Paulus
Formaning om arbeid og omgang med uordentlige
Paulus formaner menigheten i Tessalonika om å holde seg borte fra dem som lever uordentlig og ikke vil arbeide. Han minner om sitt eget eksempel: han og hans medarbeidere arbeidet natt og dag uten å være til byrde, og ga regelen «den som ikke vil arbeide, skal heller ikke spise». De uordentlige skal formanes, men ikke betraktes som fiender, men som brødre.
2. Tessalonikarane 3,6-15
6Vi pålegg dykk, sysken, i vår Herre Jesu Kristi namn, at de skal halda dykk borte frå kvar syster eller bror som lever uordentleg og ikkje etter den overleveringa dei fekk frå oss.
Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου ⸀ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν ⸀παρελάβοσαν παρʼ ἡμῶν.
7De veit sjølve korleis de skal følgja vårt føredøme, for vi levde ikkje uordentleg blant dykk.
αὐτοὶ γὰρ οἴδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἠτακτήσαμεν ἐν ὑμῖν
8Vi åt heller ikkje brød hos nokon utan å betala for det, men vi arbeidde med strev og slit natt og dag, så vi ikkje skulle vera til byrde for nokon av dykk.
οὐδὲ δωρεὰν ἄρτον ἐφάγομεν παρά τινος, ἀλλʼ ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ ⸂νυκτὸς καὶ ἡμέρας⸃ ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν·
9Det var ikkje fordi vi ikkje hadde rett til det, men for å gje dykk eit føredøme å følgja.
οὐχ ὅτι οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν, ἀλλʼ ἵνα ἑαυτοὺς τύπον δῶμεν ὑμῖν εἰς τὸ μιμεῖσθαι ἡμᾶς.
10For då vi var hos dykk, gav vi dykk dette påbodet: Den som ikkje vil arbeida, skal heller ikkje eta.
καὶ γὰρ ὅτε ἦμεν πρὸς ὑμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι μηδὲ ἐσθιέτω.
11Vi høyrer nemleg at somme blant dykk lever uordentleg; dei arbeider ikkje, men steller seg inn i det som ikkje kjem dei ved.
ἀκούομεν γάρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους ἀλλὰ περιεργαζομένους·
12Slike menneske pålegg og formanar vi i Herren Jesus Kristus at dei skal arbeida i stillheit og eta sitt eige brød.
τοῖς δὲ τοιούτοις παραγγέλλομεν καὶ παρακαλοῦμεν ⸂ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ⸃ ἵνα μετὰ ἡσυχίας ἐργαζόμενοι τὸν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίωσιν.
13Men de, sysken, bli ikkje trøytte av å gjera det gode.
ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, μὴ ⸀ἐγκακήσητε καλοποιοῦντες.
14Om nokon ikkje lyder ordet vårt gjennom dette brevet, så merk dykk kven det er, og ha ikkje omgang med han, så han kan skjemmast.
Εἰ δέ τις οὐχ ὑπακούει τῷ λόγῳ ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε, ⸀μὴ ⸀συναναμίγνυσθαι αὐτῷ, ἵνα ἐντραπῇ·
15Rekna han likevel ikkje som ein fiende, men forman han som ein bror.
καὶ μὴ ὡς ἐχθρὸν ἡγεῖσθε, ἀλλὰ νουθετεῖτε ὡς ἀδελφόν.