Paulus
Paulus om Herrens måltid
Paulus korrigerer menigheten i Korint for deres feilaktige holdning til Herrens måltid, hvor de delte seg i grupper og lot de fattige gå sultne. Han minner dem om innstiftelsen av nattverden slik Jesus selv gjorde, og advarer mot å spise og drikke på uverdig vis.
1. Korintarane 11,17-34
17Når eg no gjev dykk påbod, rosar eg dykk ikkje, for de kjem ikkje saman til det betre, men til det verre.
Τοῦτο δὲ ⸂παραγγέλλων οὐκ ἐπαινῶ⸃ ὅτι οὐκ εἰς τὸ κρεῖσσον ἀλλὰ εἰς τὸ ἧσσον συνέρχεσθε.
18For det fyrste høyrer eg at når de kjem saman i kyrkjelyden, er det splitting mellom dykk. Og delvis trur eg det.
πρῶτον μὲν γὰρ συνερχομένων ὑμῶν ἐν ἐκκλησίᾳ ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν, καὶ μέρος τι πιστεύω.
19For det må òg vera partidanningar mellom dykk, så det kan visa seg kven av dykk som held mål.
δεῖ γὰρ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα ⸀καὶ οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν.
20Når de då kjem saman, er det ikkje Herrens måltid de et.
συνερχομένων οὖν ὑμῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ οὐκ ἔστιν κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν,
21For når de et, tek kvar og ein sitt eige måltid først. Éin svelt, medan ein annan drikk seg full.
ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προλαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν, καὶ ὃς μὲν πεινᾷ, ὃς δὲ μεθύει.
22Har de ikkje heimar der de kan eta og drikka? Eller foraktar de Guds kyrkjelyd og vanærar dei som ikkje har noko? Kva skal eg seia til dykk? Skal eg rosa dykk? I dette rosar eg dykk ikkje.
μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν; ἢ τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ καταφρονεῖτε, καὶ καταισχύνετε τοὺς μὴ ἔχοντας; τί ⸂εἴπω ὑμῖν⸃; ἐπαινέσω ὑμᾶς; ἐν τούτῳ οὐκ ἐπαινῶ.
23For eg har teke imot frå Herren det som eg òg har gjeve vidare til dykk: At Herren Jesus, i den natta han vart sviken, tok eit brød,
Ἐγὼ γὰρ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ κυρίου, ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν, ὅτι ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ ᾗ ⸀παρεδίδετο ἔλαβεν ἄρτον
24takka, braut det og sa: «Dette er kroppen min, som er for dykk. Gjer dette til minne om meg.»
καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ ⸀εἶπεν· Τοῦτό μού ἐστιν τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ⸀ὑμῶν· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.
25Like eins tok han begeret etter måltidet og sa: «Dette begeret er den nye pakta i blodet mitt. Gjer dette, kvar gong de drikk av det, til minne om meg.»
ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων· Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι· τοῦτο ποιεῖτε, ὁσάκις ⸀ἐὰν πίνητε, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.
26For kvar gong de et dette brødet og drikk av begeret, forkynner de Herrens død til han kjem.
ὁσάκις γὰρ ⸀ἐὰν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον καὶ τὸ ⸀ποτήριον πίνητε, τὸν θάνατον τοῦ κυρίου καταγγέλλετε, ἄχρι ⸀οὗ ἔλθῃ.
27Den som difor et brødet eller drikk Herrens beger på uverdig vis, gjer seg skuldig i Herrens kropp og blod.
Ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ⸀ἄρτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ κυρίου ⸀ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ κυρίου.
28Lat kvart menneske prøva seg sjølv, og så eta av brødet og drikka av begeret.
δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω·
29For den som et og drikk utan å akta på kroppen, et og drikk dom over seg sjølv.
ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ ⸀πίνων κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει μὴ διακρίνων τὸ ⸀σῶμα.
30Difor er det mange veike og sjuke mellom dykk, og ein god del sovnar inn.
διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί.
31Men om vi dømde oss sjølve, ville vi ikkje bli dømde.
εἰ ⸀δὲ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα·
32Men når vi blir dømde av Herren, blir vi tukta, så vi ikkje skal bli fordømde saman med verda.
κρινόμενοι δὲ ⸀ὑπὸ κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν.
33Difor, syskena mine, når de kjem saman for å eta, så vent på kvarandre.
Ὥστε, ἀδελφοί μου, συνερχόμενοι εἰς τὸ φαγεῖν ἀλλήλους ἐκδέχεσθε.
34Om nokon er svolten, lat han eta heime, så de ikkje kjem saman til dom. Det andre skal eg ordna når eg kjem.
⸀εἴ τις πεινᾷ, ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω, ἵνα μὴ εἰς κρίμα συνέρχησθε. Τὰ δὲ λοιπὰ ὡς ἂν ἔλθω διατάξομαι.