Julenatt/Ottesang

Rekkje A

Fredsfyrsten fra Betlehem

Mika 4,14-5,3a

^4:14No ritar du deg, du krigarby! Beleiring er lagd mot oss. Med stav slår dei Israels dommar på kinnet. ^5:1Men du, Betlehem Efrata, liten mellom tusentala i Juda, frå deg skal det koma ein til meg som skal vera herskar over Israel. Hans opphav er frå gammal tid, frå evige dagar. ²Difor skal han gje dei over inntil den tid då ho som skal føda, har fødd. Då skal resten av brørne hans venda attende til Israels born. ^3aHan skal stå fram og gjeta flokken i Herrens kraft, i det opphøgde namnet åt Herren sin Gud.

Brev

Livets ord

1Joh 1,1-4

^1:1Det som var frå byrjinga, det vi har høyrt, det vi har sett med eigne auge, det vi har skoda og hendene våre har rørt ved – om Livets Ord – ²Og livet vart openberra, vi har sett det og vitnar om det og forkynner dykk det evige livet, som var hjå Faderen og vart openberra for oss. ³Det vi har sett og høyrt, forkynner vi også for dykk, så de òg kan ha fellesskap med oss. Og fellesskapet vårt er med Faderen og med Son hans, Jesus Kristus. ⁴Og dette skriv vi for at gleda vår skal vera fullkomen.

Evangelium

Josef og Jesu fødsel

Matt 1,18-25

^1:18Med Jesu Kristi fødsel gjekk det slik til: Mor hans, Maria, var lova bort til Josef. Men før dei kom saman, synte det seg at ho var med barn ved Den heilage Ande. ¹⁹Josef, mannen hennar, var ein rettferdig mann og ville ikkje føra skam over henne. Difor sette han seg føre å skilja seg frå henne i det stille. ²⁰Medan han tenkte på dette, synte ein engel frå Herren seg for han i ein draum og sa: «Josef, Davids son! Ver ikkje redd for å ta Maria heim til deg som kona di. For barnet som er avla i henne, er av Den heilage Ande. ²¹Ho skal føda ein son, og du skal gje han namnet Jesus, for han skal frelsa folket sitt frå syndene deira.» ²²Alt dette hende for at det skulle oppfyllast som Herren har tala gjennom profeten: ²³«Sjå, jomfrua skal verta med barn og føda ein son, og dei skal gje han namnet Immanuel» – det tyder: Gud med oss. ²⁴Då Josef vakna frå søvnen, gjorde han som engelen frå Herren hadde bode han, og tok Maria heim til seg som kona si. ²⁵Men han låg ikkje med henne før ho hadde fødd ein son. Og han gav han namnet Jesus.

Juledag

Rekkje A

Visdommen og bygningsmannen

Ordt 8,1-2; 8,22-31

^8:1Ropar ikkje visdomen? Lèt ikkje forstanden røysta si høyra? ²På toppen av høgdene, langs vegen, der stigane møtest, står ho. ²²HERREN skapte meg ved byrjinga av si ferd, den første av hans gjerningar i gamal tid. ²³Frå æva av vart eg innsett, frå byrjinga, før jorda vart til. ²⁴Då det ikkje fanst havdjup, vart eg fødd, då det ikkje fanst kjelder fulle av vatn. ²⁵Før fjella vart grunnfesta, før haugane, vart eg fødd. ²⁶Før han hadde skapt jorda og markene, det første av støvet i verda. ²⁷Då han grunnfesta himmelen, var eg der, då han teikna ein sirkel over djupet. ²⁸Då han feste skyene der oppe, då han gav kjeldene i djupet styrke. ²⁹Då han sette grense for havet, så vatnet ikkje skulle gå over hans grense, då han la grunnvollane for jorda. ³⁰Då var eg hjå han som meisterbyggjar, og eg var hans glede dag etter dag, medan eg leika for hans åsyn til alle tider. ³¹Eg leika på hans vide jord, og mi glede var å vera hjå menneskeborn.

Brev

Utstrålingen av Guds herlighet

Hebr 1,1-6

^1:1Mange gonger og på mange måtar tala Gud i tidlegare tider til fedrane gjennom profetane. ²Men no, i desse siste dagane, har han tala til oss gjennom Sonen. Han har Gud sett til arving over alle ting, og gjennom han skapte han verda. ³Han er glansen av Guds herlegdom og det nøyaktige avtrykket av hans vesen. Han ber alle ting oppe med sitt mektige ord. Då han hadde fullført reinsinga for syndene, sette han seg ved høgre handa til Majesteten i det høge. ⁴Slik vart han så mykje høgare enn englane, som det namnet han har arva, er meir framifrå enn deira. ⁵For til kven av englane har Gud nokon gong sagt: «Du er Son min, eg har i dag fødd deg»? Og vidare: «Eg skal vera far hans, og han skal vera Son min»? ⁶Og når han på nytt fører den førstefødde inn i verda, seier han: «Alle Guds englar skal tilbe honom.»

Evangelium

Ordet ble menneske

Joh 1,1-14

^1:1I opphavet var Ordet, og Ordet var hos Gud, og Ordet var Gud. ²Han var i opphavet hos Gud. ³Alt vart til ved han, og utan han vart ikkje noko til av det som har vorte til. ⁴I han var liv, og livet var lyset for menneska. ⁵Og lyset skin i mørkret, og mørkret har ikkje overvunne det. ⁶Det stod fram ein mann, send frå Gud, han heitte Johannes. ⁷Han kom for å vitna, for å vitna om lyset, så alle skulle koma til tru ved han. ⁸Han var ikkje lyset, men han skulle vitna om lyset. ⁹Det sanne lyset, som lyser opp alle menneske, kom til verda. ¹⁰Han var i verda, og verda vart til ved han, men verda kjende han ikkje. ¹¹Han kom til sitt eige, og hans eigne tok ikkje imot han. ¹²Men alle som tok imot han, dei gav han rett til å bli Guds born, dei som trur på namnet hans. ¹³Dei er ikkje fødde av blod, ikkje av kjøtleg vilje, ikkje av manns vilje, men av Gud. ¹⁴Og Ordet vart kjøt og tok bustad mellom oss, og vi såg herlegdomen hans, ein herlegdom som den einborne har frå Far, full av nåde og sanning.

torsdag 25. desember 2025