Paulus
Kristi fred og foreningen av jøder og hedninger
Paulus minner hedningekristne om at de en gang var uten Kristus, utestengt fra Israels borgerskap og uten håp. Men gjennom Kristi blod er de kommet nær. Kristus er deres fred, han rev ned skillemuren mellom jøder og hedninger, satte loven med dens bud ut av kraft, og skapte ett nytt menneske av de to. Ved korset forsonet han begge med Gud i ett legeme. Nå er de troende ikke lenger fremmede, men medborgere med de hellige og Guds husfolk, bygd på apostlenes og profetenes grunnvoll med Kristus som hjørnestein – et hellig tempel og en bolig for Gud i Ånden.
Efesarane 2,11-22
11Hugs difor at de ein gong var heidningar i kjøtet, de som vart kalla uomskorne av dei som kallar seg omskorne – ei omskjering gjord med menneskehand på kjøtet.
Διὸ μνημονεύετε ὅτι ⸂ποτὲ ὑμεῖς⸃ τὰ ἔθνη ἐν σαρκί, οἱ λεγόμενοι ἀκροβυστία ὑπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ χειροποιήτου,
12På den tida var de utan Kristus, utestengde frå borgarretten i Israel og framande for lovnadspaktene. De var utan von og utan Gud i verda.
ὅτι ⸀ἦτε τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ.
13Men no, i Kristus Jesus, har de som ein gong var langt borte, komme nær ved Kristi blod.
νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἵ ποτε ὄντες μακρὰν ⸂ἐγενήθητε ἐγγὺς⸃ ἐν τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ.
14For han er vår fred, han som gjorde dei to til eitt og reiv ned skiljeveggen, fiendskapen, i sitt eige kjøt.
αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ,
15Han avskaffa lova med boda og forskriftene, for å skapa dei to i seg sjølv til eitt nytt menneske og slik skapa fred.
τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασιν καταργήσας, ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ⸀αὑτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην,
16Slik kunne han forsona dei begge med Gud i éin kropp gjennom krossen, og der drepa fiendskapen.
καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ·
17Han kom og forkynte fred for dykk som var langt borte, og fred for dei som var nær.
καὶ ἐλθὼν εὐηγγελίσατο εἰρήνην ὑμῖν τοῖς μακρὰν καὶ ⸀εἰρήνην τοῖς ἐγγύς·
18For gjennom han har vi begge tilgang til Faderen i éin Ande.
ὅτι διʼ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ πνεύματι πρὸς τὸν πατέρα.
19Så er de då ikkje lenger framande og utlendingar, men medborgarar med dei heilage og Guds husfolk.
ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ ⸀ἐστὲ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ θεοῦ,
20De er bygde opp på grunnvollen til apostlane og profetane, med Kristus Jesus sjølv som hjørnesteinen.
ἐποικοδομηθέντες ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ ⸂Χριστοῦ Ἰησοῦ⸃,
21I han blir heile bygningen sett saman og veks til eit heilagt tempel i Herren.
ἐν ᾧ ⸀πᾶσα οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναὸν ἅγιον ἐν κυρίῳ,
22I han blir òg de bygde saman til ein bustad for Gud i Anden.
ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς συνοικοδομεῖσθε εἰς κατοικητήριον τοῦ θεοῦ ἐν πνεύματι.