FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 26

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Som snø om sommaren og regn i skurdonna, slik høver ikkje ære for ein dåre.
Som sporven som flyg bort, og svala som flyg av stad, slik råkar ikkje ei grunnlaus forbanning.
Svipe for hesten, beisle for eselet, og kjepp for ryggen til dårar.
Svar ikkje ein dåre etter dårskapen hans, så du ikkje blir lik han sjølv.
Svar ein dåre etter dårskapen hans, så han ikkje blir vis i sine eigne auge.
Den som sender bod med ein dåre, det er som å hogga av sine eigne føter og drikka vald.
Som beina til ein halt heng slappe, slik er eit ordtak i munnen på dårar.
Som å binda ein stein fast i slyngja, slik er det å gje ære til ein dåre.
Som ein tornekvist i handa på ein drukken, slik er eit ordtak i munnen på dårar.
Som ein bogeskyttar som sårar alle, slik er den som leiger ein dåre eller leiger kven som helst som går forbi.
Som ein hund som vender attende til spy sitt, slik er ein dåre som gjer om att dårskapen sin.
Ser du ein mann som er vis i sine eigne auge? Det er meir von for ein dåre enn for han.
Den late seier: «Det er ei løve på vegen, ei løve på plassane!»
Døra svingar på hengslene sine, og den late på senga si.
Den late stikk handa si ned i fatet, men orkar ikkje føra henne attende til munnen.
Den late er visare i sine eigne auge enn sju som svarar med vit.
Den som går forbi og blandar seg inn i ein strid som ikkje er hans, er som ein som grip ein hund i øyro.
Som ein vitlaus mann som kastar brannfaklar, piler og død,
slik er den som sviker nesten sin og seier: «Eg spøkte jo berre!»
Når veden tek slutt, sloknar elden, og når baktalaren er borte, stilnar striden.
Kol til glør og ved til eld, og ein stridslyndt mann til å eggja opp kiv.
Orda til ein baktalar er som godbit, dei går ned i dei djupaste romma i magen.
Som glitrande slagg drege over leirkar, slik er brennande lepper og eit vondt hjarte.
Med leppene sine gjev den som hatar seg ut for å vera ein annan, men i sitt indre legg han opp svik.
Når han talar venlege ord, så tru han ikkje, for det er sju styggedomar i hjartet hans.
Sjølv om hatet løyner seg med list, skal vondskapen hans bli avslørt i forsamlinga.
Den som grev ei grav, skal falla i henne, og den som veltar ein stein, på han skal han rulla attende.
Ei falsk tunge hatar dei ho knusar, og ein sleisk munn valdar fall.
←→