Palmesøndag
GT
Påskelammet
2Mos 12,21-28
12:21Så kalla Moses saman alle dei eldste i Israel og sa til dei: «Gå og hent småfe til familiane dykkar, og slakt påskelammet. 22Ta ein bunt isop og dypp han i blodet som er i skåla, og stryk noko av blodet på bjelken over døra og på dei to dørstolpane. Ingen av dykk må gå ut gjennom døra i huset sitt før om morgonen. 23For Herren skal fara gjennom landet og slå egyptarane. Men når han ser blodet på bjelken over døra og på dei to dørstolpane, skal Herren gå forbi døra og ikkje la øydeleggaren koma inn i husa dykkar og slå dykk. 24Dette skal de halda som ei ordning for deg og etterkomarane dine til evig tid. 25Når de kjem inn i det landet Herren vil gje dykk, slik han har lova, skal de halda denne tenesta. 26Og når borna dykkar spør dykk: 'Kva tyder denne tenesta for dykk?' 27då skal de svara: 'Det er eit påskeoffer for Herren, som gjekk forbi husa til israelittane i Egypt då han slo egyptarane, men sparte husa våre.'» Då bøygde folket seg ned og tilbad. 28Israelittane gjekk og gjorde dette. Slik Herren hadde pålagt Moses og Aron, slik gjorde dei.
Brev
Kristus forener
Ef 2,12-18
2:12På den tida var de utan Kristus, utestengde frå borgarretten i Israel og framande for lovnadspaktene. De var utan von og utan Gud i verda. 13Men no, i Kristus Jesus, har de som ein gong var langt borte, komme nær ved Kristi blod. 14For han er vår fred, han som gjorde dei to til eitt og reiv ned skiljeveggen, fiendskapen, i sitt eige kjøt. 15Han avskaffa lova med boda og forskriftene, for å skapa dei to i seg sjølv til eitt nytt menneske og slik skapa fred. 16Slik kunne han forsona dei begge med Gud i éin kropp gjennom krossen, og der drepa fiendskapen. 17Han kom og forkynte fred for dykk som var langt borte, og fred for dei som var nær. 18For gjennom han har vi begge tilgang til Faderen i éin Ande.
Evangelium
Inntoget og grekerne
Joh 12,12-24
12:12Dagen etter fekk den store folkemengda som var komen til høgtida, høyra at Jesus var på veg til Jerusalem. 13Då tok dei palmegreiner og gjekk ut for å møta han, og dei ropa: «Hosianna! Velsigna er han som kjem i Herrens namn, Israels konge!» 14Jesus fann seg eit ungt esel og sette seg på det, slik det står skrive: 15«Ver ikkje redd, Sions dotter! Sjå, kongen din kjem, ridande på ein eselfole.» 16Dette skjøna ikkje læresveinane hans først, men då Jesus var herleggjord, då minntest dei at dette var skrive om han, og at dei hadde gjort dette mot han. 17Folkemengda som hadde vore med han då han ropa Lasarus ut av grava og reiste han opp frå dei døde, vitna om det. 18Det var difor folkemengda gjekk ut for å møta han, fordi dei hadde høyrt at han hadde gjort dette teiknet. 19Då sa farisearane til kvarandre: «De ser at de ikkje oppnår noko. Sjå, heile verda spring etter han!» 20Det var nokre grekarar mellom dei som var komne opp for å tilbe under høgtida. 21Desse kom til Filip, som var frå Betsaida i Galilea, og bad han: «Herre, vi vil gjerne sjå Jesus.» 22Filip kom og fortalde det til Andreas. Så kom Andreas og Filip og sa det til Jesus. 23Jesus svara dei: «Timen er komen då Menneskesonen skal herleggjerast. 24Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: Om ikkje kveitekornet fell i jorda og døyr, vert det verande berre eitt korn. Men døyr det, gjev det mykje frukt.