2. søndag i åpenbaringstiden
GT
Moses blir født
2Mos 1,22-2,10
1:22Då gav farao heile folket sitt denne ordren: «Kvar son som blir fødd, skal de kasta i Nilen, men kvar dotter skal de la leva.» 2:1Ein mann frå Levi-ætta gjekk av stad og tok ei kvinne frå same ætta til kone. 2Kvinna vart med barn og fødde ein son. Då ho såg kor fin han var, gøymde ho han i tre månader. 3Men då ho ikkje kunne gøyma han lenger, tok ho ei korg av papyrus, tetta ho med jordbek og tjøre, la barnet i ho og sette ho i sivet ved elvebredda. 4Syster hans stod eit stykke unna for å sjå kva som ville henda med han. 5Då kom dotter til farao ned for å bada i elva, medan tenestejentene hennar gjekk langs elvebredda. Ho fekk auge på korga i sivet og sende tenestejenta si for å henta ho. 6Ho opna korga og såg barnet – sjå, ein gråtande gut! Ho fekk medkjensle med han og sa: «Dette er eitt av barna til hebrearane.» 7Då sa syster hans til dotter til farao: «Skal eg gå og finna ei hebrearkvinna som kan amma barnet for deg?» 8«Ja, gå!» sa dotter til farao. Og jenta gjekk og henta mor til barnet. 9Dotter til farao sa til henne: «Ta med deg dette barnet og amma det for meg, så skal eg gje deg løn for det.» Kvinna tok barnet og amma det. 10Då guten vart stor, førte ho han til dotter til farao, og han vart son hennar. Ho kalla han Moses og sa: «For eg drog han opp av vatnet.»
Brev
Guds viljes mysterium
Ef 1,7-12
1:7I han har vi utløysinga ved blodet hans, tilgjeving for misstega våre, etter rikdomen av hans nåde, 8som han i overflod har gjeve oss med all visdom og innsikt. 9Han kunngjorde for oss løyndomen om sin vilje, etter sitt gode føresett som han hadde fastsett i han, 10ein plan for tidenes fullending: å samla alt til eitt i Kristus, det som er i himmelen og det som er på jorda. 11I han har vi òg vorte arvingar, vi som var førebestemte etter planen til han som gjer alt etter sin eigen viljes råd. 12Slik skulle vi vera til pris for hans herlegdom, vi som alt hadde sett vårt håp til Kristus.
Evangelium
Døperen Johannes og Jesu dåp
Mark 1,3-11
1:3Ei røyst ropar i øydemarka: Gjer vegen klar for Herren, gjer stigane hans rette!» 4Slik stod Johannes fram i øydemarka og forkynte ein omvendingsdåp til forlating for syndene. 5Heile Judea og alle i Jerusalem drog ut til han. Dei vedkjende syndene sine og vart døypte av han i Jordanelva. 6Johannes var kledd i klede av kamelhår og hadde eit lêrbelte om livet. Han åt grashopper og villhonning. 7Han forkynte og sa: «Det kjem ein etter meg som er sterkare enn eg. Eg er ikkje eingong verdig til å bøya meg ned og løysa sandalreima hans. 8Eg har døypt dykk med vatn, men han skal døypa dykk med Den heilage Ande.» 9I dei dagane kom Jesus frå Nasaret i Galilea og vart døypt av Johannes i Jordan. 10Straks han steig opp av vatnet, såg han himmelen opna seg og Anden dala ned over han som ei due. 11Og det kom ei røyst frå himmelen: «Du er Son min, som eg elskar. I deg har eg mi glede.»