Jaasanja
Israelitt som giftet seg med en fremmed kvinne
Òg kjend som: Jezanja, Jesanja, Jaazanja, Jasanja, Azarja
Jaasanja (også kjent som Jaasu) er nevnt i Esras bok som en av israelittene som hadde tatt seg fremmed hustru under eksilets tilbakevendingstid. Han var blant dem som ble pålagt å skille seg fra sine utenlandske koner som en del av Esras religiøse reformer for å bevare folkets troskap mot Gud.
Nøkkelhendingar
Oppført blant dem med fremmede hustruer
Jaasanja er nevnt blant de israelittene som hadde giftet seg med fremmede kvinner, noe som var i strid med Guds lov.
37Mattanja, Mattenai, Jaasai,
מַתַּנְיָ֥ה מַתְּנַ֖י *ויעשו **וְיַעֲשָֽׂי׃
Esras reformer
Esra ledet en stor reformbevegelse der israelittiske menn som hadde tatt seg fremmede hustruer, ble pålagt å sende dem bort for å gjenopprette paktstroskap.
1Medan Esra bad og vedkjende syndene, gråtande og kastande seg ned framfor Guds hus, samla det seg ei stor mengd frå Israel kring han, både menn, kvinner og born. Folket gret sårt.
וּכְהִתְפַּלֵּ֤ל עֶזְרָא֙ וּכְ֨הִתְוַדֹּת֔וֹ בֹּכֶה֙ וּמִתְנַפֵּ֔ל לִפְנֵ֖י בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֑ים נִקְבְּצוּ֩ אֵלָ֨יו מִיִּשְׂרָאֵ֜ל קָהָ֣ל רַב־מְאֹ֗ד אֲנָשִׁ֤ים וְנָשִׁים֙ וִֽילָדִ֔ים כִּֽי־בָכ֥וּ הָעָ֖ם הַרְבֵּה־בֶֽכֶה׃ ס
2Då tok Sjekanja, son til Jehiel, av Elam-sønene, til orde og sa til Esra: «Vi har vore trulause mot vår Gud og har gifta oss med framande kvinner frå folka i landet. Men endå er det von for Israel i denne saka.
וַיַּעַן֩ שְׁכַנְיָ֨ה בֶן־יְחִיאֵ֜ל מִבְּנֵ֤י *עולם **עֵילָם֙ וַיֹּ֣אמֶר לְעֶזְרָ֔א אֲנַ֙חְנוּ֙ מָעַ֣לְנוּ בֵאלֹהֵ֔ינוּ וַנֹּ֛שֶׁב נָשִׁ֥ים נָכְרִיּ֖וֹת מֵעַמֵּ֣י הָאָ֑רֶץ וְעַתָּ֛ה יֵשׁ־מִקְוֶ֥ה לְיִשְׂרָאֵ֖ל עַל־זֹֽאת׃
3Lat oss no gjera ei pakt med vår Gud om å senda bort alle desse kvinnene og borna deira, etter råd frå Herren og frå dei som skjelv for vår Guds bod. Lat det bli gjort etter lova.
וְעַתָּ֣ה נִֽכְרָת־בְּרִ֣ית לֵ֠אלֹהֵינוּ לְהוֹצִ֨יא כָל־נָשִׁ֜ים וְהַנּוֹלָ֤ד מֵהֶם֙ בַּעֲצַ֣ת אֲדֹנָ֔י וְהַחֲרֵדִ֖ים בְּמִצְוַ֣ת אֱלֹהֵ֑ינוּ וְכַתּוֹרָ֖ה יֵעָשֶֽׂה׃
4Stå opp, for dette er di sak, og vi vil stå med deg. Ver sterk og set det i verk!»
ק֛וּם כִּֽי־עָלֶ֥יךָ הַדָּבָ֖ר וַאֲנַ֣חְנוּ עִמָּ֑ךְ חֲזַ֖ק וַעֲשֵֽׂה׃ פ
5Då stod Esra opp og tok leiarane for prestane, levittane og heile Israel i eid på at dei skulle gjera som det var sagt. Og dei svor.
וַיָּ֣קָם עֶזְרָ֡א וַיַּשְׁבַּ֣ע אֶת־שָׂרֵי֩ הַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם וְכָל־יִשְׂרָאֵ֗ל לַעֲשׂ֛וֹת כַּדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה וַיִּשָּׁבֵֽעוּ׃
Folkets samling i Jerusalem
Alle menn i Juda og Benjamin ble kalt sammen til Jerusalem innen tre dager for å ta opp saken om de fremmede hustruene.
7Så vart det ropa ut i Juda og Jerusalem at alle dei som hadde vore i eksil, skulle samla seg i Jerusalem.
וַיַּעֲבִ֨ירוּ ק֜וֹל בִּיהוּדָ֣ה וִירֽוּשָׁלִַ֗ם לְכֹל֙ בְּנֵ֣י הַגּוֹלָ֔ה לְהִקָּבֵ֖ץ יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
8Den som ikkje kom innan tre dagar, slik leiarane og dei eldste hadde fastsett, skulle mista alt han eigde, og sjølv bli utstøytt frå forsamlinga av dei heimkomne.
וְכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־יָב֜וֹא לִשְׁלֹ֣שֶׁת הַיָּמִ֗ים כַּעֲצַ֤ת הַשָּׂרִים֙ וְהַזְּקֵנִ֔ים יָחֳרַ֖ם כָּל־רְכוּשׁ֑וֹ וְה֥וּא יִבָּדֵ֖ל מִקְּהַ֥ל הַגּוֹלָֽה׃ ס
9Innan tre dagar hadde alle mennene frå Juda og Benjamin samla seg i Jerusalem. Det var den tjuande dagen i den niande månaden. Heile folket sat på plassen framfor Guds hus, skjelvande på grunn av saka og på grunn av regnet.
וַיִּקָּבְצ֣וּ כָל־אַנְשֵֽׁי־יְהוּדָה֩ וּבִנְיָמִ֨ן ׀ יְרוּשָׁלִַ֜ם לִשְׁלֹ֣שֶׁת הַיָּמִ֗ים ה֛וּא חֹ֥דֶשׁ הַתְּשִׁיעִ֖י בְּעֶשְׂרִ֣ים בַּחֹ֑דֶשׁ וַיֵּשְׁב֣וּ כָל־הָעָ֗ם בִּרְחוֹב֙ בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים מַרְעִידִ֥ים עַל־הַדָּבָ֖ר וּמֵהַגְּשָׁמִֽים׃ פ
Avtale om å sende bort de fremmede hustruene
Folket inngikk en pakt om å skille seg fra sine utenlandske hustruer og gjøre bot for sin overtredelse av Guds lov.
10Då stod Esra, presten, opp og sa til dei: «De har vore trulause og gifta dykk med framande kvinner, og slik auka skulda til Israel.
וַיָּ֨קָם עֶזְרָ֤א הַכֹּהֵן֙ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם אַתֶּ֣ם מְעַלְתֶּ֔ם וַתֹּשִׁ֖יבוּ נָשִׁ֣ים נָכְרִיּ֑וֹת לְהוֹסִ֖יף עַל־אַשְׁמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל׃
11Vedkjenn no for Herren, Gud åt fedrane dykkar, og gjer det han vil. Skil dykk frå folka i landet og frå dei framande kvinnene.»
וְעַתָּ֗ה תְּנ֥וּ תוֹדָ֛ה לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־אֲבֹתֵיכֶ֖ם וַעֲשׂ֣וּ רְצוֹנ֑וֹ וְהִבָּֽדְלוּ֙ מֵעַמֵּ֣י הָאָ֔רֶץ וּמִן־הַנָּשִׁ֖ים הַנָּכְרִיּֽוֹת׃
12Heile forsamlinga svara med høg røyst: «Ja, vi skal gjera som du seier.
וַיַּֽעְנ֧וּ כָֽל־הַקָּהָ֛ל וַיֹּאמְר֖וּ ק֣וֹל גָּד֑וֹל כֵּ֛ן *כדבריך **כִּדְבָרְךָ֥ עָלֵ֖ינוּ לַעֲשֽׂוֹת׃
14Lat leiarane våre stå fram for heile forsamlinga. Så skal alle i byane våre som har gifta seg med framande kvinner, koma til fastsette tider, saman med dei eldste og domarane i kvar by, til dess vi har vendt bort vår Guds brennande vreide frå oss i denne saka.»
יַֽעֲמְדוּ־נָ֣א שָׂ֠רֵינוּ לְֽכָל־הַקָּהָ֞ל וְכֹ֣ל ׀ אֲשֶׁ֣ר בֶּעָרֵ֗ינוּ הַהֹשִׁ֞יב נָשִׁ֤ים נָכְרִיּוֹת֙ יָבֹא֙ לְעִתִּ֣ים מְזֻמָּנִ֔ים וְעִמָּהֶ֛ם זִקְנֵי־עִ֥יר וָעִ֖יר וְשֹׁפְטֶ֑יהָ עַ֠ד לְהָשִׁ֞יב חֲר֤וֹן אַף־אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ מִמֶּ֔נּוּ עַ֖ד לַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃ פ