Paulus
Formaninger om helliggjørelse og søskenkjærlighet
Paulus formaner de troende i Tessalonika om at Guds vilje er deres helliggjørelse: de skal holde seg borte fra seksuell umoral, leve i hellighet, elske hverandre som søsken og arbeide med egne hender for å leve respektabelt overfor dem utenfor. 1. Tessalonikerne 4:1-12
1. Tessalonikarane 4,1-12
1Til slutt, søsken, ber og oppmodar vi dykk i Herren Jesus: De har lært av oss korleis de skal leva for å vera til glede for Gud, og slik lever de alt. Men vi ber dykk om å gjera det endå meir.
Λοιπὸν ⸀οὖν, ἀδελφοί, ἐρωτῶμεν ὑμᾶς καὶ παρακαλοῦμεν ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ, ⸀ἵνα καθὼς παρελάβετε παρʼ ἡμῶν τὸ πῶς δεῖ ὑμᾶς περιπατεῖν καὶ ἀρέσκειν θεῷ, ⸂καθὼς καὶ περιπατεῖτε⸃, ἵνα περισσεύητε μᾶλλον.
2For de veit kva for påbod vi gav dykk gjennom Herren Jesus.
οἴδατε γὰρ τίνας παραγγελίας ἐδώκαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ.
3For dette er Guds vilje: at de skal helgast og halda dykk borte frå seksuell umoral.
τοῦτο γάρ ἐστιν θέλημα τοῦ θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν, ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς πορνείας,
4Kvar og ein av dykk må vita å vinna si eiga kone i heilagdom og ære,
εἰδέναι ἕκαστον ὑμῶν τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος κτᾶσθαι ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ,
5ikkje i lidenskapeleg lyst slik som heidningane som ikkje kjenner Gud.
μὴ ἐν πάθει ἐπιθυμίας καθάπερ καὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα τὸν θεόν,
6Ingen må gå over grensa og utnytta syskena sine i denne saka, for Herren hemnar alt dette, slik vi tidlegare har sagt og vitna for dykk.
τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, διότι ἔκδικος ⸀κύριος περὶ πάντων τούτων, καθὼς καὶ προείπαμεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα.
7For Gud kalla oss ikkje til ureinskap, men til helging.
οὐ γὰρ ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ θεὸς ἐπὶ ἀκαθαρσίᾳ ἀλλʼ ἐν ἁγιασμῷ.
8Difor, den som avviser dette, avviser ikkje eit menneske, men Gud, han som òg gjev dykk Den Heilage Ande.
τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ ἀλλὰ τὸν θεὸν τὸν ⸀καὶ ⸀διδόντα τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τὸ ἅγιον εἰς ὑμᾶς.
9Om syskenkjærleiken treng de ikkje at vi skriv til dykk, for de er sjølve opplærte av Gud til å elska kvarandre.
Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν, αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους·
10Og det gjer de mot alle syskena i heile Makedonia. Men vi oppmodar dykk, søsken, til å gjera det endå meir.
καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον,
11Set æra dykkar i å leva stille, ta dykk av dykkar eigne saker og arbeida med hendene dykkar, slik vi påla dykk.
καὶ φιλοτιμεῖσθαι ἡσυχάζειν καὶ πράσσειν τὰ ἴδια καὶ ἐργάζεσθαι ⸀ταῖς χερσὶν ὑμῶν, καθὼς ὑμῖν παρηγγείλαμεν,
12Då kan de leva sømeleg andsynes dei utanforståande og ikkje trenga hjelp frå nokon.
ἵνα περιπατῆτε εὐσχημόνως πρὸς τοὺς ἔξω καὶ μηδενὸς χρείαν ἔχητε.