Paulus
Paulus' oppgjør med Kefas i Antiokia
Da Kefas kom til Antiokia, sto Paulus ham imot ansikt til ansikt fordi han hadde trukket seg fra måltidsfellesskapet med hedningene av frykt for de omskårne fra Jakob. Også Barnabas ble revet med av hykleriet. Paulus irettesatte Kefas offentlig og forkynte at mennesket ikke blir rettferdiggjort av lovgjerninger, men ved tro på Jesus Kristus.
Galatarane 2,11-21
11Men då Kefas kom til Antiokia, stod eg imot han ansikt til ansikt, fordi han stod fordømd.
Ὅτε δὲ ἦλθεν ⸀Κηφᾶς εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν·
12For før det kom nokre frå Jakob, åt han saman med heidningane. Men då dei kom, trekte han seg tilbake og heldt seg unna, av redsle for dei omskorne.
πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινας ἀπὸ Ἰακώβου μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν· ὅτε δὲ ⸀ἦλθον, ὑπέστελλεν καὶ ἀφώριζεν ἑαυτόν, φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς.
13Og dei andre jødane hykla saman med han, slik at til og med Barnabas vart dregen med i hykleriet deira.
καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ ⸀καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ Βαρναβᾶς συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει.
14Men då eg såg at dei ikkje gjekk rett fram etter sanninga i evangeliet, sa eg til Kefas framfor alle: «Når du som er jøde, lever som heidning og ikkje som jøde, korleis kan du då tvinga heidningane til å leva som jødar?»
ἀλλʼ ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσιν πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον τῷ ⸀Κηφᾷ ἔμπροσθεν πάντων· Εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς ⸂καὶ ⸀οὐκ Ἰουδαϊκῶς ζῇς⸃, ⸀πῶς τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις Ἰουδαΐζειν;
15Vi er jødar av fødsel og ikkje syndarar frå heidningane.
Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί,
16Men vi veit at eit menneske ikkje blir rettferdiggjort av lovgjerningar, men ved tru på Jesus Kristus. Difor har vi òg trudd på Kristus Jesus, så vi kan bli rettferdiggjorde ved tru på Kristus og ikkje av lovgjerningar, for av lovgjerningar skal ikkje noko menneske bli rettferdiggjort.
εἰδότες ⸀δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ⸂Ἰησοῦ Χριστοῦ⸃, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, ⸂ὅτι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται⸃ πᾶσα σάρξ.
17Men om vi som søkjer å bli rettferdiggjorde i Kristus, sjølve òg blir funne å vera syndarar, er då Kristus ein tenar for synd? Langt ifrå!
εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο·
18For om eg byggjer opp att det eg reiv ned, då viser eg at eg sjølv er ein lovbrytar.
εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν ⸀συνιστάνω.
19For ved lova døydde eg frå lova, så eg kan leva for Gud. Eg er krossfest med Kristus.
ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον ἵνα θεῷ ζήσω· Χριστῷ συνεσταύρωμαι·
20Eg lever ikkje lenger sjølv, men Kristus lever i meg. Og det livet eg no lever i kroppen, lever eg i trua på Guds Son, som elska meg og gav seg sjølv for meg.
ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ ⸂υἱοῦ τοῦ θεοῦ⸃ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.
21Eg forkastar ikkje Guds nåde. For om rettferd kjem gjennom lova, då døydde Kristus forgjeves.
οὐκ ἀθετῶ τὴν χάριν τοῦ θεοῦ· εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη, ἄρα Χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανεν.