Romjulssøndag

Rekkje I

Salme

De to veier

Sal 1,1-6

^1:1Sæl er det mennesket som ikkje går etter råd frå gudlause, ikkje står på vegen til syndarar, og ikkje sit i lag med spottarar. ²Nei, han har si glede i Herrens lov, og grundar på lova hans dag og natt. ³Han er som eit tre planta ved rennande bekker, som gjev frukt i si tid, og blada visnar ikkje. Alt han gjer, skal lukkast. ⁴Slik er det ikkje med dei gudlause. Dei er som agner som vinden blæs bort. ⁵Difor skal dei gudlause ikkje bli ståande i domen, og syndarar ikkje i forsamlinga til dei rettferdige. ⁶For Herren kjenner vegen til dei rettferdige, men vegen til dei gudlause fører til undergang.

Brev

Gudsfryktens mysterium

1Tim 3,16

^3:16Og utan tvil er gudsfryktens løyndom stor: Han vart openberra i kjøtet, rettferdiggjord i Anden, sedd av englar, forkynt mellom folkeslaga, trudd på i verda, teken opp i herlegdom.

Evangelium

Flukten til Egypt

Matt 2,13-15

^2:13Då dei var farne, synte ein Herrens engel seg for Josef i ein draum og sa: «Stå opp, ta med deg barnet og mor hans og røm til Egypt! Bli der til eg seier frå, for Herodes kjem til å leita etter barnet for å drepa det.» ¹⁴Då stod han opp, tok barnet og mor hans med seg om natta og drog til Egypt. ¹⁵Der vart han verande til Herodes døydde. Slik skulle det oppfyllast, det Herren hadde tala gjennom profeten: «Frå Egypt kalla eg son min.»

Nyttårsaften

Rekkje I

Alt har sin tid

Fork 3,1-2; 3,4-7; 3,11a

^3:1Alt har si tid, og kvar ting under himmelen har si stund. ²Det er ei tid for å fødast og ei tid for å døy, ei tid for å planta og ei tid for å rykkja opp det som er planta. ⁴Det er ei tid for å gråta og ei tid for å le, ei tid for å sørgja og ei tid for å dansa. ⁵Det er ei tid for å kasta steinar og ei tid for å samla steinar, ei tid for å famna og ei tid for å halda seg frå å famna. ⁶Det er ei tid for å leita og ei tid for å mista, ei tid for å ta vare på og ei tid for å kasta bort. ⁷Det er ei tid for å riva sund og ei tid for å sy saman, ei tid for å teia og ei tid for å tala. ^11aHan har gjort alt fagert i si tid.

Brev

Herrens ord varer til evig tid

1Pet 1,22-25

^1:22Når de har reinsa sjelene dykkar ved å lyda sanninga, så de har fått ei ekte syskenkjærleik, elsk då kvarandre inderleg av eit reint hjarte. ²³De er fødde på nytt, ikkje av forgjengeleg sæd, men av uforgjengeleg, ved Guds levande og evig blivande ord. ²⁴For alt kjøt er som gras, og all herlegdomen som blomen på graset. Graset visnar og blomen fell av, ²⁵men Herrens ord blir ståande til evig tid. Og dette ordet er evangeliet som har vorte forkynt for dykk.

Evangelium

Fikentreet som ikke bar frukt

Luk 13,6-9

^13:6Så fortalde han denne likninga: «Ein mann hadde eit fikentre planta i vingarden sin. Han kom og leita etter frukt på det, men fann ikkje noko. ⁷Då sa han til vingardsmannen: 'Sjå, i tre år har eg no kome og leita etter frukt på dette fikentreet utan å finna noko. Hogg det ned! Kvifor skal det ta opp plassen?' ⁸Men han svara: 'Herre, lat det stå enno dette året, så skal eg grava rundt det og gjødsla det. ⁹Kanskje ber det frukt neste år. Gjer det ikkje det, så kan du hogga det ned.'»

søndag 31. desember 2028