FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 102

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
En bønn av den hjelpeløse når han vansmekter og utøser sin klage for Herrens åsyn.
Ei bøn frå ein elendig når han vansmektar og auser ut si klage for Herrens andlet.
Herre, hør min bønn, la mitt rop nå frem til deg!
Herre, høyr mi bøn, lat mitt rop nå fram til deg!
Skjul ikke ditt ansikt for meg på min trengsels dag. Vend ditt øre til meg, svar meg snart når jeg roper!
Gøym ikkje andletet ditt for meg på mi trengseldag! Vend øyret ditt til meg, svar meg snart når eg ropar!
For mine dager svinner som røyk, og mine ben brenner som glør.
For dagane mine forsvinn som røyk, og beina mine brenn som glør.
Mitt hjerte er slått og visnet som gress, for jeg har glemt å ete mitt brød.
Hjartet mitt er slege og tørka ut som gras, for eg gløymer å eta maten min.
Av mine dype sukk kleber mine ben seg til min hud.
Av mi høglydte sukking heng beina mine fast ved huda mi.
Jeg ligner en pelikan i ørkenen, jeg er blitt som en ugle blant ruiner.
Eg er lik ein pelikan i øydemarka, eg er som ei ugle mellom ruinar.
Jeg ligger våken og er blitt som en enslig fugl på taket.
Eg ligg vaken og er som ein einsleg fugl på taket.
Hele dagen håner mine fiender meg, de som spotter meg, bruker mitt navn som forbannelse.
Heile dagen hånar fiendane meg, dei som rasar mot meg, sver ved meg.
For jeg eter aske som brød og blander min drikk med tårer.
For eg et oske som brød og blandar drikken min med tårer.
På grunn av din harme og vrede, for du løftet meg opp og kastet meg bort.
På grunn av din harme og vreide, for du lyfte meg opp og kasta meg bort.
Mine dager er som en skygge som strekker seg, og jeg visner som gress.
Dagane mine er som ein skugge som heller, og eg visnar som gras.
Men du, Herre, troner evig, og ditt minne varer fra slekt til slekt.
Men du, Herre, tronar i all æve, og minnet om deg varer frå slekt til slekt.
Du vil reise deg og forbarme deg over Sion, for tiden er kommet til å vise henne nåde, ja, timen er inne.
Du skal reisa deg og visa miskunn mot Sion, for tida for å vera nådig mot henne er komen, ja, den fastsette tida er her.
For dine tjenere elsker hennes steiner og har medynk med hennes støv.
For tenarane dine elskar steinane hennar og har medkjensle med støvet hennar.
Da skal folkeslagene frykte Herrens navn og alle jordens konger din herlighet.
Då skal folkeslaga frykta Herrens namn, og alle kongane på jorda æra din herlegdom.
For Herren har bygget Sion, han har åpenbart seg i sin herlighet.
For Herren har bygt opp Sion og synt seg i sin herlegdom.
Han har vendt seg til den hjelpeløses bønn og ikke foraktet deres bønn.
Han vender seg til bøna frå dei hjelpelause og vanvørder ikkje deira bøn.
Dette skal skrives ned for kommende slekter, og et folk som blir skapt, skal lovprise Herren.
Dette skal skrivast ned for komande slekter, så eit folk som enno ikkje er skapt, kan prisa Herren.
For han så ned fra sin hellige høyde, fra himmelen skuet Herren ned på jorden,
For han såg ned frå sin heilage høgd, Herren skoda frå himmelen ned på jorda.
for å høre fangens klage, for å sette fri dem som var dømt til døden,
Han høyrde klageropet frå fangane og løyste dødsens born.
så Herrens navn blir forkynt i Sion og hans pris i Jerusalem,
Så dei kan forkynna Herrens namn i Sion og lovprisa han i Jerusalem.
når folkene samles sammen, og rikene kommer for å tjene Herren.
Når folkeslag samlast saman, og kongerike kjem for å tena Herren.
Han har brutt ned min kraft på veien, han har forkortet mine dager.
Han har knekt krafta mi på vegen og korta av dagane mine.
Jeg sier: Min Gud, ta meg ikke bort midt i mine dager! Dine år varer fra slekt til slekt.
Eg seier: Min Gud, tak meg ikkje bort midt i livet! Dine år varer gjennom alle slekter.
I fordums tid grunnla du jorden, og himlene er dine henders verk.
I fordoms tid grunnla du jorda, og himmelen er eit verk av dine hender.
De skal forgå, men du består. De skal alle slites ut som en kledning, som et klesplagg skifter du dem ut, og de forsvinner.
Dei skal forgå, men du blir ståande. Dei skal alle slitast ut som eit klesplagg. Du byter dei ut som ein klednad, og dei forsvinn.
Men du er den samme, og dine år tar aldrig slutt.
Men du er den same, og åra dine tek aldri slutt.
Dine tjeneres barn skal få bo trygt, og deres ætt skal stå fast for ditt åsyn.
Borna til tenarane dine skal bu trygt, og etterkomarane deira skal stå fast for ditt andlet.
←→