FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 102

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ei bøn frå ein elendig når han vansmektar og auser ut si klage for Herrens andlet.
Herre, høyr mi bøn, lat mitt rop nå fram til deg!
Gøym ikkje andletet ditt for meg på mi trengseldag! Vend øyret ditt til meg, svar meg snart når eg ropar!
For dagane mine forsvinn som røyk, og beina mine brenn som glør.
Hjartet mitt er slege og tørka ut som gras, for eg gløymer å eta maten min.
Av mi høglydte sukking heng beina mine fast ved huda mi.
Eg er lik ein pelikan i øydemarka, eg er som ei ugle mellom ruinar.
Eg ligg vaken og er som ein einsleg fugl på taket.
Heile dagen hånar fiendane meg, dei som rasar mot meg, sver ved meg.
For eg et oske som brød og blandar drikken min med tårer.
På grunn av din harme og vreide, for du lyfte meg opp og kasta meg bort.
Dagane mine er som ein skugge som heller, og eg visnar som gras.
Men du, Herre, tronar i all æve, og minnet om deg varer frå slekt til slekt.
Du skal reisa deg og visa miskunn mot Sion, for tida for å vera nådig mot henne er komen, ja, den fastsette tida er her.
For tenarane dine elskar steinane hennar og har medkjensle med støvet hennar.
Då skal folkeslaga frykta Herrens namn, og alle kongane på jorda æra din herlegdom.
For Herren har bygt opp Sion og synt seg i sin herlegdom.
Han vender seg til bøna frå dei hjelpelause og vanvørder ikkje deira bøn.
Dette skal skrivast ned for komande slekter, så eit folk som enno ikkje er skapt, kan prisa Herren.
For han såg ned frå sin heilage høgd, Herren skoda frå himmelen ned på jorda.
Han høyrde klageropet frå fangane og løyste dødsens born.
Så dei kan forkynna Herrens namn i Sion og lovprisa han i Jerusalem.
Når folkeslag samlast saman, og kongerike kjem for å tena Herren.
Han har knekt krafta mi på vegen og korta av dagane mine.
Eg seier: Min Gud, tak meg ikkje bort midt i livet! Dine år varer gjennom alle slekter.
I fordoms tid grunnla du jorda, og himmelen er eit verk av dine hender.
Dei skal forgå, men du blir ståande. Dei skal alle slitast ut som eit klesplagg. Du byter dei ut som ein klednad, og dei forsvinn.
Men du er den same, og åra dine tek aldri slutt.
Borna til tenarane dine skal bu trygt, og etterkomarane deira skal stå fast for ditt andlet.
←→