְב֤וֹת גִּבּוֹרִים֙ אַפִּ֣יל הֲמוֹנֶ֔ךָ עָרִיצֵ֥י גוֹיִ֖ם כֻּלָּ֑ם וְשָֽׁדְדוּ֙ אֶת־גְּא֣וֹן מִצְרַ֔יִם וְנִשְׁמַ֖ד כָּל־הֲמוֹנָֽהּ׃
13Eg skal utrydde alt feet ved dei store vatna. Ingen menneskefot skal lenger røre dei opp, og ingen dyreklov skal gjere dei skitne.
וְהַֽאֲבַדְתִּי֙ אֶת־כָּל־בְּהֶמְתָּ֔הּ מֵעַ֖ל מַ֣יִם רַבִּ֑ים וְלֹ֨א תִדְלָחֵ֤ם רֶֽגֶל־אָדָם֙ ע֔וֹד וּפַרְס֥וֹת בְּהֵמָ֖ה לֹ֥א תִדְלָחֵֽם׃
14Då skal eg la vatna deira klarne og la elvane deira renne stilt som olje, seier Herren Gud.
אָ֚ז אַשְׁקִ֣יעַ מֵֽימֵיהֶ֔ם וְנַהֲרוֹתָ֖ם כַּשֶּׁ֣מֶן אוֹלִ֑יךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
15Når eg gjer Egypt til ei øydemark, når landet blir tømt for alt det rommar, når eg slår ned alle som bur der, då skal dei kjenne at eg er Herren.
בְּתִתִּי֩ אֶת־אֶ֨רֶץ מִצְרַ֜יִם שְׁמָמָ֣ה וּנְשַׁמָּ֗ה אֶ֚רֶץ מִמְּלֹאָ֔הּ בְּהַכּוֹתִ֖י אֶת־כָּל־י֣וֹשְׁבֵי בָ֑הּ וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
16Dette er ein klagesong, og dei skal syngje han. Døtrene til folkeslaga skal syngje han. Over Egypt og heile folkemengda skal dei syngje han, seier Herren Gud.
קִינָ֥ה הִיא֙ וְק֣וֹנְנ֔וּהָ בְּנ֥וֹת הַגּוֹיִ֖ם תְּקוֹנֵ֣נָּה אוֹתָ֑הּ עַל־מִצְרַ֤יִם וְעַל־כָּל־הֲמוֹנָהּ֙ תְּקוֹנֵ֣נָּה אוֹתָ֔הּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ