Urkyrkja
Lammet er verdig til å åpne bokrullen
Johannes ser en bokrull forseglet med sju segl som ingen er verdig til å åpne. Han gråter, men en eldste viser ham løven av Juda stamme - et slaktet Lam - som tar bokrullen og mottar tilbedelse fra livsvesener, eldste, engler og hele skaperverket.
Openberringa 5,1-14
1Og eg såg i høgre handa til han som sat på trona, ei bokrull som var skriven på innsida og utsida, forsegla med sju segl.
Καὶ εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν καὶ ⸀ὄπισθεν, κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά.
2Og eg såg ein mektig engel som ropa med høg røyst: «Kven er verdig til å opna bokrulla og bryta segla hennar?»
καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν κηρύσσοντα ἐν φωνῇ μεγάλῃ· Τίς ⸀ἄξιος ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ λῦσαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ;
3Og ingen i himmelen eller på jorda eller under jorda kunne opna bokrulla eller sjå i henne.
καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο ἐν τῷ ⸀οὐρανῷ ⸂οὐδὲ ἐπὶ τῆς γῆς οὐδὲ⸃ ὑποκάτω τῆς γῆς ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον οὔτε βλέπειν αὐτό.
4Då gret eg sårt, fordi ingen vart funnen verdig til å opna bokrulla eller sjå i henne.
καὶ ⸀ἐγὼ ἔκλαιον πολὺ ὅτι οὐδεὶς ἄξιος εὑρέθη ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον οὔτε βλέπειν αὐτό·
5Og ein av dei eldste sa til meg: «Gråt ikkje! Sjå, løva av Juda stamme, Davids rotskot, har sigra og kan opna bokrulla og dei sju segla hennar.»
καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι· Μὴ κλαῖε· ἰδοὺ ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαυίδ, ⸀ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ.
6Og eg såg midt mellom trona og dei fire livsvesena, og midt mellom dei eldste, eit Lam som stod der, som om det var slakta. Det hadde sju horn og sju auge, som er dei sju åndene frå Gud, utsende til heile jorda.
Καὶ εἶδον ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων καὶ ἐν μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων ἀρνίον ⸀ἑστηκὸς ὡς ἐσφαγμένον, ⸀ἔχων κέρατα ἑπτὰ καὶ ὀφθαλμοὺς ἑπτά, ⸀οἵ εἰσιν τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ θεοῦ, ⸀ἀπεσταλμένοι εἰς πᾶσαν τὴν γῆν.
7Og det kom og tok bokrulla frå høgre handa til han som sat på trona.
καὶ ἦλθεν καὶ εἴληφεν ἐκ τῆς δεξιᾶς τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου.
8Og då det tok bokrulla, fall dei fire livsvesena og dei tjuefire eldste ned framfor Lammet. Kvar av dei hadde ei harpe og gullskåler fulle av røykjelse, som er bønene til dei heilage.
καὶ ὅτε ἔλαβεν τὸ βιβλίον, τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάραν καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν ⸀αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων·
9Og dei song ein ny song og sa: «Verdig er du til å ta imot bokrulla og opna segla hennar, for du vart slakta og med blodet ditt kjøpte du til Gud menneske frå kvar stamme og tungemål og folk og folkeslag.
καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν λέγοντες· Ἄξιος εἶ λαβεῖν τὸ βιβλίον καὶ ἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ, ὅτι ἐσφάγης καὶ ἠγόρασας τῷ ⸀θεῷ ἐν τῷ αἵματί σου ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης καὶ λαοῦ καὶ ἔθνους,
10Du har gjort dei til eit kongerike og prestar for vår Gud, og dei skal herska på jorda.»
καὶ ἐποίησας αὐτοὺς τῷ θεῷ ἡμῶν ⸀βασιλείαν καὶ ἱερεῖς, καὶ ⸀βασιλεύουσιν ἐπὶ τῆς γῆς.
11Og eg såg, og eg høyrde røysta av mange englar rundt trona og livsvesena og dei eldste, og talet på dei var ti tusen gonger ti tusen og tusen gonger tusen.
Καὶ εἶδον, καὶ ⸀ἤκουσα φωνὴν ἀγγέλων πολλῶν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν μυριάδες μυριάδων καὶ χιλιάδες χιλιάδων,
12Dei ropa med høg røyst: «Verdig er Lammet som vart slakta, til å ta imot makt og rikdom og visdom og styrke og ære og herlegdom og velsigning!»
λέγοντες φωνῇ μεγάλῃ· Ἄξιόν ἐστιν τὸ ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον λαβεῖν τὴν δύναμιν ⸀καὶ πλοῦτον καὶ σοφίαν καὶ ἰσχὺν καὶ τιμὴν καὶ δόξαν καὶ εὐλογίαν.
13Og kvar skapning i himmelen og på jorda og under jorda og på havet, ja, alt som finst i dei, høyrde eg seia: «Til han som sit på trona, og til Lammet, høyrer velsigning og ære og herlegdom og makt i all æve og æva!»
καὶ πᾶν κτίσμα ὃ ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὑποκάτω τῆς γῆς καὶ ἐπὶ τῆς ⸀θαλάσσης, καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς ⸀πάντα, ἤκουσα λέγοντας· Τῷ καθημένῳ ἐπὶ ⸂τῷ θρόνῳ⸃ καὶ τῷ ἀρνίῳ ἡ εὐλογία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν ⸀αἰώνων.
14Og dei fire livsvesena sa: «Amen!» Og dei eldste fall ned og tilbad.
καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα ⸀ἔλεγον· Ἀμήν. καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεσαν καὶ προσεκύνησαν.