FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 16

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Mennesket legg planar i hjartet, men svaret på tunga kjem frå Herren.
לְאָדָ֥ם מַֽעַרְכֵי־לֵ֑ב וּ֝מֵיְהוָ֗ה מַעֲנֵ֥ה לָשֽׁוֹן׃ ‬
Alle vegane til eit menneske er reine i eigne auge, men Herren prøver åndene.
כָּֽל־דַּרְכֵי־אִ֭ישׁ זַ֣ךְ בְּעֵינָ֑יו וְתֹכֵ֖ן רוּח֣וֹת יְהוָֽה׃ ‬
Legg gjerningane dine i Herrens hand, så skal planane dine lukkast.
גֹּ֣ל אֶל־יְהוָ֣ה מַעֲשֶׂ֑יךָ וְ֝יִכֹּ֗נוּ מַחְשְׁבֹתֶֽיךָ׃ ‬
Herren har gjort alt med eit føremål, jamvel den gudlause til ulukkedagen.
כֹּ֤ל פָּעַ֣ל יְ֭הוָה לַֽמַּעֲנֵ֑הוּ וְגַם־רָ֝שָׁ֗ע לְי֣וֹם רָעָֽה׃ ‬
Alle som er hovmodige i hjartet, er ein styggedom for Herren. Det er visst: Dei skal ikkje gå fri.
תּוֹעֲבַ֣ת יְ֭הוָה כָּל־גְּבַהּ־לֵ֑ב יָ֥ד לְ֝יָ֗ד לֹ֣א יִנָּקֶֽה׃ ‬
Ved truskap og sanning vert skuld sona, og ved å frykta Herren held ein seg borte frå det vonde.
בְּחֶ֣סֶד וֶ֭אֱמֶת יְכֻפַּ֣ר עָוֺ֑ן וּבְיִרְאַ֥ת יְ֝הוָ֗ה ס֣וּר מֵרָֽע׃ ‬
Når Herren har glede i vegane til eit menneske, lèt han jamvel fiendane hans halda fred med han.
בִּרְצ֣וֹת יְ֭הוָה דַּרְכֵי־אִ֑ישׁ גַּם־א֝וֹיְבָ֗יו יַשְׁלִ֥ם אִתּֽוֹ׃ ‬
Betre er lite med rettferd enn store inntekter utan rett.
טוֹב־מְ֭עַט בִּצְדָקָ֑ה מֵרֹ֥ב תְּ֝בוּא֗וֹת בְּלֹ֣א מִשְׁפָּֽט׃ ‬
Mennesket tenkjer ut vegen sin, men Herren styrer stega.
לֵ֣ב אָ֭דָם יְחַשֵּׁ֣ב דַּרְכּ֑וֹ וַֽ֝יהוָ֗ה יָכִ֥ין צַעֲדֽוֹ׃ ‬
Det ligg guddommeleg avgjerd på leppene til kongen, munnen hans må ikkje svika når han dømer.
קֶ֤סֶם ׀ עַֽל־שִׂפְתֵי־מֶ֑לֶךְ בְּ֝מִשְׁפָּ֗ט לֹ֣א יִמְעַל־פִּֽיו׃ ‬
Rett vekt og vektskål høyrer Herren til, alle loddsteinar i pungen er hans verk.
פֶּ֤לֶס ׀ וּמֹאזְנֵ֣י מִ֭שְׁפָּט לַֽיהוָ֑ה מַ֝עֲשֵׂ֗הוּ כָּל־אַבְנֵי־כִֽיס׃ ‬
Det er ein styggedom for kongar å gjera urett, for ved rettferd står trona fast.
תּוֹעֲבַ֣ת מְ֭לָכִים עֲשׂ֣וֹת רֶ֑שַׁע כִּ֥י בִ֝צְדָקָ֗ה יִכּ֥וֹן כִּסֵּֽא׃ ‬
Kongar har glede i rettvise lepper, og den som talar sant, vert elska.
רְצ֣וֹן מְ֭לָכִים שִׂפְתֵי־צֶ֑דֶק וְדֹבֵ֖ר יְשָׁרִ֣ים יֶאֱהָֽב׃ ‬
Vreiden til kongen er som dødens bodberarar, men ein vis mann kan stilla han.
חֲמַת־מֶ֥לֶךְ מַלְאֲכֵי־מָ֑וֶת וְאִ֖ישׁ חָכָ֣ם יְכַפְּרֶֽנָּה׃ ‬
I lyset frå andletet til kongen er det liv, og velviljen hans er som ei sky med vårregn.
בְּאוֹר־פְּנֵי־מֶ֥לֶךְ חַיִּ֑ים וּ֝רְצוֹנ֗וֹ כְּעָ֣ב מַלְקֽוֹשׁ׃ ‬
Kor mykje betre er det ikkje å vinna visdom enn gull! Å vinna forstand er meir verdt enn sølv.
קְֽנֹה־חָכְמָ֗ה מַה־טּ֥וֹב מֵחָר֑וּץ וּקְנ֥וֹת בִּ֝ינָ֗ה נִבְחָ֥ר מִכָּֽסֶף׃ ‬
Vegen til dei rettvise fører bort frå det vonde. Den som vaktar vegen sin, tek vare på livet sitt.
מְסִלַּ֣ת יְ֭שָׁרִים ס֣וּר מֵרָ֑ע שֹׁמֵ֥ר נַ֝פְשׁ֗וֹ נֹצֵ֥ר דַּרְכּֽוֹ׃ ‬
Hovmod kjem føre fall, og stolt ånd føre snubling.
לִפְנֵי־שֶׁ֥בֶר גָּא֑וֹן וְלִפְנֵ֥י כִ֝שָּׁל֗וֹן גֹּ֣בַהּ רֽוּחַ׃ ‬
Betre er det å vera audmjuk med dei ringe enn å dela bytte med dei stolte.
ט֣וֹב שְׁפַל־ר֭וּחַ אֶת־*עניים **עֲנָוִ֑ים מֵֽחַלֵּ֥ק שָׁ֝לָ֗ל אֶת־גֵּאִֽים׃ ‬
Den som gjev akt på ordet, finn det gode. Sæl er den som set si lit til Herren.
מַשְׂכִּ֣יל עַל־דָּ֭בָר יִמְצָא־ט֑וֹב וּבוֹטֵ֖חַ בַּיהוָ֣ה אַשְׁרָֽיו׃ ‬
Den som er vis i hjartet, vert kalla forstandig, og søte lepper aukar lærdom.
לַחֲכַם־לֵ֭ב יִקָּרֵ֣א נָב֑וֹן וּמֶ֥תֶק שְׂ֝פָתַ֗יִם יֹסִ֥יף לֶֽקַח׃ ‬
Vit er ei livskjelde for den som eig det, men dårskap er straff for dårane.
מְק֣וֹר חַ֭יִּים שֵׂ֣כֶל בְּעָלָ֑יו וּמוּסַ֖ר אֱוִלִ֣ים אִוֶּֽלֶת׃ ‬
Hjartet til den vise gjer munnen klok og legg lærdom på leppene.
לֵ֣ב חָ֭כָם יַשְׂכִּ֣יל פִּ֑יהוּ וְעַל־שְׂ֝פָתָ֗יו יֹסִ֥יף לֶֽקַח׃ ‬
Milde ord er som honningkake, søte for sjela og lækjande for kroppen.
צוּף־דְּ֭בַשׁ אִמְרֵי־נֹ֑עַם מָת֥וֹק לַ֝נֶּפֶשׁ וּמַרְפֵּ֥א לָעָֽצֶם׃ ‬
Det finst ein veg som synest rett for eit menneske, men enden på han er dødens vegar.
יֵ֤שׁ דֶּ֣רֶךְ יָ֭שָׁר לִפְנֵי־אִ֑ישׁ וְ֝אַחֲרִיתָ֗הּ דַּרְכֵי־מָֽוֶת׃ ‬
Svolten til den som strevar, strevar for han, for munnen hans pressar han på.
נֶ֣פֶשׁ עָ֭מֵל עָ֣מְלָה לּ֑וֹ כִּֽי־אָכַ֖ף עָלָ֣יו פִּֽיהוּ׃ ‬
Ein vond mann grev fram ulukke, og på leppene hans er det som brennande eld.
אִ֣ישׁ בְּ֭לִיַּעַל כֹּרֶ֣ה רָעָ֑ה וְעַל־*שפתיו **שְׂ֝פָת֗וֹ כְּאֵ֣שׁ צָרָֽבֶת׃ ‬
Ein falsk mann sår strid, og ein som kviskrar, skil nære vener åt.
אִ֣ישׁ תַּ֭הְפֻּכוֹת יְשַׁלַּ֣ח מָד֑וֹן וְ֝נִרְגָּ֗ן‪[6]‬ מַפְרִ֥יד אַלּֽוּף׃ ‬
Ein valdsmann lokkar nesten sin og fører han på ein veg som ikkje er god.
אִ֣ישׁ חָ֭מָס יְפַתֶּ֣ה רֵעֵ֑הוּ וְ֝הוֹלִיכ֗וֹ בְּדֶ֣רֶךְ לֹא־טֽוֹב׃ ‬
Den som knip att auga, tenkjer ut svik, den som klemmer saman leppene, har fullført det vonde.
עֹצֶ֣ה עֵ֭ינָיו לַחְשֹׁ֣ב תַּהְפֻּכ֑וֹת קֹרֵ֥ץ שְׂ֝פָתָ֗יו כִּלָּ֥ה רָעָֽה׃ ‬
Grått hår er ei prydekrone, på rettferds veg vert ho funnen.
עֲטֶ֣רֶת תִּפְאֶ֣רֶת שֵׂיבָ֑ה בְּדֶ֥רֶךְ צְ֝דָקָ֗ה תִּמָּצֵֽא׃ ‬
Betre er den som er tolmodig enn ein krigar, og den som styrer sitt sinn, er betre enn den som tek ein by.
ט֤וֹב אֶ֣רֶךְ אַ֭פַּיִם מִגִּבּ֑וֹר וּמֹשֵׁ֥ל בְּ֝רוּח֗וֹ מִלֹּכֵ֥ד עִֽיר׃ ‬
Loddet vert kasta i fanget, men heile avgjerda kjem frå Herren.
בַּ֭חֵיק יוּטַ֣ל אֶת־הַגּוֹרָ֑ל וּ֝מֵיְהוָ֗ה כָּל־מִשְׁפָּטֽוֹ׃ ‬
←→