Urkyrkja
Advarselen fra opprøret i ørkenen
Hebreerbrevets forfatter trekker fram Israels opprør i ørkenen under Moses, der folket prøvde Gud i førti år og ble nektet adgang til hans hvile på grunn av vantro. Det historiske eksempelet brukes som en advarsel til de troende mot å forherde hjertet ved syndens bedrag og falle fra den levende Gud.
Hebrearane 3,7-19
7Difor, som Den Heilage Ande seier: «I dag, om de høyrer røysta hans,
Διό, καθὼς λέγει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον· Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε,
8så gjer ikkje hjarta dykkar harde som under opprøret, på freistingsdagen i øydemarka,
μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ, κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ,
9der fedrane dykkar sette meg på prøve og testa meg, endå dei såg gjerningane mine
οὗ ⸀ἐπείρασαν οἱ πατέρες ὑμῶν ⸂ἐν δοκιμασίᾳ⸃ καὶ εἶδον τὰ ἔργα μου
10i førti år. Difor vart eg harm på denne slekta og sa: Alltid fer dei vill i hjarta sitt, og dei har ikkje kjent vegane mine.
τεσσεράκοντα ἔτη· διὸ προσώχθισα τῇ γενεᾷ ⸀ταύτῃ καὶ εἶπον· Ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ· αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου·
11Så svor eg i vreiden min: Dei skal aldri koma inn til kvila mi.»
ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου· Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου.
12Sjå til, sysken, at ingen av dykk har eit vondt og vantruande hjarte, så de fell frå den levande Gud.
βλέπετε, ἀδελφοί, μήποτε ἔσται ἔν τινι ὑμῶν καρδία πονηρὰ ἀπιστίας ἐν τῷ ἀποστῆναι ἀπὸ θεοῦ ζῶντος,
13Men oppmuntra kvarandre kvar dag, så lenge det heiter «i dag», så ingen av dykk blir forherdas ved synda sitt svik.
ἀλλὰ παρακαλεῖτε ἑαυτοὺς καθʼ ἑκάστην ἡμέραν, ἄχρις οὗ τὸ Σήμερον καλεῖται, ἵνα μὴ σκληρυνθῇ ⸂τις ἐξ ὑμῶν⸃ ἀπάτῃ τῆς ἁμαρτίας·
14For vi har fått del i Kristus, så sant vi held den første tilliten fast til enden.
μέτοχοι γὰρ ⸂τοῦ Χριστοῦ γεγόναμεν⸃, ἐάνπερ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποστάσεως μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν.
15Når det blir sagt: «I dag, om de høyrer røysta hans, så gjer ikkje hjarta dykkar harde som under opprøret.»
ἐν τῷ λέγεσθαι· Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, Μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ.
16Kven var det som høyrde og likevel gjorde opprør? Var det ikkje alle dei som drog ut frå Egypt under Moses?
τίνες γὰρ ἀκούσαντες παρεπίκραναν; ἀλλʼ οὐ πάντες οἱ ἐξελθόντες ἐξ Αἰγύπτου διὰ Μωϋσέως;
17Og kven var det han var harm på i førti år? Var det ikkje dei som synda, dei som leivningane deira fall i øydemarka?
τίσιν δὲ προσώχθισεν τεσσεράκοντα ἔτη; οὐχὶ τοῖς ἁμαρτήσασιν, ὧν τὰ κῶλα ἔπεσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ;
18Og kven svor han at ikkje skulle få koma inn til kvila hans, om ikkje dei som var ulydige?
τίσιν δὲ ὤμοσεν μὴ εἰσελεύσεσθαι εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ εἰ μὴ τοῖς ἀπειθήσασιν;
19Og vi ser at dei ikkje kunne koma inn på grunn av vantru.
καὶ βλέπομεν ὅτι οὐκ ἠδυνήθησαν εἰσελθεῖν διʼ ἀπιστίαν.