Paulus
Paulus' torn i kjødet
Paulus forteller om en torn i kroppen som ble gitt ham for at han ikke skulle bli hovmodig på grunn av de overveldende åpenbaringene han hadde fått. Tre ganger ba han Herren om å ta den bort, men Gud svarte at hans nåde er nok, for kraften fullendes i svakhet.
2. Korintarane 12,1-10
1Å rosa seg må til, endå det ikkje gagnar. Men eg vil koma til syner og openberringar frå Herren.
Καυχᾶσθαι ⸀δεῖ· οὐ ⸂συμφέρον μέν⸃, ἐλεύσομαι ⸀δὲ εἰς ὀπτασίας καὶ ἀποκαλύψεις κυρίου.
2Eg kjenner eit menneske i Kristus som for fjorten år sidan – om det var i kroppen, veit eg ikkje, eller utanfor kroppen, veit eg ikkje, Gud veit det – vart rykt opp til den tredje himmelen.
οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων— εἴτε ἐν σώματι οὐκ οἶδα, εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ θεὸς οἶδεν— ἁρπαγέντα τὸν τοιοῦτον ἕως τρίτου οὐρανοῦ.
3Og eg veit at dette mennesket – om det var i kroppen eller utanfor kroppen, veit eg ikkje, Gud veit det –
καὶ οἶδα τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον— εἴτε ἐν σώματι εἴτε ⸀χωρὶς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ θεὸς οἶδεν—
4vart rykt inn i paradis og høyrde useielege ord som det ikkje er tillate for eit menneske å tala.
ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι.
5Av eit slikt menneske vil eg rosa meg, men av meg sjølv vil eg ikkje rosa meg, utan av veikskapen min.
ὑπὲρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι, ὑπὲρ δὲ ἐμαυτοῦ οὐ καυχήσομαι εἰ μὴ ἐν ταῖς ⸀ἀσθενείαις.
6For om eg ville rosa meg, ville eg ikkje vera ein dåre, for eg ville tala sanning. Men eg held meg tilbake, så ingen skal tenkja høgare om meg enn det han ser i meg eller høyrer frå meg.
ἐὰν γὰρ θελήσω καυχήσασθαι, οὐκ ἔσομαι ἄφρων, ἀλήθειαν γὰρ ἐρῶ· φείδομαι δέ, μή τις εἰς ἐμὲ λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει με ἢ ἀκούει ⸀τι ἐξ ἐμοῦ,
7Og på grunn av dei overlag store openberringane, for at eg ikkje skulle bli hovmodig, vart det gjeve meg ein torn i kjøtet, ein Satans engel, for å slå meg, så eg ikkje skal bli hovmodig.
καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων. ⸀διὸ ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί, ἄγγελος ⸀Σατανᾶ, ἵνα με κολαφίζῃ, ⸂ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι⸃.
8Om dette bad eg Herren tre gonger at det måtte vika frå meg.
ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν κύριον παρεκάλεσα ἵνα ἀποστῇ ἀπʼ ἐμοῦ·
9Men han sa til meg: «Nåden min er nok for deg, for krafta mi vert fullenda i veikskap.» Difor vil eg heller med glede rosa meg av mine veikskapar, så Kristi kraft kan bu over meg.
καὶ εἴρηκέν μοι· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ ⸀δύναμις ἐν ἀσθενείᾳ ⸀τελεῖται. ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις ⸀μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπʼ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.
10Difor er eg vel nøgd med veikskapar, med vanære, med naud, med forfølgingar og trengsler for Kristi skuld. For når eg er veik, då er eg sterk.
διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς ⸀καὶ στενοχωρίαις, ὑπὲρ Χριστοῦ· ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.