OrdspråkeneKapittel 28

Den ugudelige flykter selv om ingen forfølger ham, men den rettferdige er trygg som en ung løve.
Den ugudelege flyktar sjølv om ingen jagar han, men dei rettferdige er trygge som ei ung løve.
Når et land synder, får det mange herskere, men med en forstandig og kunnskapsrik mann varer ordningen lenge.
Når eit land syndar, får det mange herskarar, men med ein forstandig og kunnskapsrik mann varer ordninga lenge.
En fattig mann som undertrykker de fattige, er som et styrtregn som ødelegger avlingen.
Ein fattig mann som undertrykkjer dei fattige, er som eit styrtregn som øydelegg avlinga.
De som forlater loven, roser den ugudelige, men de som holder loven, står imot dem.
Dei som forlet lova, rosar den ugudelege, men dei som held lova, står imot dei.
Onde mennesker forstår ikke rett og rettferd, men de som søker Herren, forstår alt.
Vonde menneske forstår ikkje rett og rettferd, men dei som søkjer Herren, forstår alt.
Bedre å være fattig og leve med integritet enn å være rik med krokete veier.
Betre å vera fattig og leva ulastelig enn å vera rik og gå på krokete vegar.
Den som holder loven, er en forstandig sønn, men den som er venn med fråtsere, bringer skam over sin far.
Den som held lova, er ein forstandig son, men den som har selskap med fråtsarar, vanærar far sin.
Den som øker sin rikdom ved renter og åger, samler den for en som vil være gavmild mot de fattige.
Den som aukar rikdommen sin med rente og vinning, samlar for ein som vil vera mild mot dei fattige.
Den som vender øret bort fra å høre loven, selv hans bønn er en styggedom.
Den som vender øyret bort frå å høyra lova – sjølv bøna hans er avskyeleg.
Den som leder de oppriktige på ond vei, skal selv falle i sin egen grop, men de ulastelige skal arve det gode.
Den som fører rettvise på villspor til ein vond veg, skal sjølv falla i si eiga grop, men dei ulastelege skal arva det gode.
Den rike mannen er vis i egne øyne, men en fattig med forstand gjennomskuer ham.
Ein rik mann er vis i eigne auge, men ein fattig med forstand gjennomskådar han.
Når de rettferdige triumferer, er herligheten stor, men når de ugudelige reiser seg, skjuler folk seg.
Når dei rettferdige sigrar, er det stor herlegdom, men når dei ugudelege reiser seg, gøymer folk seg.
Den som skjuler sine synder, skal ikke lykkes, men den som bekjenner og forlater dem, skal få barmhjertighet.
Den som løyner syndene sine, skal ikkje lukkast, men den som vedkjenner og forlet dei, skal få miskunn.
Salig er den som alltid frykter, men den som forherder sitt hjerte, faller i ulykke.
Sæl er den som alltid fryktar, men den som gjer hjartet sitt hardt, skal falla i ulukke.
Som en brølende løve og en rastløs bjørn, slik er en ugudelig hersker over et fattig folk.
Som ei brølande løve og ein sveltande bjørn er ein ugudleg herskar over eit fattig folk.
En leder som mangler forstand, er full av undertrykkelse, men den som hater urettferdig vinning, skal leve lenge.
Ein fyrste utan forstand er ein stor undertrykkjar, men den som hatar urett vinning, skal leva lenge.
Et menneske som er tynget av blodskyld, skal flykte helt til graven – la ingen hjelpe ham!
Ein mann som er tyngd av blodskuld, skal flykta heilt til grava. Lat ingen hjelpa han!
Den som vandrer ulastelig, skal bli frelst, men den som går krokete veier, skal plutselig falle.
Den som lever ulastelig, skal bli frelst, men den som går krokete vegar, skal falla med eitt.
Den som dyrker sin jord, skal mettes med brød, men den som jager etter tomhet, skal mettes med fattigdom.
Den som dyrkar jorda si, får nok mat, men den som jagar etter tomme ting, får nok fattigdom.
En trofast mann blir rikt velsignet, men den som haster etter rikdom, blir ikke uten skyld.
Ein trufast mann får rike velsigningar, men den som hastar etter rikdom, blir ikkje utan skuld.
Å gjøre forskjell på folk er ikke godt; for et stykke brød kan en mann gjøre urett.
Å gjera skilnad på folk er ikkje godt – for eit stykke brød kan ein mann gjera synd.
En mann med ondt øye haster etter rikdom og vet ikke at mangel skal komme over ham.
Den som har eit vondt auge, hastar etter rikdom og veit ikkje at mangel skal koma over han.
Den som irettesetter et menneske, vil til slutt finne mer gunst enn den som smigrer med tungen.
Den som refsar eit menneske, finn sidan meir velvilje enn den som smigrar med tunga.
Den som raner sin far og mor og sier: «Det er ikke noe galt,» er en kamerat av ødeleggeren.
Den som raner far sin og mor si og seier: «Det er inga synd,» er stallbror med ein øydeleggjar.
Den grådige vekker strid, men den som stoler på Herren, skal bli mettet.
Den grådige vekkjer strid, men den som set si lit til Herren, skal trivast.
Den som stoler på sitt eget hjerte, er en dåre, men den som vandrer i visdom, skal bli berget.
Den som lit på sitt eige hjarte, er ein dåre, men den som vandrar i visdom, skal bli frelst.
Den som gir til den fattige, skal ikke lide mangel, men den som lukker øynene, får mange forbannelser.
Den som gjev til den fattige, skal ikkje mangla, men den som lukkar auga, får mange forbannelsar.
Når de ugudelige reiser seg, skjuler folk seg, men når de går til grunne, blir de rettferdige mange.
Når dei ugudelege reiser seg, gøymer folk seg, men når dei går til grunne, blir dei rettferdige mange.