Langfredag
Evangelium
Lidelsesberetningen
Joh 18,1-19,42
18:1Då Jesus hadde sagt dette, gjekk han ut saman med læresveinane sine og over Kedron-bekken. Der var det ein hage, og han gjekk inn i den saman med læresveinane sine. 2Judas, som sveik han, kjende òg staden, for Jesus hadde ofte vore der saman med læresveinane sine. 3Judas tok med seg vaktstyrken og nokre tenarar frå overprestane og farisearane, og kom dit med faklar, lampar og våpen. 4Jesus visste alt som skulle henda han. Han gjekk fram og sa til dei: «Kven leitar de etter?» 5Dei svara: «Jesus frå Nasaret.» Jesus sa til dei: «Det er eg.» Judas, som sveik han, stod òg der saman med dei. 6Då han sa til dei: «Det er eg», rygga dei tilbake og fall til jorda. 7Så spurde han dei på nytt: «Kven leitar de etter?» Dei sa: «Jesus frå Nasaret.» 8Jesus svara: «Eg sa dykk at det er eg. Om det er meg de leitar etter, så lat desse gå.» 9Slik skulle det ordet han hadde sagt, bli oppfylt: «Av dei du gav meg, har eg ikkje mista ein einaste.» 10Simon Peter hadde eit sverd. Han drog det, slo tenaren til øvstepresten og hogg av det høgre øyret hans. Tenaren heitte Malkus. 11Då sa Jesus til Peter: «Stikk sverdet i slira! Skulle ikkje eg drikka det begeret Far har gjeve meg?» 12Så greip vaktstyrken, offiseren og tenarane til jødane Jesus og batt han. 13Først førte dei han til Annas, for han var svigerfar til Kaifas, som var øvsteprest det året. 14Det var Kaifas som hadde gjeve jødane det rådet at det var best at éin mann døydde for folket. 15Simon Peter og ein annan læresvein følgde etter Jesus. Denne læresveinen var kjend med øvstepresten, og han gjekk inn i garden til øvstepresten saman med Jesus. 16Men Peter vart ståande utanfor ved porten. Den andre læresveinen, som var kjend med øvstepresten, gjekk då ut og snakka med portvakta og fekk Peter inn. 17Tenestejenta som vakta porten, sa til Peter: «Er ikkje du òg ein av læresveinane til denne mannen?» Han svara: «Nei, det er eg ikkje.» 18Tenarane og vaktene hadde gjort opp eit kolbål fordi det var kaldt, og dei stod og varma seg. Peter stod der saman med dei og varma seg. 19Øvstepresten spurde Jesus om læresveinane hans og om læra hans. 20Jesus svara han: «Eg har tala ope til verda. Eg har alltid undervist i synagogane og i tempelet, der alle jødane kjem saman. Eg har ikkje sagt noko i løynd. 21Kvifor spør du meg? Spør dei som har høyrt kva eg sa til dei. Dei veit kva eg har sagt.» 22Då han sa dette, gav ein av vaktene som stod der, Jesus eit slag og sa: «Svarar du øvstepresten slik?» 23Jesus svara han: «Har eg sagt noko gale, så prov at det er gale. Men har eg sagt det som er rett, kvifor slår du meg då?» 24Så sende Annas han bunden til øvstepresten Kaifas. 25Simon Peter stod og varma seg. Dei sa til han: «Er ikkje du òg ein av læresveinane hans?» Han nekta og sa: «Nei, det er eg ikkje.» 26Ein av tenarane til øvstepresten, ein slektning av han som Peter hadde hogge øyret av, sa: «Såg ikkje eg deg saman med han i hagen?» 27Peter nekta på nytt, og straks gol hanen. 28Så førte dei Jesus frå Kaifas til borga til landshøvdingen. Det var tidleg om morgonen. Sjølve gjekk dei ikkje inn i borga, så dei ikkje skulle bli ureine, men kunne eta påskemåltidet. 29Pilatus gjekk då ut til dei og sa: «Kva skuldingar fører de mot denne mannen?» 30Dei svara: «Var han ikkje ein ugjerningsmann, hadde vi ikkje overgitt han til deg.» 31Pilatus sa til dei: «Ta han de og døm han etter dykkar eiga lov.» Jødane svara: «Vi har ikkje lov til å ta livet av nokon.» 32Slik skulle det ordet Jesus hadde sagt, bli oppfylt, det som viste kva slags død han skulle døy. 33Pilatus gjekk då inn att i borga, kalla Jesus til seg og sa: «Er du kongen over jødane?» 34Jesus svara: «Seier du dette av deg sjølv, eller har andre sagt det til deg om meg?» 35Pilatus svara: «Er vel eg jøde? Ditt eige folk og overprestane har overgitt deg til meg. Kva har du gjort?» 36Jesus svara: «Mitt rike er ikkje av denne verda. Var riket mitt av denne verda, hadde mennene mine kjempa for at eg ikkje skulle bli overgitt til jødane. Men no er ikkje riket mitt herifrå.» 37Pilatus sa til han: «Så er du altså konge?» Jesus svara: «Du seier at eg er konge. Til dette er eg fødd, og til dette er eg komen til verda: at eg skal vitna om sanninga. Kvar den som er av sanninga, høyrer mi røyst.» 38Pilatus sa til han: «Kva er sanning?» Då han hadde sagt dette, gjekk han ut att til jødane og sa til dei: «Eg finn inga skuld hos han.» 39Men de har ein skikk at eg skal setja éin fri for dykk i påska. Vil de at eg skal setja jødekongen fri for dykk?» 40Då ropa dei att: «Ikkje han, men Barabbas!» Barabbas var ein røvar. 19:1Då tok Pilatus Jesus og let han piska. 2Soldatane fletta ei tornekrone og sette ho på hovudet hans, og dei kledde han i ei purpurkappe. 3Dei kom fram til han og sa: «Ver helsa, du jødanes konge!» Og dei slo han i andletet. 4Pilatus gjekk ut att og sa til dei: «Sjå, eg fører han ut til dykk, så de skal vita at eg ikkje finn noka skuld hos han.» 5Så kom Jesus ut, med tornekrona og purpurkappa på. Pilatus sa til dei: «Sjå mennesket!» 6Då overprestane og vaktmennene såg han, ropa dei: «Krossfest! Krossfest!» Pilatus sa til dei: «Ta han de og krossfest han! Eg finn inga skuld hos han.» 7Jødane svara han: «Vi har ei lov, og etter den lova må han døy, fordi han har gjort seg sjølv til Guds Son.» 8Då Pilatus høyrde dette, vart han endå meir redd. 9Han gjekk inn i pretoriet att og sa til Jesus: «Kvar er du ifrå?» Men Jesus gav han ikkje noko svar. 10Då sa Pilatus til han: «Vil du ikkje tala til meg? Veit du ikkje at eg har makt til å sleppa deg fri og makt til å krossfesta deg?» 11Jesus svara han: «Du hadde inga makt over meg om det ikkje var gjeve deg ovanfrå. Difor har den som overgav meg til deg, større synd.» 12Etter dette prøvde Pilatus å sleppa han fri. Men jødane ropa: «Slepp du denne mannen fri, er du ikkje ven med keisaren. Kvar den som gjer seg sjølv til konge, set seg opp mot keisaren.» 13Då Pilatus høyrde desse orda, førte han Jesus ut og sette seg på dommarstolen, på ein stad som heiter Steinlagd plass, på hebraisk Gabbata. 14Det var førebuingsdagen før påske, og det var omkring den sjette timen. Han sa til jødane: «Sjå, her er kongen dykkar!» 15Då ropa dei: «Bort med han! Bort med han! Krossfest han!» Pilatus sa til dei: «Skal eg krossfesta kongen dykkar?» Overprestane svara: «Vi har ingen annan konge enn keisaren.» 16Då overgav han Jesus til dei for at han skulle krossfestast. Så tok dei Jesus med seg. 17Han bar sjølv krossen sin og gjekk ut til ein stad som heiter Hovudskallestaden, på hebraisk Golgata. 18Der krossfeste dei han, og saman med han to andre, ein på kvar side, og Jesus i midten. 19Pilatus hadde òg skrive eit skilt og sett det på krossen. Der stod det: «Jesus frå Nasaret, jødanes konge.» 20Dette skiltet las mange av jødane, for staden der Jesus vart krossfest, var nær byen. Det var skrive på hebraisk, latin og gresk. 21Overprestane til jødane sa til Pilatus: «Skriv ikkje: 'Jødanes konge', men at han sa: 'Eg er jødanes konge'.» 22Pilatus svara: «Det eg har skrive, det har eg skrive.» 23Då soldatane hadde krossfest Jesus, tok dei kleda hans og delte dei i fire delar, éin del til kvar soldat. Dei tok òg kjortelen. Men kjortelen var utan saum, voven i eitt stykke ovanfrå og heilt ned. 24Dei sa då til kvarandre: «Lat oss ikkje riva han sund, men kasta lodd om kven som skal ha han.» Slik skulle Skrifta oppfyllast: «Dei delte kleda mine mellom seg og kasta lodd om kappa mi.» Dette gjorde soldatane. 25Ved krossen til Jesus stod mor hans og syster til mor hans, Maria, kona til Klopas, og Maria Magdalena. 26Då Jesus såg mor si og læresveinen som han elska, stå der, sa han til mor si: «Kvinne, sjå, det er son din.» 27Så sa han til læresveinen: «Sjå, der er mor di.» Frå den stunda tok læresveinen henne heim til seg. 28Etter dette visste Jesus at alt no var fullført. Og for at Skrifta skulle oppfyllast, sa han: «Eg er tyrst.» 29Det stod eit kar med vineddik der. Dei sette ein svamp full av vineddik på ein isopstilk og førte han til munnen hans. 30Då Jesus hadde fått vineddiken, sa han: «Det er fullført.» Så bøygde han hovudet og gav opp ånda. 31Det var førebuingsdag, og jødane ville ikkje at kroppane skulle bli hengande på krossen over sabbaten, for den sabbaten var ein stor høgtidsdag. Difor bad dei Pilatus om at beina deira måtte knusast og kroppane takast ned. 32Soldatane kom då og knuste beina på den første og på den andre som var krossfest saman med han. 33Men då dei kom til Jesus og såg at han alt var død, knuste dei ikkje beina hans. 34Men ein av soldatane stakk han i sida med eit spyd, og straks kom det ut blod og vatn. 35Han som såg det, har vitna om det, og vitnemålet hans er sant. Han veit at han talar sant, så de òg skal tru. 36Dette hende så Skrifta skulle oppfyllast: «Ikkje eit bein skal knusast på han.» 37Og ein annan stad i Skrifta står det: «Dei skal sjå på han som dei har gjennombora.» 38Etter dette bad Josef frå Arimatea om å få ta ned Jesu kropp. Han var ein læresvein av Jesus, men i løynd, av redsle for jødane. Pilatus gav han lov, og han kom og tok kroppen ned. 39Nikodemus kom òg, han som første gongen hadde kome til Jesus om natta. Han hadde med seg ei blanding av myrra og aloë, om lag hundre pund. 40Dei tok Jesu kropp og sveipte han i linklede saman med krydderet, slik skikken er hos jødane når dei gravlegg. 41På den staden der han vart krossfest, var det ein hage, og i hagen ei ny grav som ingen endå hadde lege i. 42Der la dei Jesus, fordi det var førebuingsdag for jødane og grava låg nær.