FLOGVIT
.bible

OrdspråkeneKapittel 28

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Den ugudelege flyktar sjølv om ingen jagar han, men dei rettferdige er trygge som ei ung løve.
Når eit land syndar, får det mange herskarar, men med ein forstandig og kunnskapsrik mann varer ordninga lenge.
Ein fattig mann som undertrykkjer dei fattige, er som eit styrtregn som øydelegg avlinga.
Dei som forlet lova, rosar den ugudelege, men dei som held lova, står imot dei.
Vonde menneske forstår ikkje rett og rettferd, men dei som søkjer Herren, forstår alt.
Betre å vera fattig og leva ulastelig enn å vera rik og gå på krokete vegar.
Den som held lova, er ein forstandig son, men den som har selskap med fråtsarar, vanærar far sin.
Den som aukar rikdommen sin med rente og vinning, samlar for ein som vil vera mild mot dei fattige.
Den som vender øyret bort frå å høyra lova – sjølv bøna hans er avskyeleg.
Den som fører rettvise på villspor til ein vond veg, skal sjølv falla i si eiga grop, men dei ulastelege skal arva det gode.
Ein rik mann er vis i eigne auge, men ein fattig med forstand gjennomskådar han.
Når dei rettferdige sigrar, er det stor herlegdom, men når dei ugudelege reiser seg, gøymer folk seg.
Den som løyner syndene sine, skal ikkje lukkast, men den som vedkjenner og forlet dei, skal få miskunn.
Sæl er den som alltid fryktar, men den som gjer hjartet sitt hardt, skal falla i ulukke.
Som ei brølande løve og ein sveltande bjørn er ein ugudleg herskar over eit fattig folk.
Ein fyrste utan forstand er ein stor undertrykkjar, men den som hatar urett vinning, skal leva lenge.
Ein mann som er tyngd av blodskuld, skal flykta heilt til grava. Lat ingen hjelpa han!
Den som lever ulastelig, skal bli frelst, men den som går krokete vegar, skal falla med eitt.
Den som dyrkar jorda si, får nok mat, men den som jagar etter tomme ting, får nok fattigdom.
Ein trufast mann får rike velsigningar, men den som hastar etter rikdom, blir ikkje utan skuld.
Å gjera skilnad på folk er ikkje godt – for eit stykke brød kan ein mann gjera synd.
Den som har eit vondt auge, hastar etter rikdom og veit ikkje at mangel skal koma over han.
Den som refsar eit menneske, finn sidan meir velvilje enn den som smigrar med tunga.
Den som raner far sin og mor si og seier: «Det er inga synd,» er stallbror med ein øydeleggjar.
Den grådige vekkjer strid, men den som set si lit til Herren, skal trivast.
Den som lit på sitt eige hjarte, er ein dåre, men den som vandrar i visdom, skal bli frelst.
Den som gjev til den fattige, skal ikkje mangla, men den som lukkar auga, får mange forbannelsar.
Når dei ugudelege reiser seg, gøymer folk seg, men når dei går til grunne, blir dei rettferdige mange.
←→