1. søndag i fastetiden
GT
Natan og David
2Sam 12,1-10
12:1Herren sende Natan til David. Då han kom til han, sa han: «Det var to menn i same byen, ein rik og ein fattig. 2Den rike hadde svært mange sauer og storfe. 3Men den fattige hadde ikkje anna enn eitt lite lam som han hadde kjøpt. Han fostra det opp, og det voks opp hos han saman med borna hans. Det åt av maten hans og drakk av begeret hans og låg i fanget hans. Det var som ei dotter for han. 4Så kom det ein reisande til den rike mannen. Men han ville ikkje ta av sine eigne sauer og storfe for å laga til mat for gjesten som var komen til han. I staden tok han lammet til den fattige mannen og laga det til for mannen som var komen til han.» 5Då vart David brennande harm på mannen og sa til Natan: «Så sant Herren lever, den mannen som gjorde dette, fortener å døy! 6Og lammet skal han betala firedobbelt tilbake, fordi han gjorde dette og ikkje viste medkjensle.» 7Då sa Natan til David: «Du er den mannen! Så seier Herren, Israels Gud: Eg salva deg til konge over Israel, og eg berga deg frå Saul. 8Eg gav deg huset til herren din og konene hans i fanget ditt. Eg gav deg Israels og Judas hus. Og om det var for lite, ville eg ha gjeve deg endå meir. 9Kvifor har du forakta Herrens ord og gjort det som er vondt i mine auge? Uria, hetitten, slo du i hel med sverd, og kona hans tok du til kone for deg sjølv. Han drap du med sverdet til ammonittane. 10Difor skal sverdet aldri vika frå huset ditt, fordi du har forakta meg og teke kona til Uria, hetitten, til kone for deg sjølv.
Brev
Jesus bad med høye rop
Hebr 5,7-9
5:7I dei dagane han levde i kjøtet, bar han fram bøner og naudrop med høge rop og tårer til han som kunne frelsa han frå døden, og han vart bønhøyrd for si gudsfrykt. 8Endå han var Son, lærte han lydnad gjennom det han leid. 9Og då han var fullenda, vart han opphav til evig frelse for alle som lyder han.
Evangelium
I Getsemane
Matt 26,36-45
26:36Så kom Jesus med dei til ein stad som heiter Getsemane, og han sa til læresveinane: «Sit her medan eg går bort dit og bed.» 37Han tok med seg Peter og dei to Sebedeus-sønene, og han tok til å kjenna sorg og uro. 38Då sa han til dei: «Sjela mi er sorgtyngd til døden. Ver her og vak med meg!» 39Han gjekk eit lite stykke fram, kasta seg ned med andletet mot jorda og bad: «Far, er det mogleg, så lat denne kalken gå meg forbi! Men ikkje som eg vil, berre som du vil.» 40Han kom tilbake til læresveinane og fann dei sovande. Då sa han til Peter: «Så greidde de ikkje å vaka med meg ein einaste time? 41Vak og be at de ikkje må koma i freisting! Ånda er villig, men kroppen er veik.» 42Så gjekk han bort andre gongen og bad: «Far, om denne kalken ikkje kan gå forbi utan at eg drikk han, så lat viljen din skje.» 43Då han kom tilbake, fann han dei sovande att, for auga deira var tunge av svevn. 44Han let dei vera og gjekk bort att og bad tredje gongen med dei same orda. 45Så kom han til læresveinane og sa til dei: «Søv de enno og kviler? Sjå, timen er komen, og Menneskesonen skal gjevast over i hendene på syndarar.