17. søndag i treenighetstiden
GT
Elia vekker opp enkens sønn
1Kong 17,17-24
17:17Ei tid etter hende det at son til kvinna som eigde huset, vart sjuk. Sjukdomen vart så alvorleg at det ikkje var meir livsande i han. 18Då sa ho til Elia: «Kva har eg med deg å gjera, du Guds mann? Har du kome til meg for å minna meg om synda mi og ta livet av son min?» 19Han sa til henne: «Gjev meg son din!» Så tok han guten frå fanget hennar, bar han opp på loftet der han budde, og la han på senga si. 20Og han ropa til Herren og sa: «Herre, min Gud, har du verkeleg late ulukke koma over enkja eg bur hos, så son hennar døyr?» 21Så strekte han seg ut over barnet tre gonger og ropa til Herren: «Herre, min Gud, lat livet koma tilbake til dette barnet!» 22Herren høyrde bøna til Elia, og livet kom tilbake til barnet, så det livna opp att. 23Elia tok guten og bar han ned frå loftet og inn i huset. Han gav han til mor hans og sa: «Sjå, son din lever!» 24Då sa kvinna til Elia: «No veit eg at du er ein Guds mann, og at Herrens ord i munnen din er sanning.»
Brev
Det står opp en åndelig kropp
1Kor 15,35-45
15:35Men nokon vil seia: Korleis står dei døde opp? Kva slags kropp kjem dei med? 36Du uforstandige! Det du sår, får ikkje liv utan at det døyr. 37Og det du sår, er ikkje den kroppen som skal bli til, men eit nakent korn, kanskje av kveite eller noko anna. 38Men Gud gjev det ein kropp slik han vil, og kvar av frøslaga gjev han sin eigen kropp. 39Ikkje alt kjøt er det same; menneske har éitt slag kjøt, fe har eit anna, fuglar har eit anna, og fisk har eit anna. 40Det finst himmelske kroppar og jordiske kroppar, men dei himmelske har éin herlegdom, dei jordiske ein annan. 41Sola har sin glans, månen har ein annan, og stjernene har ein annan – ja, éi stjerne skil seg frå ei anna i glans. 42Slik er det òg med oppstoda frå dei døde. Det blir sått i forgjengeleg tilstand, det står opp i uforgjengeleg tilstand. 43Det blir sått i vanære, det står opp i herlegdom. Det blir sått i veikskap, det står opp i kraft. 44Det blir sått ein naturleg kropp, det står opp ein åndeleg kropp. Finst det ein naturleg kropp, finst det òg ein åndeleg. 45Slik står det òg skrive: «Det første mennesket, Adam, vart til ei levande sjel.» Den siste Adam vart til ei ånd som gjev liv.
Evangelium
Jesus vekker opp enkens sønn
Luk 7,11-17
7:11Like etter drog han til ein by som heiter Nain, og læresveinane hans og ein stor folkemengde gjekk med han. 12Då han nærma seg byporten, sjå, då vart ein død boren ut. Han var einaste sonen til mor si, og ho var enkje. Ein stor folkemengde frå byen var med henne. 13Då Herren såg henne, fekk han inderleg medkjensle med henne og sa til henne: «Gråt ikkje.» 14Han gjekk bort og rørte ved båra, og dei som bar, stansa. Han sa: «Unge mann, eg seier deg: Stå opp!» 15Då sette den døde seg opp og byrja å tala, og Jesus gav han til mora hans. 16Alle vart gripne av ærefrykt, og dei prisa Gud og sa: «Ein stor profet har stått fram mellom oss,» og: «Gud har gjesta folket sitt.» 17Og dette ordet om han spreidde seg i heile Judea og i alle områda ikring.