Paulus
Paulus minner om evangeliet og oppstandelsesvitnene
Paulus minner menigheten om det grunnleggende evangeliet han overleverte: at Kristus døde for våre synder, ble begravet og reist opp på den tredje dagen etter Skriftene. Han lister opp vitnene som så den oppstandne – Kefas, de tolv, mer enn fem hundre søsken, Jakob, alle apostlene, og til sist han selv – og bekjenner at han ved Guds nåde er det han er. 1. Korinterne 15:1-11
1. Korintarane 15,1-11
1Eg kunngjer for dykk, sysken, evangeliet som eg forkynte dykk, det som de tok imot og som de står faste i.
Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, ὃ καὶ παρελάβετε, ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε,
2Ved det blir de frelste, om de held fast på det ordet eg forkynte dykk – om de då ikkje kom til tru til inga nytte.
διʼ οὗ καὶ σῴζεσθε, τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῇ ἐπιστεύσατε.
3For eg gav vidare til dykk som noko av det viktigaste det eg sjølv tok imot: at Kristus døydde for syndene våre etter Skriftene,
Παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις, ὃ καὶ παρέλαβον, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς,
4at han vart gravlagd, at han stod opp att på den tredje dagen etter Skriftene,
καὶ ὅτι ἐτάφη, καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ ⸂ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ⸃ κατὰ τὰς γραφάς,
5og at han synte seg for Kefas og deretter for dei tolv.
καὶ ὅτι ὤφθη Κηφᾷ, εἶτα τοῖς δώδεκα·
6Deretter synte han seg for meir enn fem hundre sysken på ein gong. Dei fleste av dei lever enno, men nokre har sovna inn.
ἔπειτα ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ, ἐξ ὧν οἱ ⸀πλείονες μένουσιν ἕως ἄρτι, τινὲς ⸀δὲ ἐκοιμήθησαν·
7Deretter synte han seg for Jakob, så for alle apostlane.
ἔπειτα ὤφθη Ἰακώβῳ, εἶτα τοῖς ἀποστόλοις πᾶσιν·
8Aller sist synte han seg òg for meg, som for eit ufullbore foster.
ἔσχατον δὲ πάντων ὡσπερεὶ τῷ ἐκτρώματι ὤφθη κἀμοί.
9For eg er den ringaste av apostlane, og er ikkje verdig til å kallast apostel, fordi eg forfylgde Guds kyrkje.
ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων, ὃς οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος, διότι ἐδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ·
10Men ved Guds nåde er eg det eg er, og hans nåde mot meg har ikkje vore forgjeves. Nei, eg har arbeidd meir enn dei alle – ikkje eg, men Guds nåde som er med meg.
χάριτι δὲ θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι, καὶ ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμὲ οὐ κενὴ ἐγενήθη, ἀλλὰ περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα, οὐκ ἐγὼ δὲ ἀλλὰ ἡ χάρις τοῦ θεοῦ ⸀ἡ σὺν ἐμοί.
11Anten det no er eg eller dei andre, så forkynner vi dette, og slik kom de til tru.
εἴτε οὖν ἐγὼ εἴτε ἐκεῖνοι, οὕτως κηρύσσομεν καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε.