FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 26

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Som snø om sommaren og regn i skurdonna, slik høver ikkje ære for ein dåre.
Som snø om sommeren og regn i høsttiden, slik passer ære seg ikke for en dåre.
Som sporven som flyg bort, og svala som flyg av stad, slik råkar ikkje ei grunnlaus forbanning.
Som spurven som flakser og svalen som flyr, slik rammer ikke en ufortjent forbannelse.
Svipe for hesten, beisle for eselet, og kjepp for ryggen til dårar.
Svepe for hesten, bissel for eselet, og kjepp for ryggen til dårer.
Svar ikkje ein dåre etter dårskapen hans, så du ikkje blir lik han sjølv.
Svar ikke en dåre etter hans dårskap, så du ikke blir lik ham selv.
Svar ein dåre etter dårskapen hans, så han ikkje blir vis i sine eigne auge.
Svar en dåre etter hans dårskap, så han ikke blir vis i egne øyne.
Den som sender bod med ein dåre, det er som å hogga av sine eigne føter og drikka vald.
Den som sender beskjed gjennom en dåre, hugger av sine egne føtter og drikker vold.
Som beina til ein halt heng slappe, slik er eit ordtak i munnen på dårar.
Som hengende ben på en lam, slik er et ordtak i munnen på dårer.
Som å binda ein stein fast i slyngja, slik er det å gje ære til ein dåre.
Som å legge en stein i en slynge, slik er det å gi ære til en dåre.
Som ein tornekvist i handa på ein drukken, slik er eit ordtak i munnen på dårar.
Som en tornekvist i hånden på en beruset, slik er et ordtak i munnen på dårer.
Som ein bogeskyttar som sårar alle, slik er den som leiger ein dåre eller leiger kven som helst som går forbi.
Som en bueskytte som sårer alle, slik er den som leier en dåre eller leier forbipasserende.
Som ein hund som vender attende til spy sitt, slik er ein dåre som gjer om att dårskapen sin.
Som en hund som vender tilbake til sitt spy, slik er en dåre som gjentar sin dårskap.
Ser du ein mann som er vis i sine eigne auge? Det er meir von for ein dåre enn for han.
Ser du en mann som er vis i egne øyne? Det er mer håp for en dåre enn for ham.
Den late seier: «Det er ei løve på vegen, ei løve på plassane!»
Den late sier: «Det er en løve på veien, en løve på torget!»
Døra svingar på hengslene sine, og den late på senga si.
Som døren dreier seg på sine hengsler, slik dreier den late seg på sengen sin.
Den late stikk handa si ned i fatet, men orkar ikkje føra henne attende til munnen.
Den late stikker hånden ned i fatet, men blir for trett til å føre den tilbake til munnen.
Den late er visare i sine eigne auge enn sju som svarar med vit.
Den late er visere i egne øyne enn sju som kan gi forstandig svar.
Den som går forbi og blandar seg inn i ein strid som ikkje er hans, er som ein som grip ein hund i øyro.
Som å gripe en hund i ørene, slik er den forbipasserende som blander seg inn i en strid som ikke angår ham.
Som ein vitlaus mann som kastar brannfaklar, piler og død,
Som en vanvittig mann som skyter brannpiler, piler og død,
slik er den som sviker nesten sin og seier: «Eg spøkte jo berre!»
slik er den som bedrar sin neste og sier: «Jeg bare tullet!»
Når veden tek slutt, sloknar elden, og når baktalaren er borte, stilnar striden.
Uten ved slukner ilden, og uten en baksnakker stilner striden.
Kol til glør og ved til eld, og ein stridslyndt mann til å eggja opp kiv.
Kull til glør og ved til ild, slik er en kranglevoren mann til å puste liv i strid.
Orda til ein baktalar er som godbit, dei går ned i dei djupaste romma i magen.
Ordene til en baksnakker er som lekkerbiskener, de synker ned i det innerste av mennesket.
Som glitrande slagg drege over leirkar, slik er brennande lepper og eit vondt hjarte.
Som slagg av sølv trukket over et leirkar, slik er glødende lepper og et ondt hjerte.
Med leppene sine gjev den som hatar seg ut for å vera ein annan, men i sitt indre legg han opp svik.
Den som hater, forstiller seg med sine lepper, men i sitt indre legger han opp til svik.
Når han talar venlege ord, så tru han ikkje, for det er sju styggedomar i hjartet hans.
Når han gjør stemmen sin vennlig, stol ikke på ham, for det er sju avskyeligheter i hans hjerte.
Sjølv om hatet løyner seg med list, skal vondskapen hans bli avslørt i forsamlinga.
Selv om hatet dekker seg med list, skal hans ondskap avsløres i forsamlingen.
Den som grev ei grav, skal falla i henne, og den som veltar ein stein, på han skal han rulla attende.
Den som graver en grav, skal falle i den, og den som ruller en stein, skal den rulle tilbake på.
Ei falsk tunge hatar dei ho knusar, og ein sleisk munn valdar fall.
En løgnaktig tunge hater dem den knuser, og en slesk munn fører til fall.
←→