Jesu liv
Menneskesønnens dag – som i Noahs og Lots dager
Når fariseerne spør når Guds rike kommer, svarer Jesus at det ikke kommer på en synlig måte, men er midt iblant dem. Til disiplene taler han om Menneskesønnens dag, som vil komme like plutselig som lynet. Slik det var i Noahs dager da flommen kom, og i Lots dager da ild og svovel falt over Sodoma, slik skal det være når Menneskesønnen åpenbares. Han maner dem til å huske Lots hustru, og sier at den ene skal bli tatt med og den andre bli igjen.
Lukas 17,20-37
20Då farisearane spurde han når Guds rike skulle koma, svara han dei: «Guds rike kjem ikkje slik at ein kan sjå det med augo.
Ἐπερωτηθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Φαρισαίων πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἀπεκρίθη αὐτοῖς καὶ εἶπεν· Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως,
21Ingen vil kunna seia: 'Sjå, her er det!' eller 'Der er det!' For Guds rike er midt iblant dykk.»
οὐδὲ ἐροῦσιν· Ἰδοὺ ὧδε ἤ· ⸀Ἐκεῖ· ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν.
22Han sa til læresveinane: «Det skal koma dagar då de lengtar etter å få sjå ein av dagane til Menneskesonen, men de kjem ikkje til å sjå det.
Εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς· Ἐλεύσονται ἡμέραι ὅτε ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἰδεῖν καὶ οὐκ ὄψεσθε.
23Dei skal seia til dykk: 'Sjå der!' eller 'Sjå her!' Gå ikkje dit og spring ikkje etter dei!
καὶ ἐροῦσιν ὑμῖν· Ἰδοὺ ⸂ἐκεῖ· Ἰδοὺ ὧδε⸃· μὴ ἀπέλθητε μηδὲ διώξητε.
24For liksom lynet blinkar og lyser frå den eine enden av himmelen til den andre, slik skal Menneskesonen vera på sin dag.
ὥσπερ γὰρ ἡ ⸀ἀστραπὴ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ⸂ὑπὸ τὸν⸃ οὐρανὸν εἰς τὴν ὑπʼ οὐρανὸν λάμπει, οὕτως ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ⸂ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ⸃.
25Men først må han lida mykje og bli forkasta av denne slekta.
πρῶτον δὲ δεῖ αὐτὸν πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης.
26Slik det var i Noahs dagar, slik skal det òg vera i Menneskesonen sine dagar.
καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου·
27Dei åt og drakk, dei gifte seg og vart bortgifte, heilt til den dagen då Noah gjekk inn i arka. Så kom storflaumen og gjorde ende på dei alle.
ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ⸀ἐγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ⸀πάντας.
28På same vis var det i Lots dagar: Dei åt og drakk, dei kjøpte og selde, dei planta og bygde.
ὁμοίως ⸀καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν·
29Men den dagen Lot gjekk ut frå Sodoma, regna det eld og svovel frå himmelen og gjorde ende på dei alle.
ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθεν Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξεν πῦρ καὶ θεῖον ἀπʼ οὐρανοῦ καὶ ἀπώλεσεν ⸀πάντας.
30Slik skal det vera den dagen Menneskesonen blir openberra.
κατὰ ⸂τὰ αὐτὰ⸃ ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται.
31Den dagen må den som er på taket og har eigedelane sine inne i huset, ikkje gå ned for å henta dei. Og den som er ute på marka, må ikkje venda heim att.
ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὃς ἔσται ἐπὶ τοῦ δώματος καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ, μὴ καταβάτω ἆραι αὐτά, καὶ ὁ ⸀ἐν ἀγρῷ ὁμοίως μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω.
32Hugs på kona til Lot!
μνημονεύετε τῆς γυναικὸς Λώτ.
33Den som prøver å berga livet sitt, skal mista det. Men den som mistar det, skal halda det i live.
ὃς ἐὰν ζητήσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ⸀περιποιήσασθαι ἀπολέσει αὐτήν, ⸂ὃς δʼ ἂν⸃ ⸀ἀπολέσῃ ζῳογονήσει αὐτήν.
34Eg seier dykk: Den natta skal to liggja i same seng; den eine skal bli henta, den andre bli att.
λέγω ὑμῖν, ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἔσονται δύο ἐπὶ κλίνης μιᾶς, ⸀ὁ εἷς παραλημφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται·
35To kvinner skal mala korn saman; den eine skal bli henta, den andre bli att.»
⸂ἔσονται δύο⸃ ἀλήθουσαι ἐπὶ τὸ αὐτό, ⸀ἡ μία παραλημφθήσεται ⸂ἡ δὲ⸃ ἑτέρα ⸀ἀφεθήσεται.
36To skal vera ute på marka; den eine skal bli henta, den andre bli att.
δύο ἐν ἀγρῷ· εἷς παραλημφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται
37Då spurde dei han: «Kvar, Herre?» Han svara dei: «Der åtselet er, der skal gribbane samlast.»
καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν αὐτῷ· Ποῦ, κύριε; ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ὅπου τὸ σῶμα, ἐκεῖ ⸂καὶ οἱ ἀετοὶ ἐπισυναχθήσονται⸃.