FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 21

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Hjarta til kongen er som vasstraumer i Herrens hand; han leier det dit han vil.
Kvar mann tykkjer sin eigen veg er rett, men Herren prøver hjarta.
Å gjera det som er rett og rettferdig, er meir verdt for Herren enn offer.
Hovmodige auge og eit hovmodig hjarte – lampa til dei ugudelege er synd.
Planane til den flittige fører til overflod, men den som hastar, endar i fattigdom.
Skattar vunne med lygande tunge er flygande dis – ei dødsfelle.
Valden til dei ugudelege riv dei bort, for dei nektar å gjera det som er rett.
Vegen til den skuldige er krokut, men gjerningane til den reine er rette.
Betre å bu i eit hjørne på taket enn å dela hus med ei kranglevoren kvinne.
Den ugudelege trår etter det vonde; han viser ikkje nåde mot nesten sin.
Når spottaren blir straffa, blir den uerfarne vis; når den vise får innsikt, vinn han kunnskap.
Den Rettferdige gjev akt på huset til den ugudelege og styrtar dei ugudelege i ulukke.
Den som lèt att øyra for ropet frå den fattige, skal sjølv ropa utan å få svar.
Ei gåve i det løynde dempar sinne, og ei gåve under kappa stillar sterk vreide.
Det er glede for den rettferdige når rett vert gjort, men ei redsle for dei som gjer urett.
Den som villar seg bort frå visdommens veg, skal kvila i døderiket.
Den som elskar glede, blir fattig; den som elskar vin og olje, blir ikkje rik.
Den ugudelege blir løysepenge for den rettferdige, og den trulause kjem i staden for dei ærlege.
Betre å bu i eit øydeland enn saman med ei kranglevoren og irritabel kvinne.
I bustaden til den vise finst kostbar skatt og olje, men ein uforstandig mann sløser det bort.
Den som jagar etter rettferd og truskap, finn liv, rettferd og ære.
Ein vis mann stig opp mot byen til dei sterke og riv ned festningsverket dei stolar på.
Den som vaktar munnen og tunga si, vernar livet sitt mot trengsel.
Den stolte og hovmodige – «spottar» er namnet hans – han handlar med grenseløyst overmot.
Lysta til den late drep han, for hendene hans nektar å arbeida.
Heile dagen trår han og trår, men den rettferdige gjev utan å halda att.
Offeret frå dei ugudelege er avskyeleg, endå meir når dei ber det fram med vond hensikt.
Eit falskt vitne går til grunne, men den som høyrer, får tala for alltid.
Den ugudelege set opp eit frekkt andlet, men den rettferdige tenkjer gjennom vegen sin.
Det finst ingen visdom, ingen forstand og ingen plan som kan stå seg mot Herren.
Hesten blir gjort klar til stridens dag, men sigeren høyrer Herren til.
←→