15. søndag i treenighetstiden
GT
Rut og No'omi
Rut 1,7-11; 1,16-19a
1:7Ho drog ut frå staden der ho hadde budd, og dei to svigerdøtrene hennar var med henne. Dei gav seg i veg for å fara attende til Juda-landet. 8Noomi sa til dei to svigerdøtrene sine: «Gå no, vend attende, kvar til heimen til mor si! Måtte Herren visa dykk miskunn, slik de har vist mot dei døde og mot meg. 9Måtte Herren gje at de finn kvile, kvar i heimen til sin mann!» Så kyste ho dei, og dei gret høgt. 10Dei sa til henne: «Nei, vi vil følgja deg attende til folket ditt.» 11Men Noomi sa: «Vend attende, døtrene mine! Kvifor vil de gå med meg? Har eg vel fleire søner i mitt morsliv som kan verta menn for dykk? 16Men Rut svara: «Treng ikkje på meg om å forlata deg og venda attende frå deg. For dit du går, vil eg gå, og der du bur, vil eg bu. Ditt folk er mitt folk, og din Gud er min Gud. 17Der du døyr, vil eg døy, og der vil eg verta gravlagd. Måtte Herren gjera det same med meg og meir til om noko anna enn døden skil meg frå deg.» 18Då Noomi såg at ho var fast bestemt på å gå med henne, slutta ho å tala til henne om det. 19aSå gjekk dei to saman til dei kom til Betlehem.
Brev
Størst blant dem er kjærligheten
1Kor 13,7-13
13:7Han dekkjer over alt, trur alt, vonar alt, toler alt. 8Kjærleiken fell aldri bort. Profetiane skal ta slutt, tungene skal teia, og kunnskapen skal forgå. 9For vi kjenner stykkevis og profeterer stykkevis. 10Men når det fullkomne kjem, skal det som er stykkevis, ta slutt. 11Då eg var barn, tala eg som eit barn, tenkte som eit barn, vurderte som eit barn. Men då eg vart vaksen, la eg av det barnslege. 12For no ser vi gjennom ein spegel, i gåtefulle bilete, men då skal vi sjå andlet til andlet. No kjenner eg stykkevis, men då skal eg kjenna fullt ut, slik eg sjølv er fullt ut kjend. 13No blir dei verande desse tre: tru, von og kjærleik. Men størst av dei er kjærleiken.
Evangelium
Som jeg har elsket dere
Joh 15,9-12
15:9Som Far har elska meg, har eg elska dykk. Bli verande i kjærleiken min. 10Om de held boda mine, blir de verande i kjærleiken min, liksom eg har halde boda til Far min og blir verande i kjærleiken hans. 11Dette har eg tala til dykk så gleda mi kan vera i dykk, og gleda dykkar kan bli fullkomen. 12Dette er bodet mitt: at de skal elska kvarandre slik eg har elska dykk.