SalmeneKapittel 43

Døm meg, Gud, og før mi sak mot eit folk utan truskap. Fri meg frå menneske som er fulle av svik og urett.
שָׁפְטֵ֤נִי אֱלֹהִ֨ים ׀ וְרִ֘יבָ֤ה רִיבִ֗י מִגּ֥וֹי לֹא־חָסִ֑יד מֵ֤אִישׁ־מִרְמָ֖ה וְעַוְלָ֣ה תְפַלְּטֵֽנִי׃ ‬
For du er min Gud, mi faste borg. Kvifor har du støytt meg bort? Kvifor må eg gå ikring i mørkre, truga av fienden?
כִּֽי־אַתָּ֤ה ׀ אֱלֹהֵ֣י מָֽעוּזִּי֮ לָמָ֢ה זְנַ֫חְתָּ֥נִי לָֽמָּה־קֹדֵ֥ר אֶתְהַלֵּ֗ךְ בְּלַ֣חַץ אוֹיֵֽב׃ ‬
Send ut ditt lys og di sanning, lat dei leia meg. Lat dei føra meg til ditt heilage fjell, til din bustad.
שְׁלַח־אוֹרְךָ֣ וַ֭אֲמִתְּךָ הֵ֣מָּה יַנְח֑וּנִי יְבִיא֥וּנִי אֶל־הַֽר־קָ֝דְשְׁךָ֗ וְאֶל־מִשְׁכְּנוֹתֶֽיךָ׃ ‬
Så vil eg gå fram til Guds altar, til Gud, mi jublande glede. Eg vil prisa deg med harpe, Gud, min Gud.
וְאָב֤וֹאָה ׀ אֶל־מִזְבַּ֬ח אֱלֹהִ֗ים אֶל־אֵל֮ שִׂמְחַ֢ת גִּ֫ילִ֥י וְאוֹדְךָ֥ בְכִנּ֗וֹר אֱלֹהִ֥ים אֱלֹהָֽי׃ ‬
Kvifor er du så nedbøygd, mi sjel? Kvifor er du så uroleg i meg? Vent på Gud! For eg skal endå få prisa han, mi frelse og min Gud.
מַה־תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י ׀ נַפְשִׁי֮ וּֽמַה־תֶּהֱמִ֢י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣ילִי לֽ͏ֵ֭אלֹהִים כִּי־ע֣וֹד אוֹדֶ֑נּוּ יְשׁוּעֹ֥ת פָּ֝נַ֗י וֵֽאלֹהָֽי׃ ‬