FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 10

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ordtøke av Salomo. Ein vis son gjer far sin glad, men ein tåpeleg son er ei sorg for mor si.
מִשְׁלֵ֗י שְׁלֹ֫מֹ֥ה פ בֵּ֣ן חָ֭כָם יְשַׂמַּח־אָ֑ב וּבֵ֥ן כְּ֝סִ֗יל תּוּגַ֥ת אִמּֽוֹ׃ ‬
Skattar som er vunne med urett, gagnar ikkje, men rettferd bergar frå døden.
לֹא־י֭וֹעִילוּ אוֹצְר֣וֹת רֶ֑שַׁע וּ֝צְדָקָ֗ה תַּצִּ֥יל מִמָּֽוֶת׃ ‬
Herren lèt ikkje den rettferdige svelta, men han støyter bort lysta til dei ugudelege.
לֹֽא־יַרְעִ֣יב יְ֭הוָה נֶ֣פֶשׁ צַדִּ֑יק וְהַוַּ֖ת רְשָׁעִ֣ים יֶהְדֹּֽף׃ ‬
Lat hand gjer fattig, men flittig hand gjer rik.
רָ֗אשׁ עֹשֶׂ֥ה כַף־רְמִיָּ֑ה וְיַ֖ד חָרוּצִ֣ים תַּעֲשִֽׁיר׃ ‬
Den som samlar om sommaren, er ein klok son, men den som søv i onnstida, er ein son som gjer skam.
אֹגֵ֣ר בַּ֭קַּיִץ בֵּ֣ן מַשְׂכִּ֑יל נִרְדָּ֥ם בַּ֝קָּצִ֗יר בֵּ֣ן מֵבִֽישׁ׃ ‬
Velsigning kviler over hovudet til den rettferdige, men vald dekkjer munnen til dei ugudelege.
בְּ֭רָכוֹת לְרֹ֣אשׁ צַדִּ֑יק וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים יְכַסֶּ֥ה חָמָֽס׃ ‬
Minnet om den rettferdige er til velsigning, men namnet til dei ugudelege rotnar bort.
זֵ֣כֶר צַ֭דִּיק לִבְרָכָ֑ה וְשֵׁ֖ם רְשָׁעִ֣ים יִרְקָֽב׃ ‬
Den som er vis i hjarta, tek imot bod, men den som er ein dåre med leppene, går til grunne.
חֲכַם־לֵ֭ב יִקַּ֣ח מִצְוֺ֑ת וֶאֱוִ֥יל שְׂ֝פָתַ֗יִם יִלָּבֵֽט׃ ‬
Den som vandrar i uskuld, vandrar trygt, men den som går krokete vegar, blir avslørt.
הוֹלֵ֣ךְ בַּ֭תֹּם יֵ֣לֶךְ בֶּ֑טַח וּמְעַקֵּ֥שׁ דְּ֝רָכָ֗יו יִוָּדֵֽעַ׃ ‬
Den som blunkar med auget, valdar sorg, og den som er ein dåre med leppene, går til grunne.
קֹ֣רֵֽץ עַ֭יִן יִתֵּ֣ן עַצָּ֑בֶת וֶאֱוִ֥יל שְׂ֝פָתַ֗יִם יִלָּבֵֽט׃ ‬
Munnen til den rettferdige er ei livskjelde, men munnen til dei ugudelege gøymer vald.
מְק֣וֹר חַ֭יִּים פִּ֣י צַדִּ֑יק וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים יְכַסֶּ֥ה חָמָֽס׃ ‬
Hat vekkjer strid, men kjærleik dekkjer over alle synder.
שִׂ֭נְאָה תְּעוֹרֵ֣ר מְדָנִ֑ים וְעַ֥ל כָּל־פְּ֝שָׁעִ֗ים תְּכַסֶּ֥ה אַהֲבָֽה׃ ‬
På leppene til den forstandige finn ein visdom, men riset høyrer til ryggen på den vitlause.
בְּשִׂפְתֵ֣י נָ֭בוֹן תִּמָּצֵ֣א חָכְמָ֑ה וְ֝שֵׁ֗בֶט לְגֵ֣ו חֲסַר־לֵֽב׃ ‬
Dei vise gøymer på kunnskap, men munnen til dåren er undergang som er nær.
חֲכָמִ֥ים יִצְפְּנוּ־דָ֑עַת וּפִֽי־אֱ֝וִיל מְחִתָּ֥ה קְרֹבָֽה׃ ‬
Rikdomen til den rike er som ei befesta borg, men fattigdomen til dei fattige er deira undergang.
ה֣וֹן עָ֭שִׁיר קִרְיַ֣ת עֻזּ֑וֹ מְחִתַּ֖ת דַּלִּ֣ים רֵישָֽׁם׃ ‬
Arbeidet til den rettferdige fører til liv, men inntekta til den ugudelege fører til synd.
פְּעֻלַּ֣ת צַדִּ֣יק לְחַיִּ֑ים תְּבוּאַ֖ת רָשָׁ֣ע לְחַטָּֽאת׃ ‬
Den som tek vare på tukt, er på veg til livet, men den som avviser rettleiing, fører vill.
אֹ֣רַח לְ֭חַיִּים שׁוֹמֵ֣ר מוּסָ֑ר וְעוֹזֵ֖ב תּוֹכַ֣חַת מַתְעֶֽה׃ ‬
Den som gøymer hat, har falske lepper, og den som spreier sladder, er ein dåre.
מְכַסֶּ֣ה שִׂ֭נְאָה שִׂפְתֵי־שָׁ֑קֶר וּמוֹצִ֥א דִ֝בָּ֗ה ה֣וּא כְסִֽיל׃ ‬
Der det er mange ord, manglar ikkje synd, men den som styrer tunga si, er klok.
בְּרֹ֣ב דְּ֭בָרִים לֹ֣א יֶחְדַּל־פָּ֑שַׁע וְחֹשֵׂ֖ךְ שְׂפָתָ֣יו מַשְׂכִּֽיל׃ ‬
Tunga til den rettferdige er som utvalt sølv, men hjarta til dei ugudelege er lite verdt.
כֶּ֣סֶף נִ֭בְחָר לְשׁ֣וֹן צַדִּ֑יק לֵ֖ב רְשָׁעִ֣ים כִּמְעָֽט׃ ‬
Leppene til den rettferdige nærer mange, men dårar døyr av manglande vit.
שִׂפְתֵ֣י צַ֭דִּיק יִרְע֣וּ רַבִּ֑ים וֶֽ֝אֱוִילִ֗ים בַּחֲסַר־לֵ֥ב יָמֽוּתוּ׃ ‬
Herrens velsigning gjer rik, og strev legg ikkje noko til henne.
בִּרְכַּ֣ת יְ֭הוָה הִ֣יא תַעֲשִׁ֑יר וְלֹֽא־יוֹסִ֖ף עֶ֣צֶב עִמָּֽהּ׃ ‬
For dåren er det moro å gjera det som er skammeleg, men visdom er til glede for den forstandige.
כִּשְׂח֣וֹק לִ֭כְסִיל עֲשׂ֣וֹת זִמָּ֑ה וְ֝חָכְמָ֗ה לְאִ֣ישׁ תְּבוּנָֽה׃ ‬
Det den ugudelege fryktar, kjem over han, men det dei rettferdige ønskjer, blir gjeve dei.
מְגוֹרַ֣ת רָ֭שָׁע הִ֣יא תְבוֹאֶ֑נּוּ וְתַאֲוַ֖ת צַדִּיקִ֣ים יִתֵּֽן׃ ‬
Når stormen fer forbi, er den ugudelege borte, men den rettferdige står på ein evig grunnvoll.
כַּעֲב֣וֹר ס֭וּפָה וְאֵ֣ין רָשָׁ֑ע וְ֝צַדִּ֗יק יְס֣וֹד עוֹלָֽם׃ ‬
Som eddik for tennene og røyk for augo, slik er den late for dei som sender han.
כַּחֹ֤מֶץ ׀ לַשִּׁנַּ֗יִם וְכֶעָשָׁ֥ן לָעֵינָ֑יִם כֵּ֥ן הֶ֝עָצֵ֗ל לְשֹׁלְחָֽיו׃ ‬
Frykt for Herren legg dagar til, men åra til dei ugudelege blir korta av.
יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה תּוֹסִ֣יף יָמִ֑ים וּשְׁנ֖וֹת רְשָׁעִ֣ים תִּקְצֹֽרְנָה׃ ‬
Vona til dei rettferdige endar i glede, men vona til dei ugudelege går til grunne.
תּוֹחֶ֣לֶת צַדִּיקִ֣ים שִׂמְחָ֑ה וְתִקְוַ֖ת רְשָׁעִ֣ים תֹּאבֵֽד׃ ‬
Herrens veg er ei borg for den ulastelege, men undergang for dei som gjer urett.
מָע֣וֹז לַ֭תֹּם דֶּ֣רֶךְ יְהוָ֑ה וּ֝מְחִתָּ֗ה לְפֹ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃ ‬
Den rettferdige skal aldri rokkast, men dei ugudelege skal ikkje bu i landet.
צַדִּ֣יק לְעוֹלָ֣ם בַּל־יִמּ֑וֹט וּ֝רְשָׁעִ֗ים לֹ֣א יִשְׁכְּנוּ־אָֽרֶץ׃ ‬
Munnen til den rettferdige ber visdomsfrukt, men ei falsk tunge blir skoren av.
פִּֽי־צַ֭דִּיק יָנ֣וּב חָכְמָ֑ה וּלְשׁ֥וֹן תַּ֝הְפֻּכ֗וֹת תִּכָּרֵֽת׃ ‬
Leppene til den rettferdige kjenner det som er til hugnad, men munnen til dei ugudelege er full av det som er rangt.
שִׂפְתֵ֣י צַ֭דִּיק יֵדְע֣וּן רָצ֑וֹן וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים תַּהְפֻּכֽוֹת׃ ‬
←→