Jesu under
Kvinnen med blødningene
En kvinne som har hatt blødninger i tolv år rører ved Jesu kappe og blir helbredet.
Markus 5,25-34
25No var det ei kvinne der som hadde hatt blødingar i tolv år.
καὶ ⸀γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ⸂δώδεκα ἔτη⸃
26Ho hadde lidd mykje under mange legar og brukt opp alt ho eigde, men det hadde ikkje hjelpt. Tvert imot hadde ho berre vorte verre.
καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν καὶ δαπανήσασα τὰ παρʼ αὐτῆς πάντα καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα,
27Ho hadde høyrt om Jesus, og no kom ho bakfrå i folkemengda og rørte ved kappa hans.
⸀ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ·
28For ho tenkte: «Om eg berre får røra ved kleda hans, blir eg lækt.»
ἔλεγεν γὰρ ὅτι ⸂Ἐὰν ἅψωμαι κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ⸃ σωθήσομαι.
29Og straks tørka blodet opp, og ho kjende på kroppen at ho var lækt frå plaga si.
καὶ ⸀εὐθὺς ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος.
30Med det same kjende Jesus at det hadde gått kraft ut frå han. Han snudde seg i folkehopen og spurde: «Kven rørte ved kleda mine?»
καὶ ⸀εὐθὺς ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ ἔλεγεν· Τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων;
31Læresveinane sa til han: «Du ser korleis folk trengjer seg innpå deg, og så spør du: 'Kven rørte ved meg?'»
καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις· Τίς μου ἥψατο;
32Men han såg seg omkring for å få auge på den som hadde gjort det.
καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν.
33Kvinna visste kva som hadde hendt med henne. Ho kom redd og skjelvande og kasta seg ned for han og fortalde han heile sanninga.
ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν ⸀αὐτῇ, ἦλθεν καὶ προσέπεσεν αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.
34Då sa han til henne: «Dotter, trua di har berga deg. Gå i fred, og ver fri frå plaga di.»
ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· ⸀Θυγάτηρ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου.
Matteus 9,20-22
20Og ei kvinne som hadde hatt blødingar i tolv år, kom bakfrå og rørte ved kanten på kappa hans.
Καὶ ἰδοὺ γυνὴ αἱμορροοῦσα δώδεκα ἔτη προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ·
21For ho sa med seg sjølv: «Om eg berre får røra ved kappa hans, blir eg frisk.»
ἔλεγεν γὰρ ἐν ἑαυτῇ· Ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ σωθήσομαι.
22Jesus snudde seg, og då han såg henne, sa han: «Ver frimodig, dotter! Trua di har frelst deg.» Og frå den stunda vart kvinna frisk.
ὁ δὲ Ἰησοῦς ⸀στραφεὶς καὶ ἰδὼν αὐτὴν εἶπεν· Θάρσει, θύγατερ· ἡ πίστις σου σέσωκέν σε. καὶ ἐσώθη ἡ γυνὴ ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.
Lukas 8,43-48
43No var det ei kvinne der som hadde hatt blødingar i tolv år. Ho hadde brukt alt ho eigde på legar, men ingen hadde kunna lækja henne.
καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις ⸂ἰατροῖς προσαναλώσασα ὅλον τὸν βίον⸃ οὐκ ἴσχυσεν ⸀ἀπʼ οὐδενὸς θεραπευθῆναι,
44Ho kom bakfrå og rørte ved kanten på kappa hans, og med det same stansa blødinga hennar.
προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς.
45Jesus sa: «Kven var det som rørte ved meg?» Alle nekta, og Peter sa: «Meister, folkemengda trengjer seg rundt deg og pressar seg mot deg.»
καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· Τίς ὁ ἁψάμενός μου; ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ ⸀Πέτρος· Ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσίν σε καὶ ⸀ἀποθλίβουσιν.
46Men Jesus sa: «Det var nokon som rørte ved meg, for eg kjende at det gjekk kraft ut frå meg.»
ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἥψατό μού τις, ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ⸀ἐξεληλυθυῖαν ἀπʼ ἐμοῦ.
47Då kvinna skjøna at ho ikkje hadde gått ulagd merke til, kom ho skjelvande fram og kasta seg ned framfor han. Framfor alt folket fortalde ho kvifor ho hadde rørt ved han, og korleis ho straks var vorte frisk.
ἰδοῦσα δὲ ἡ γυνὴ ὅτι οὐκ ἔλαθεν τρέμουσα ἦλθεν καὶ προσπεσοῦσα αὐτῷ διʼ ἣν αἰτίαν ἥψατο αὐτοῦ ⸀ἀπήγγειλεν ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ ὡς ἰάθη παραχρῆμα.
48Då sa han til henne: «Dotter, trua di har frelst deg. Gå i fred!»
ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· ⸀Θυγάτηρ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε· πορεύου εἰς εἰρήνην.
Matteus 9,18-26
18Medan han sa dette til dei, kom det ein forstandar og fall ned for han og sa: «Dotter mi døydde nettopp. Men kom og legg handa di på henne, så skal ho leva.»
Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς ἰδοὺ ἄρχων εἷς ⸀ἐλθὼν προσεκύνει αὐτῷ λέγων ὅτι Ἡ θυγάτηρ μου ἄρτι ἐτελεύτησεν· ἀλλὰ ἐλθὼν ἐπίθες τὴν χεῖρά σου ἐπʼ αὐτήν, καὶ ζήσεται.
19Jesus reiste seg og følgde han, og læresveinane hans gjekk med.
καὶ ἐγερθεὶς ὁ Ἰησοῦς ⸀ἠκολούθει αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
20Og ei kvinne som hadde hatt blødingar i tolv år, kom bakfrå og rørte ved kanten på kappa hans.
Καὶ ἰδοὺ γυνὴ αἱμορροοῦσα δώδεκα ἔτη προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ·
21For ho sa med seg sjølv: «Om eg berre får røra ved kappa hans, blir eg frisk.»
ἔλεγεν γὰρ ἐν ἑαυτῇ· Ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ σωθήσομαι.
22Jesus snudde seg, og då han såg henne, sa han: «Ver frimodig, dotter! Trua di har frelst deg.» Og frå den stunda vart kvinna frisk.
ὁ δὲ Ἰησοῦς ⸀στραφεὶς καὶ ἰδὼν αὐτὴν εἶπεν· Θάρσει, θύγατερ· ἡ πίστις σου σέσωκέν σε. καὶ ἐσώθη ἡ γυνὴ ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.
23Då Jesus kom til huset åt forstandaren og såg fløytespelarane og den urolege folkemengda,
καὶ ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἄρχοντος καὶ ἰδὼν τοὺς αὐλητὰς καὶ τὸν ὄχλον θορυβούμενον
24sa han: «Gå ut herifrå! Jenta er ikkje død, ho søv.» Då lo dei av han.
⸀ἔλεγεν· Ἀναχωρεῖτε, οὐ γὰρ ἀπέθανεν τὸ κοράσιον ἀλλὰ καθεύδει· καὶ κατεγέλων αὐτοῦ.
25Men då folket var jaga ut, gjekk han inn og tok henne i handa, og jenta reiste seg opp.
ὅτε δὲ ἐξεβλήθη ὁ ὄχλος, εἰσελθὼν ἐκράτησεν τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ ἠγέρθη τὸ κοράσιον.
26Og ryktet om dette spreidde seg over heile det området.
καὶ ἐξῆλθεν ἡ φήμη αὕτη εἰς ὅλην τὴν γῆν ἐκείνην.
Lukas 8,40-56
40Då Jesus kom tilbake, tok folkemengda imot han, for alle venta på han.
⸂Ἐν δὲ⸃ τῷ ⸀ὑποστρέφειν τὸν Ἰησοῦν ἀπεδέξατο αὐτὸν ὁ ὄχλος, ἦσαν γὰρ πάντες προσδοκῶντες αὐτόν.
41Då kom det ein mann som heitte Jairus. Han var forstandar for synagogen. Han kasta seg ned for føtene til Jesus og bad han koma heim til seg,
καὶ ἰδοὺ ἦλθεν ἀνὴρ ᾧ ὄνομα Ἰάϊρος, καὶ ⸀οὗτος ἄρχων τῆς συναγωγῆς ὑπῆρχεν, καὶ πεσὼν παρὰ τοὺς πόδας ⸀τοῦ Ἰησοῦ παρεκάλει αὐτὸν εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ,
42for han hadde ei einaste dotter, om lag tolv år gammal, og ho låg for døden. Medan Jesus var på veg dit, trengde folkemengda seg inn på han.
ὅτι θυγάτηρ μονογενὴς ἦν αὐτῷ ὡς ἐτῶν δώδεκα καὶ αὐτὴ ἀπέθνῃσκεν. Ἐν δὲ τῷ ὑπάγειν αὐτὸν οἱ ὄχλοι συνέπνιγον αὐτόν.
43No var det ei kvinne der som hadde hatt blødingar i tolv år. Ho hadde brukt alt ho eigde på legar, men ingen hadde kunna lækja henne.
καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις ⸂ἰατροῖς προσαναλώσασα ὅλον τὸν βίον⸃ οὐκ ἴσχυσεν ⸀ἀπʼ οὐδενὸς θεραπευθῆναι,
44Ho kom bakfrå og rørte ved kanten på kappa hans, og med det same stansa blødinga hennar.
προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς.
45Jesus sa: «Kven var det som rørte ved meg?» Alle nekta, og Peter sa: «Meister, folkemengda trengjer seg rundt deg og pressar seg mot deg.»
καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· Τίς ὁ ἁψάμενός μου; ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ ⸀Πέτρος· Ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσίν σε καὶ ⸀ἀποθλίβουσιν.
46Men Jesus sa: «Det var nokon som rørte ved meg, for eg kjende at det gjekk kraft ut frå meg.»
ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἥψατό μού τις, ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ⸀ἐξεληλυθυῖαν ἀπʼ ἐμοῦ.
47Då kvinna skjøna at ho ikkje hadde gått ulagd merke til, kom ho skjelvande fram og kasta seg ned framfor han. Framfor alt folket fortalde ho kvifor ho hadde rørt ved han, og korleis ho straks var vorte frisk.
ἰδοῦσα δὲ ἡ γυνὴ ὅτι οὐκ ἔλαθεν τρέμουσα ἦλθεν καὶ προσπεσοῦσα αὐτῷ διʼ ἣν αἰτίαν ἥψατο αὐτοῦ ⸀ἀπήγγειλεν ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ ὡς ἰάθη παραχρῆμα.
48Då sa han til henne: «Dotter, trua di har frelst deg. Gå i fred!»
ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· ⸀Θυγάτηρ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε· πορεύου εἰς εἰρήνην.
49Medan han enno tala, kom det ein frå synagogeforstandaren og sa: «Dotter di er død. Ikkje bry meisteren meir.»
Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχεταί τις παρὰ τοῦ ἀρχισυναγώγου ⸀λέγων ὅτι Τέθνηκεν ἡ θυγάτηρ σου, ⸀μηκέτι σκύλλε τὸν διδάσκαλον.
50Men då Jesus høyrde det, svara han han: «Ver ikkje redd! Berre tru, så skal ho bli frelst.»
ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀκούσας ἀπεκρίθη ⸀αὐτῷ· Μὴ φοβοῦ, μόνον ⸀πίστευσον, καὶ σωθήσεται.
51Då han kom til huset, lét han ingen gå inn med seg utan Peter, Johannes og Jakob og far og mor til barnet.
ἐλθὼν δὲ εἰς τὴν οἰκίαν οὐκ ἀφῆκεν εἰσελθεῖν ⸂τινα σὺν αὐτῷ⸃ εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον καὶ τὸν πατέρα τῆς παιδὸς καὶ τὴν μητέρα.
52Alle gret og sørgde over henne. Men han sa: «Gråt ikkje! Ho er ikkje død, ho søv.»
ἔκλαιον δὲ πάντες καὶ ἐκόπτοντο αὐτήν. ὁ δὲ εἶπεν· Μὴ κλαίετε, ⸂οὐ γὰρ⸃ ἀπέθανεν ἀλλὰ καθεύδει.
53Då lo dei av han, for dei visste at ho var død.
καὶ κατεγέλων αὐτοῦ, εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν.
54Men han tok henne i handa og ropa: «Barn, stå opp!»
αὐτὸς ⸀δὲ κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς ἐφώνησεν λέγων· Ἡ παῖς, ⸀ἔγειρε.
55Då vende ånda hennar tilbake, og ho stod straks opp. Og han sa at dei skulle gje henne mat.
καὶ ἐπέστρεψεν τὸ πνεῦμα αὐτῆς, καὶ ἀνέστη παραχρῆμα, καὶ διέταξεν αὐτῇ δοθῆναι φαγεῖν.
56Foreldra hennar vart gripne av undring. Men han baud dei å ikkje fortelja nokon det som hadde hendt.
καὶ ἐξέστησαν οἱ γονεῖς αὐτῆς· ὁ δὲ παρήγγειλεν αὐτοῖς μηδενὶ εἰπεῖν τὸ γεγονός.
Markus 5,21-43
21Då Jesus hadde fare over til den andre sida att med båten, samla det seg mykje folk kring han der han var ved sjøen.
Καὶ διαπεράσαντος τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ πλοίῳ πάλιν εἰς τὸ πέραν συνήχθη ὄχλος πολὺς ἐπʼ αὐτόν, καὶ ἦν παρὰ τὴν θάλασσαν.
22Då kom ein av synagogeforstandarane, ein som heitte Jairus. Då han fekk auge på Jesus, kasta han seg ned for føtene hans.
⸀καὶ ἔρχεται εἷς τῶν ἀρχισυναγώγων, ὀνόματι Ἰάϊρος, καὶ ἰδὼν αὐτὸν πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ
23Han bad han inntrengjande: «Den vesle dottera mi ligg for døden. Kom og legg hendene på henne, så ho kan bli lækt og leva!»
καὶ ⸀παρακαλεῖ αὐτὸν πολλὰ λέγων ὅτι Τὸ θυγάτριόν μου ἐσχάτως ἔχει, ἵνα ἐλθὼν ἐπιθῇς ⸂τὰς χεῖρας αὐτῇ⸃ ⸀ἵνα σωθῇ καὶ ⸀ζήσῃ.
24Jesus gjekk med han. Mykje folk følgde etter og trengde seg innpå han.
καὶ ἀπῆλθεν μετʼ αὐτοῦ. Καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν.
25No var det ei kvinne der som hadde hatt blødingar i tolv år.
καὶ ⸀γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ⸂δώδεκα ἔτη⸃
26Ho hadde lidd mykje under mange legar og brukt opp alt ho eigde, men det hadde ikkje hjelpt. Tvert imot hadde ho berre vorte verre.
καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν καὶ δαπανήσασα τὰ παρʼ αὐτῆς πάντα καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα,
27Ho hadde høyrt om Jesus, og no kom ho bakfrå i folkemengda og rørte ved kappa hans.
⸀ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ·
28For ho tenkte: «Om eg berre får røra ved kleda hans, blir eg lækt.»
ἔλεγεν γὰρ ὅτι ⸂Ἐὰν ἅψωμαι κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ⸃ σωθήσομαι.
29Og straks tørka blodet opp, og ho kjende på kroppen at ho var lækt frå plaga si.
καὶ ⸀εὐθὺς ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος.
30Med det same kjende Jesus at det hadde gått kraft ut frå han. Han snudde seg i folkehopen og spurde: «Kven rørte ved kleda mine?»
καὶ ⸀εὐθὺς ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ ἔλεγεν· Τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων;
31Læresveinane sa til han: «Du ser korleis folk trengjer seg innpå deg, og så spør du: 'Kven rørte ved meg?'»
καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις· Τίς μου ἥψατο;
32Men han såg seg omkring for å få auge på den som hadde gjort det.
καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν.
33Kvinna visste kva som hadde hendt med henne. Ho kom redd og skjelvande og kasta seg ned for han og fortalde han heile sanninga.
ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν ⸀αὐτῇ, ἦλθεν καὶ προσέπεσεν αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.
34Då sa han til henne: «Dotter, trua di har berga deg. Gå i fred, og ver fri frå plaga di.»
ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· ⸀Θυγάτηρ, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου.
35Medan han endå tala, kom det folk frå huset til synagogeforstandaren og sa: «Dottera di er død. Kvifor bryr du meisteren lenger?»
Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχονται ἀπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου λέγοντες ὅτι Ἡ θυγάτηρ σου ἀπέθανεν· τί ἔτι σκύλλεις τὸν διδάσκαλον;
36Men Jesus overhøyrde det som vart sagt, og sa til synagogeforstandaren: «Ver ikkje redd, berre tru!»
ὁ δὲ Ἰησοῦς ⸀παρακούσας τὸν λόγον λαλούμενον λέγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ· Μὴ φοβοῦ, μόνον πίστευε.
37Han lét ingen andre følgja med enn Peter, Jakob og Johannes, bror til Jakob.
καὶ οὐκ ἀφῆκεν οὐδένα ⸂μετʼ αὐτοῦ⸃ συνακολουθῆσαι εἰ μὴ ⸀τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου.
38Dei kom til huset åt synagogeforstandaren, og der såg han ståket og dei som gret og jamra høgt.
καὶ ⸀ἔρχονται εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχισυναγώγου, καὶ θεωρεῖ θόρυβον ⸀καὶ κλαίοντας καὶ ἀλαλάζοντας πολλά,
39Han gjekk inn og sa til dei: «Kvifor støyar de og gret? Barnet er ikkje dødt, det søv.»
καὶ εἰσελθὼν λέγει αὐτοῖς· Τί θορυβεῖσθε καὶ κλαίετε; τὸ παιδίον οὐκ ἀπέθανεν ἀλλὰ καθεύδει.
40Dei berre lo av han. Men han dreiv dei alle ut og tok med seg far og mor til barnet og dei som var med han, og gjekk inn der barnet låg.
καὶ κατεγέλων αὐτοῦ. ⸀αὐτὸς δὲ ἐκβαλὼν πάντας παραλαμβάνει τὸν πατέρα τοῦ παιδίου καὶ τὴν μητέρα καὶ τοὺς μετʼ αὐτοῦ, καὶ εἰσπορεύεται ὅπου ἦν τὸ ⸀παιδίον·
41Han tok henne i handa og sa: «Talita kum!» Det tyder: «Vesle jente, eg seier deg: Stå opp!»
καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς τοῦ παιδίου λέγει αὐτῇ· Ταλιθα ⸀κουμ, ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον· Τὸ κοράσιον, σοὶ λέγω, ⸀ἔγειρε.
42Straks stod jenta opp og gjekk omkring. Ho var tolv år gammal. Og dei vart heilt frå seg av undring.
καὶ ⸀εὐθὺς ἀνέστη τὸ κοράσιον καὶ περιεπάτει, ἦν γὰρ ἐτῶν δώδεκα. καὶ ἐξέστησαν ⸁εὐθὺς ἐκστάσει μεγάλῃ.
43Han påla dei strengt at ingen måtte få vita dette, og sa at dei skulle gje henne noko å eta.
καὶ διεστείλατο αὐτοῖς πολλὰ ἵνα μηδεὶς γνοῖ τοῦτο, καὶ εἶπεν δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν.