5. søndag i påsketiden
GT
Jeg vil lege deres frafall
Hos 14,5-9
14:5Eg vil lækja deira fråfall, eg vil elska dei av fri vilje, for vreiden min har vendt seg frå dei. 6Eg vil vera som dogg for Israel. Han skal bløma som ei lilje og slå røter som Libanon. 7Greinene hans skal breida seg ut, og han skal vera herleg som oliventreet, og angen hans skal vera som Libanon. 8Dei som bur i skuggen hans, skal venda attende. Dei skal dyrka korn og bløma som vintreet. Minnet om han skal vera som vin frå Libanon. 9Efraim, kva har eg meir med avgudane å gjera? Eg har svara og vil vakta over han. Eg er som ein grøn sypress, frå meg kjem frukta di.
eller
Apostlane
De hadde alt felles
Apg 4,32-35
4:32Heile flokken av dei truande var eitt i hjarte og sinn. Ingen sa at noko av det han eigde, var hans eige, men dei hadde alt saman. 33Med stor kraft bar apostlane fram vitnemålet om Herren Jesu oppstode, og stor nåde var over dei alle. 34Det var ingen mellom dei som leid naud. For dei som eigde jordstykke eller hus, selde det og kom med pengane for det dei hadde selt. 35Dei la det ned for føtene til apostlane, og det vart delt ut til kvar etter som nokon hadde behov.
Brev
Du er podet inn blant grenene
Rom 11,13-20
11:13Det er til dykk heidningar eg talar. Så lenge eg er apostel for heidningane, ærar eg tenesta mi, 14om eg kanskje kan gjera mitt eige folk misunnelege og frelsa nokre av dei. 15For når det at dei vart forkasta, førte til forsoning for verda, kva vil då det bli at dei blir mottekne att, om ikkje liv av døde? 16Er førstegrøda heilag, er heile deigen det òg. Og er rota heilag, er greinene det òg. 17Men om nokre av greinene vart brotne av, og du som er ei vill oljegrein, vart poda inn blant dei og fekk del i den feite rota på oliventreet, 18så hovmod deg ikkje over greinene! Men om du gjer det: Det er ikkje du som ber rota, men rota som ber deg. 19Kanskje du seier: «Greinene vart brotne av for at eg skulle bli poda inn.» 20Det er sant. Ved vantru vart dei brotne av, og du står ved tru. Ver ikkje hovmodig, men ottast!
Evangelium
Det sanne vintre
Joh 15,1-8
15:1Eg er det sanne vintreet, og Far min er vingardsmannen. 2Kvar grein på meg som ikkje ber frukt, tek han bort, og kvar grein som ber frukt, reinsar han så ho skal bera meir frukt. 3De er alt reine på grunn av ordet eg har tala til dykk. 4Bli verande i meg, så blir eg verande i dykk. For liksom greina ikkje kan bera frukt av seg sjølv utan at ho blir verande i vintreet, kan heller ikkje de bera frukt utan at de blir verande i meg. 5Eg er vintreet, de er greinene. Den som blir verande i meg og eg i han, ber mykje frukt. For utan meg kan de ikkje gjera nokon ting. 6Den som ikkje blir verande i meg, blir kasta ut som ei grein og visnar. Slike greiner blir samla og kasta på elden, og dei brenn opp. 7Om de blir verande i meg og orda mine blir verande i dykk, så be om kva de vil, og de skal få det. 8Ved dette er Far min herleggjord: at de ber mykje frukt og viser at de er læresveinane mine.