4. søndag i påsketiden
GT
Herrens fredspakt
Jes 54,7-10
54:7Eit lite augeblikk forlét eg deg, men med stor miskunn vil eg samle deg att. 8I ei oversvøyming av vreide gøymde eg andletet mitt eit augeblikk for deg, men med evig miskunn vil eg forbarme meg over deg, seier Herren, din løysar. 9For dette er som Noa-vatnet for meg: Liksom eg svor at Noa-vatnet aldri meir skulle fløyme over jorda, slik har eg svoret at eg ikkje vil verte vreid på deg eller refse deg. 10For fjella kan vel flytte seg, og haugane kan vakle, men mi miskunn skal ikkje vike frå deg, og mi fredspakt skal ikkje vakle, seier Herren som viser deg miskunn.
eller
Apostlane
Tabita vekkes opp
Apg 9,36-43
9:36I Jaffa var det ei kvinne som var læresvein. Ho heitte Tabita, det tyder Dorkas. Ho var rik på gode gjerningar og gav mange gåver til dei fattige. 37I dei dagane vart ho sjuk og døydde. Dei vaska henne og la henne i eit rom i øvste høgda. 38Lydda ligg nær Jaffa, og då læresveinane høyrde at Peter var der, sende dei to menn til han og bad: «Skund deg og kom til oss!» 39Peter stod opp og gjekk med dei. Då han kom fram, førte dei han opp i rommet i øvste høgda. Alle enkjene stod rundt han og gret og viste fram kjortlar og kapper som Dorkas hadde laga medan ho var hjå dei. 40Peter sende alle ut, fall på kne og bad. Så vende han seg mot kroppen og sa: «Tabita, stå opp!» Ho opna auga, og då ho såg Peter, sette ho seg opp. 41Han gav henne handa og hjelpte henne opp. Så kalla han inn dei heilage og enkjene og førte henne fram levande. 42Dette vart kjent over heile Jaffa, og mange kom til tru på Herren. 43Han vart verande ei god stund i Jaffa, hjå ein garvar som heitte Simon.
Brev
Jeg jager fram mot målet
Fil 3,12-14
3:12Ikkje så at eg alt har nådd dette eller alt er fullkomen, men eg jagar etter det for å gripa det, sidan Kristus Jesus har gripe meg. 13Sysken, eg reknar ikkje meg sjølv for å ha gripe det. Men eitt gjer eg: Eg gløymer det som ligg bak og strekkjer meg mot det som ligg framfor. 14Eg jagar mot målet, mot sigerskransen i det himmelske kallet frå Gud i Kristus Jesus.
Evangelium
Sorgen skal bli til glede
Joh 16,16-22
16:16Om ei lita stund ser de meg ikkje lenger, og om endå ei lita stund skal de sjå meg. 17Då sa nokre av læresveinane hans til kvarandre: «Kva er dette han seier til oss: 'Om ei lita stund ser de meg ikkje, og om endå ei lita stund skal de sjå meg'? Og: 'Fordi eg går til Faderen'?» 18Dei sa: «Kva er dette han seier: 'Ei lita stund'? Vi skjønar ikkje kva han talar om.» 19Jesus visste at dei ville spørja han, og han sa til dei: «Spør de kvarandre om dette eg sa: 'Om ei lita stund ser de meg ikkje, og om endå ei lita stund skal de sjå meg'? 20Sanneleg, sanneleg, eg seier dykk: De skal gråta og klaga, men verda skal gleda seg. De skal sørgja, men sorga dykkar skal vendast til glede. 21Når ei kvinne føder, har ho smerte, fordi timen hennar er komen. Men når ho har fødd barnet, hugsar ho ikkje trengsla lenger, på grunn av gleda over at eit menneske er fødd til verda. 22Slik har òg de sorg no. Men eg skal sjå dykk att, og hjarta dykkar skal gleda seg, og gleda dykkar skal ingen ta frå dykk.